Χίος, Τετάρτη 13 Νοεμβρίου

Στ. Κάρμαντζης: Από τους 10 που βλέπω, οι 12 μου γυρεύουν… δουλειά

Τρί, 13/08/2019 - 17:41

Ετοιμάζεται να αλλάξει γραφείο και από την Νομαρχία, τώρα την λέμε ένα αλαμπουρνέζικο όνομα, όπως το… Ομηρούπολη, να πάει στον Δήμο, αλλά είμαστε σε θέση να ξέρουμε ότι το μυαλό του είναι προσανατολισμένο στο κύριο και αυτό δεν είναι οι… Αντιδήμαρχοι, κάτι για το οποίο κύριοι ενδιαφερόμενοι είναι οι ίδιοι.

Αναφερόμαστε στον Σταμάτη Κάρμαντζη, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι, πως αυτό που τον διακατέχει είναι το άγχος του τίτλου.

Είναι αλήθεια πως όλο αυτό το διάστημα, ούτε από το γραφείο του έφυγε, ούτε αρνήθηκε να ακούσει τον όποιο προβληματισμό, αλλά σίγουρα πάει στον Δήμο με τις... αποσκευές γεμάτες, για το ποιό ακριβώς είναι το κύριο.

Είναι απίστευτο, επαναλαμβάνει σε όποιον δεί ο νέος Δήμαρχος. Από τους 10 ανθρώπους, που ζητούν να με συναντήσουν και τους βλέπω όλους, οι… 12 μου ζητάνε δουλειά!

Αυτό βέβαια κάτι σημαίνει και ο Στ. Κάρμαντζης είναι αρκετά έμπειρος για να μην το γνωρίζει.

Η πόρτα του γραφείου του στον Δήμο πρέπει να είναι ανοικτή, αλλά αν μπαίνει μέσα ο καθένας  όποτε θέλει, ας αλλάξει το ταμπελάκι και από Δήμαρχος ας γράψει «Κυρία του ελέους».

Άρα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες ή μέρες για τους δημότες αλλιώς το… μαγαζί δεν θα δουλέψει.

Μετά, το κύριο δεν είναι οι θέσεις και τα οφίτσια αλλά η δουλειά όχι μόνο στην κατεύθυνση λύσης προβλημάτων της καθημερινότητας, αλλά στην κατεύθυνση ανάπτυξης και στην δημιουργία θέσεων εργασίας.

Αν δεν γίνει αυτό, αν ο Δήμος δεν ανοίξει τα πανιά σε όποιον θέλει να επενδύσει και του λένε οι υπηρεσίες πως για να πάρει άδεια κυλικείου πρέπει μεταξύ άλλων να τρέξει μισή ώρα δίπλα στον… Χριστόφορο Μερούση θα τρώμε τις σάρκες μας.

Είδαμε τι γίνεται στο νησί 15 μέρες;

Δεν είμαστε άξιοι και δεν θέλουμε να το κάνουμε τρίμηνο, ε, τουλάχιστον ας δημιουργηθούν θέσεις εργασίας που να κρατήσουν τον πληθυσμό γιατί όχι και να τον αυξήσουν.

Και αύξηση θέσεων εργασίας είναι και οι υποδομές. Έχουμε εδώ δύο Ναυτικές Ακαδημίες και το πρώτο Ιδιωτικό Ναυτικό Λύκειο στην Ελλάδα, έχουμε ένα Πανεπιστήμιο με ναυτιλιακή κατεύθυνση.

Γιατί να μην καλέσουμε τους εφοπλιστές να ανοίξουν γραφεία τους στο νησί;

Ποιός θα υπολογίσει τις θέσεις της ναυτικής στεριανής εργασίας χωρίς να υπολογίζεται η θαλάσσια;

Προχθές μιλούσα με ένα παλληκαράκι που μπαρκάρει μάγειρας.

Ταξιδεύω έξι μήνες το χρόνο, μου είπε και κάθομαι τέσσερις.

Πόσα παίρνεις αν επιτρέπετε, τον ρωτάω.

Μπα, δεν παίρνω πολλά σε σχέση με άλλους γιατί είμαι νέος ακόμα.

Τέλος πάντων τα λίγα πόσα είναι;

4000 ευρώ το μήνα, μου απαντά και πριν συνέλθει η κεφαλή μου από το ντιντίνισμα, μου αμολάει και τη δεύτερη σφυριά.

Ε, και το τετράμηνο που μένω έξω παίρνω και κάτι… ψιλά από την εταιρεία, για να μένω συνέχεια μαζί της.

