Χίος, Σάββατο 6 Ιουνίου

Το Σκυλίτσειο στον μήνα του… Μέλιτος

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 03/04/2020 - 19:28

Μήπως βιαζόμαστε;

Υπάρχει και αυτή η λογική αλλά είναι εσωστρεφής. Γυρίζει δηλαδή την εξάτμιση στο εσωτερικό του οχήματος, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Άρα, θα πρέπει να ξεφύγουμε απ’ αυτό υιοθετώντας την λογική της επόμενης μέρας, που δεν ξέρουμε πότε θα έρθει, αλλά θα έρθει.

Όλες οι προσπάθειες γίνονται βέβαια για να είμαστε όλοι εδώ και μετά τον κορωνοϊό και μέχρι στιγμής η χώρα μας τα καταφέρνει καλά, όμως επειδή σε όλα τα σενάρια η ζωή θα συνεχιστεί, το θέμα είναι να μας βρεί καλύτερους.

Το πόσο νευραλγικός είναι ο τομέας της υγείας, δεν θα το πώ εγώ, όπως δεν χρειάζεται να σταθούμε στο γεγονός ότι ήδη έχουμε υψηλό επίπεδο και αυτό δεν αφορά μόνο τον κρατικό τομέα υγείας αλλά και τον ιδιωτικό, Κλινικές, εργαστήρια και γιατρούς.

Όμως σε κάθε περίπτωση η ατμομηχανή είναι το Σκυλίτσειο και εδώ πρέπει να δούμε την επόμενη μέρα σ’ αυτό, που προτίστως είναι θέμα πολιτικής και επίσης ο γράφων δεν είναι ο πλέον αρμόδιος να ομιλήσει.

Απλά μόνο, πολύ απλά και πρακτικά θέλω να καταθέσω μια σκέψη.

Το Σκυλίτσειο, δεν είναι μόνο αυτό τον μήνα σε κατάσταση συναγερμού, αλλά είναι και στον μήνα του… Μέλιτος και επιτρέψτε μου να το αναλύσω.

Οι γιατροί και το προσωπικό είναι για πρώτη φορά ήσυχοι να κάνουν την δουλειά τους.

Το Νοσοκομείο δεν έχει μόνο πρώτη φορά τόση ένταση, έχει και για πρώτη φορά τόση ηρεμία.

Το γιατί είναι σαφές. Γιατί ο κορωνοϊός και τα περιοριστικά μέτρα, κόψανε τα… σούρτα – φέρτα. Γιατί στο Νοσοκομείο πριν μπείς σε ρωτούν γιατί ήρθες. Γιατί κάποιος γιατρός αξιολογεί την περίπτωση σου και ανάλογα πράττει. Γιατί επιτέλους εφαρμόστηκε ότι σε όλα τα Νοσοκομεία του πολιτισμένου κόσμου, κόπηκε ο Νοσοκομειακός… τουρισμός, γιατί κόπηκε η καθημερινή έφοδος των μεταναστών, γιατί σταμάτησε το επισκεπτήριο για ψύλλου… τσίμπημα.

‘Αρα, συνεχίζω τη σκέψη μου, τι μας εμποδίζει την επόμενη μέρα του κορωνοϊού να μην κρατήσουμε τα… καλά του;

Ειδικός ξεκαθαρίζω πάλι δεν είμαι, αλλά αναρωτιέμαι. Αν το αχανές ΙΚΑ λειτουργήσει ως Κέντρο Υγείας πρωτοβάθμιας φροντίδας, με γιατρούς και προσωπικό, που θα μπορούν να κάνουν μέχρι και μικρές χειρουργικές επεμβάσεις. Αν η καθημερινή ουρά του Σκυλίτσειου δια πάσαν νόσον αλλά και δια πάσαν… μαλακίαν γίνεται εκεί, αυτό τι αποτέλεσμα να έχει;

Να ανασάνει το Νοσοκομείο, να περιθάλπει, να αντιμετωπίζει και να θεραπεύει μόνο τα περιστατικά που αξίζουν.

Αυτή τη στιγμή, κακά τα ψέματα. Το Νοσοκομείο δουλεύει και σαν βαπόρι και σαν αεροπλάνο και σαν τραίνο. Όποιος προλάβει μπαίνει, όπου μπαίνει, όπου πάει, τις περισσότερες δε φορές χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψει.

