Χίος, Τετάρτη 5 Αυγούστου

Το πολιτικό κεφάλαιο Μανώλης Βουρνούς

Εκλογές 2019 περιφερειακές πάνω 766x105

Εκλογές 2019 δημοτικές πάνω 766x105

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 28/05/2019 - 21:23

«Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.

Όταν πέσει η βελανιδιά, όποιος περάσει κόβει και ένα κλαδί.

Εμείς λοιπόν θα πάμε κόντρα στο… ρεύμα. Θα μιλήσουμε για τον… ηττημένο των δημοτικών εκλογών της 26ης Μαΐου 2019.

Θέλω να γυρίσουμε το ρολόι 5 χρόνια πίσω, όταν τον Μ. Βουρνού τον ήξεραν οι περισσότεροι ως τον αδελφό του… μικροβιολόγου Νικολάου Βουρνού, όταν ως ώριμο σύκο τέλειωσε η εποχή της πράσινης παντοδυναμίας, ας μην το προσωποποιήσουμε, στον Δήμο Χίου.

Και τέλειωσε γιατί ο Μανώλης Βουρνούς μπήκε μπροστά σχεδόν με το… ζόρι και πάντως ούτε ως ανεπάγγελτος, ούτε με τη φιλοδοξία να γίνει πολιτικός.

Από τότε και για μία 5ετή δημοτική θητεία, ηγήθηκε της ομάδας που ονομάστηκε «Πρωτοβουλία» και έβαλε τη δική του σφραγίδα στα αυτοδιοικητικά πράγματα του νησιού.

Και επειδή είναι ανώριμο να κρίνονται πράγματα από την κρίση ενός εκλογικού αποτελέσματος, άλλωστε η ίδια η Δημοκρατία μας λέει ως λειτουργία να μην βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα αλλά το έργο, εγώ θα ήθελα να δούμε αυτό.

Γιατί ο Μ. Βουρνούς φεύγοντας αφήνει το δικό του αποτύπωμα. Καταρχάς αφήνει το ήθος και την εντιμότητά του. Στη θητεία του μπορεί να βρεί κανείς ό,τι στραβό θέλει, άλλωστε τις αδυναμίες του τις «εκμεταλλεύτηκαν» οι αντίπαλοί του, όμως ούτε αυτοί, φυσικά, ούτε κανένας άλλος αμφισβήτησε το ήθος και την εντιμότητά του.

Αφησε παράλληλα και ένα στυλ λειτουργίας. Κατ’ αρχήν δεν μπορούσε, όχι να σχεδιάσει αλλά ούτε να σκεφθεί… χύμα. Ο διάδοχός του θα βρεί ένα Δήμο χωρίς αυθαίρετα και χωρίς φέσια. Παράλληλα θα βρει και έργο. Έργο που έγινε και παράλληλα έργο που δρομολογήθηκε σωστά.

Επιπλέον αφήνει έναν τρόπο λειτουργίας τέλειο, τεχνοκρατικό, ορθολογικό, συλλογικό, σύγχρονο, αλλά για ένα Δήμο του… Βελγίου.

Εδώ ήταν και η «αχίλλειος πτέρνα» του Μ. Βουρνού και επιτρέψτε μου τώρα να αναφερθώ σε μια ιστορία στην οποία ήμουν αυτόπτης μάρτυς.

Ο Μ. Βουρνούς κάθεται στο γραφείο ενός Αντιδημάρχου όταν μπαίνει μέσα ένας δημότης.

Α, Δήμαρχε, εσένα… ήθελα και άρχισε να λέει το πρόβλημά του.

Και ο Μανώλης απτόητος. Κάνεις λάθος, δεν θέλεις εμένα θέλεις τον Αντιδήμαρχο, αλλά πριν πεις το πρόβλημά σου, μπες στη σελίδα του Δήμου στο internet, κάνε σχετική αναφορά και θα δεις ότι θα διορθωθεί το θέμα και δεν θα θέλεις κανέναν από μας.