Kαι κάτι τελευταίο. Ανεργία υπάρχει όντως, αλλά ας ρωτάει ο Στ. Κάρμαντζης έτσι ως υπόθεση εργασίας, σε όσους ζητούν δουλειά κυρίως για το παιδί τους. Που θέλουν να δουλέψει στο δρόμο ή σε… γραφείο;

 

Υ.Γ. Να δείτε τελικά που τον νέο Γεωγραφικό Αντιπεριφερειάρχη (τα αλαμπουρνέζικα που λέγαμε) θα τον λένε... Παντελή.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 11/11/2019 - 15:08

Άφησα επίτηδες να περάσουν και οι σημερινές εκδηλώσεις της 11ης Νοεμβρίου, για να καταθέσω τις παρακάτω σκέψεις, που με βασανίζουν και τις οποίες συμπύκνωσα στον τίτλο.

Αλήθεια, ας αναρωτηθούμε ειλικρινά και ας απαντήσουμε φωναχτά. Μας αρέσει αυτό το θέαμα σε κάθε εθνική επέτειο στο λιμάνι μας; Περιποιεί τιμή για το εθνικό μας σύμβολο;

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, γιατί τελευταία ακούω και… παράπονα για το Δεσπότη, που ανεβάζει τη σημαία με τον… Γερανό κ.λ.π.

Δεν εκπλήσσομαι, αυτή είναι η πάστα μας. Στο τέλος ο πρωτοπόρος να βρίσκει τον μπελά του.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν από την αρχή δυό πράγματα.

Όποιος θεωρεί τη σημαία ένα πανί χρωματιστό και τίποτα παραπάνω, ας μην συνεχίζει να διαβάζει παρακάτω, το άρθρο δεν είναι γραμμένο γι’ αυτόν, μιλάμε άλλη γλώσσα.

Άξιος ο Μητροπολίτης Χίου, που έπιασε το μήνυμα και συνέβαλε και με τον τρόπο αυτό στην ενίσχυση του ηθικού των ακριτών, που ριγούν στο θρόϊσμα του γαλανόλευκου συμβόλου μας.

Όμως το σύμβολο αυτό από μόνο του, υπακούει σε αυστηρούς μάλιστα κανόνες σημειολογίας, που ειδικά για τους στρατιωτικούς επέχουν και σημεία ιερότητας.

Ας μην το αναλύσουμε αυτό, θεωρώντας ότι η  σημαία δεν είναι… χαρταετός να τον… καλουμάρουμε, αλλά απαιτεί πάνω απ’ όλα σεβασμό, για όσα συμβολίζει.

Γυρίζοντας λοιπόν πίσω το χρόνο, ελλείψει τόσο μεγάλου ιστού, προκρίθηκε η προσωρινή λύση του Γερανού, επί του οποίου αναρτήθηκε η μεγάλη σημαία στο λιμάνι, όπως συνηθίσαμε να την λέμε, όπως επίσης έχει καθιερωθεί η έπαρση της και τιμής ένεκεν, όχι μόνο για την πρωτοβουλία, μια δήλωση του Χίου κ. Μάρκου, που πάντα διακρίνεται για την σοφία της.

Ο χρόνος όμως από τότε κυλά και μαζί με την μεγάλη σημαία χρεωθήκαμε και τον… Γερανό, που καλώς και άξιος είναι, αλλά δεν είναι για να σηκώνει σημαίες.

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε σε κάθε εθνική μας επέτειο. Ωραία η σημαία, αλλά το θέαμα μας γυρίζει τα άντερα, για να το αναγράψουμε όσο πιό απλά γίνεται ή επί το… επισημότερον προσβάλει το εθνικό μας σύμβολο.

Μακρηγόρησα όμως και θέλω να περάσω στην πρόταση.

Ο Μητροπολίτης έκανε την αρχή, η πολιτεία πρέπει να την συνεχίσει.

Τεχνικά τρόποι υπάρχουν και όσοι επικαλούνται την Αρχαιολογική υπηρεσία, είναι ο εύκολος συνήθης ένοχος, ας ξεχάσουν τα όποια οπτικά εμπόδια.

Ένας τηλεσκοπικός ιστός, που θα βρίσκεται στο επίπεδο του εδάφους ή του υπάρχοντος πέτρινου τοιχίου και που θα αναπτύσσεται σε ορισμένο ύψος μόνο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης τελετής θα έλυνε ριζικά το πρόβλημα.

Στο χέρι της Περιφέρειας και του Δήμου Χίου είναι να κάνουν γρήγορα την μελέτη και να συνεργαστούν εν ανάγκη για το εν λόγω έργο, ώστε η μεγάλη σημαία να σηκωθεί την 25η Μαρτίου έτσι όπως της αξίζει και όχι έλεος πιά σε γερανό!

 

 

Υ.Γ. Αν υπάρχει πρόβλημα δαπάνης, αυτό πρέπει να ξεκαθαριστεί. Αν αδυνατεί επισήμως η πολιτεία μπορούμε όλοι εμείς. Δεν θα φτωχείνουμε αν δώσουμε από 50 ευρώ ο καθένας, ώστε να τιμάται όπως πρέπει το εθνικό μας σύμβολο και να σταματήσουμε τα τρώμε κάθε φορά γροθιά στο στομάχι με το σημερινό θέαμα.