 

Υ.Γ.  Το παραπανίσιο χαλάει το ίσιο. Τι σχέση είχε τώρα με τις απαγορεύσεις το χειμερινό κολύμπι;

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 05/06/2020 - 19:27

Ιδέα δεν έχει ο κύριος Κώστας ότι ονόμασα στύλους στο όνομα του, όμως με εντυπωσίασαν δύο πράγματα, η ευγένεια και η επιμονή του.

Πατημένος τα 80 με βρήκε στο δρόμο και με την σπανίζουσα πλέον Χιακή ευγένεια, με προέτρεψε να τον ακολουθήσω.

Βλέπω μου λέει την προσπάθεια που κάνει η Δημοτική αρχή και όχι μόνο. Όλοι δουλεύουν για το καλό, δεν πρέπει να είμαστε όλο γκρίνια και παράπονα, αλλά να, θα πρέπει να δείχνουμε τα στραβά. Και ξέρεις κάτι; Μπορεί να τους έχει ξεφύγει και κανένα θέμα, που να προλάβουν και αυτοί.

Έλεγε ο κύριος Κώστας τον ακολουθούσα κι’ εγώ, σκεπτόμενος ότι θα μου δείξει ένα από χιλιοειπωμένα πράγματα ή εν πάση περιπτώσει τι να μας ξεφύγει εμάς των δημοσιογράφων τώρα…

Φύγαμε από το κέντρο και τραβήξαμε για την νέα Ιχθυόσκαλα. Λέω τώρα θα μου πεί για τις πλάκες που… μαδάνε, αλλά φεύ προσπεράσαμε και την Ιχθυόσκαλα και μου δείχνει τους στύλους στην απέναντι πλευρά, στην προβλήτα που υπάρχει.

Τους βλέπεις μου λέει; Ωραία, πάμε τώρα να τους δούμε από κοντά.

Αυτό που αντίκρισα εγώ ο… πολύξερος το έβλεπα πρώτη φορά. Όλοι οι σιδερένιοι φωτιστικοί στύλοι είναι σάπιοι σε βαθμό κακουργήματος, ένας μάλιστα δεν άντεξε και σωριάστηκε, οι υπόλοιποι είναι θέμα χρόνου πότε θα πέσουν και θέμα τύχης ποιός θα τους φάει στο κεφάλι.

Μπήκαν μου λέει ο κύριος Κώστας και ουδείς τους συντήρησε ποτέ. Ένα σωρό έξοδα και καμιά σημασία. Εδώ δουλεύουν εργάτες από τις ανεμότρατες, έρχονται παιδιά και ψαρεύουν, γιατί αφού είναι σκούριοι δεν τους ξηλώνουν;

Θα το αναδείξω του λέω, αλλά γιατί να ξηλωθούν, θα επικρατεί το βράδυ σκοτάδι.

Εδώ ο κύριος Κώστας το τελευταίο, μου το φύλαγε για έκπληξη.

Δεν καταλάβατε μου λέει, γείτονας γαρ ο κ. Κώστας. Αυτοί οι στύλοι από την ημέρα που μπήκαν εδώ και χρόνια δεν άναψαν ποτέ!

Ας το δεί το θέμα το Λιμενικό ταμείο. Από την μία ο χώρος πρέπει να φωτίζεται, ίσως με κάτι πιο συντηρητικό, προβολείς για παράδειγμα αλλά οι υπάρχοντες στύλοι πρέπει να ξηλωθούν άμεσα.

Για… χατίρι του κυρίου Κώστα, που συνέχισε να αναρωτιέται ευγενικά.

Μα αφού δεν ήθελαν να φωτιστεί ο χώρος ή έβλεπαν ότι δεν φωτίζεται, γιατί έβαλαν τους στύλους;

Μέσα στον προϋπολογισμό κύριε Κώστα ήταν η τοποθέτηση δεν ήταν και η… ρευματοδότηση.

 

Υ.Γ. Ο πολύ ωραίος φωτεινός ανοιξιάτικος στολισμός της πόλης με τις τουλίπες, μήπως ολοκλήρωσε τον σκοπό του;