Παράδειγμα τέλος και δεν χρειάζεται άλλο.

Τέτοιοι δημότες υπάρχουν στο Βέλγιο και ίσως υπάρξουν και στη Χίο, αλλά σε 50 χρόνια.

Και επειδή παραπάνω έγινε αναφορά στο έργο, τέτοιο υπήρξε και μάρτυς ο… τόμος που μοίραζε ο Συνδυασμός του στις περιοδείες. Αλήθεια, το… φυλλάδιο αυτό το διάβασαν όσοι το διέδιδαν και κυρίως το διάβασαν όσοι το πήραν;

Κοντολογίς ο Μ. Βουρνούς από απειρία ενώ μπορούσε να σερβίρει καθημερινά μια ωραιότατη μακαρονάδα (την αναφέρω λόγω… αδυναμίας) σερβίρισε μια κι έξω μια λαμαρίνα. Λησμονώντας τη ρήση του Καίσαρα στη γυναίκα του, πως δεν πρέπει να είναι μόνο τίμια αλλά και να το δείχνει, δεν επικοινώνησε το έργο του.

Τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου αφού οι δύο αντίπαλοί του ήταν έμπειροι και με «Στρατό» πίσω τους, του μεν Σταμάτη εν ενεργεία του δε Τριαντάφυλλου εν… εφεδρεία.

Και τώρα, θα πει κανείς; Έχασε ο Μανώλης.

Λάθος. Ο Μανώλης κέρδισε από το ταξίδι, από την εμπειρία, από τα λάθη του, είναι πιο ώριμος, πιο δυνατός, είναι επιτυχημένος και αυτό δεν μπορεί να το αναιρέσει μια εκλογική ήττα.

Κυρίως όμως, και αυτό μας ενδιαφέρει πιο πολύ, κερδισμένο είναι το νησί και σημειώστε το κάπου αυτό, όπως σημειώστε αύριο, πού μπορεί να βρεθεί η Χίος μέσω ενός άλλου πολιτικού κεφαλαίου της, του Κωστή Μουσουρούλη.

Μα, θα πει κανείς, ο Μανώλης έχασε. Και ο Τριαντάφυλλος έχασε, επίσης πολιτικό κεφάλαιο, και εκείνος παρασύρθηκε από τη δίνη του πολιτικού του σκάφους που βυθίστηκε, αλλά σήμερα είναι στην επιφάνεια και διεκδικεί τον Δήμο Χίου και εάν δεν είχε απέναντί του έναν Σταμάτη Κάρμαντζη, μπορεί να έκανε και περίπατο.

Συνεπώς ας μην αγνοούμε το κύριο. Η Χίος μπορεί να μην διάλεξε για δεύτερη φορά Δήμαρχό της τον Μανώλη Βουρνού αλλά αυτός παραμένει όχι μόνο ως αντιπολίτευση αξίας αλλά ως πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο, που θα αξιοποιηθεί σε όφελος του νησιού και επειδή τα γραπτά μένουν, κρατήστε κάπου το παρόν σημείωμα.

 

Υ.Γ.: Ο Μ. Βουρνούς θα έχανε περισσότερο αν δεν είχε να αντιμετωπίσει έναν βρόμικο επικοινωνιακό πόλεμο, που εν τέλει τον έκανε περισσότερο συμπαθή.

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 01/08/2020 - 11:30

Όπου… Δανιήλ όχι στο όνομα, στο επίθετο, και αναφέρομαι στον δραστήριο Δήμαρχο των Οινουσσών Γιώργο Δανιήλ, που ελλείψει και υπέρ… τοπικών Μέσων ενημέρωσης επικοινωνεί με τους δημότες του και μέσω του μεγάλου Καφενείου του facebook.

Τις προάλλες λοιπόν δημοσίευσε αυτή την φωτογραφία, που δεν χρειάζεται λόγια, αναρωτώμενος απλά με την λέξη «Γιατί;»

Και επειδή αυτό το γιατί με τρώει χρόνια, λέω δεν ξαναγράφεις άλλη μια φορά… τσάμπα;

Βλέπετε ότι τουλάχιστον δεν είμαι αιθεροβάμων, αλλά δυσκολεύομε ίσως περισσότερα χρόνια από τον Δήμαρχο να καταλάβω το  DNA της φυλής μας και αυτό διότι το φαινόμενο αυτό δεν απαντάται μόνο εις τας πανέμορφους Οινούσσας, όπου μπορεί να τοποθετήθηκαν νέοι κάδοι, πλην όμως ο Έλλην γύφτος παραμένει απτόητος.

Και αναρωτιέμαι χρόνια ξύνοντας τσάμπα την κεφαλή μου, πως η Χίος, ας αφήσουμε κατά μέρος την υπόλοιπη Ελλάδα, του ενός Πανεπιστημίου, των δύο Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού, των δεκάδων Σχολείων, των πάνω από 20 Θεατρικών ομάδων, των παρομοίου αριθμού Σχολών μπαλέτου, ρυθμικής, παραδοσιακών χορών, Ωδείων, Πολιτιστικών και εξωραϊστικών Συλλόγων, της μίας Κεντρικής Βιβλιοθήκης, της παραγωγής πάνω από 10 εκδόσεων βιβλίων ετησίως, πως αυτή η Χίος λοιπόν με την τόση πλούσια όχι πολιτιστική κληρονομιά αλλά το πολιτιστικό και πνευματικό παρόν, έχει την ίδια ώρα ως άλλος Ιανός δυό πρόσωπα;

Διότι αναρωτιέσαι, δεν μπορεί τόσο πνεύμα να καταλήγει σε μια σακούλα εκτός κάδου, ή στα τάρταρα ενός δάσους ως κατρακυλών πλυντήριο, ή στην άκρη του χειμάρρου ως χειμαζόμενο στρώμα, ή στην αρχή του ρέματος ως ξεψυχούν ψυγείο, ή στην άκρη του δρόμου ως ξεχαρβαλωμένη καρέκλα, ή στο έμπα του χωριού ως πολύπαθος τουαλέτα.

Και ενώ δεν βρίσκεις την απάντηση έρχεται καπάκι η άλλη να κλείσει τον απορούντα τέντζερη. Πως είναι δυνατόν μέσα στο σπίτι του ο Χιώτης να λάμπει και έξω από την πόρτα του να ανέχεται ναρκοθετημένα στερεά απόβλητα των εντερικών σωλήνων των κυνών, κοινώς σκυλοκούραδα;

Και έτσι μ’ αυτές τις απορίες πορεύεσαι εις το διηνεκές, με βάρκα καμμιά ελπίδα.

 

Υ.Γ.  Στην δεύτερη φωτογραφία του ίδιου του δημάρχου, φαίνεται τι κατάλαβε ο δημότης από την πρώτη, φωτογραφική πάλι παρατήρηση του. Ας μην τον παρατηρήσει ξανά γιατί θα βρεί και τέταρτη σακούλα.

Αληθινά-πάνω-αρχική

Πολιτική-πάνω-αρχική

Κοινωνία-πάνω-αρχική

Κοινωνία-κάτω-αρχική

Οικονομία-πάνω-αρχική

Φωτογραφία ημέρας-πάνω-αρχική

Φωτογραφία ημέρας-κάτω-αρχική

Πολιτισμός-πάνω-αρχική

Αθλητισμός-πάνω-αρχική

Απόψεις-πάνω-αρχική

Παιδεία-πάνω-αρχική

Τεχνολογία-πάνω-αρχική

Ομογένεια πάνω αρχική

Όμορφη πατρίδα πάνω αρχική