Χίος, Σάββατο 23 Μαρτίου

Toυ Χίου ο τράχηλος… χιόνι δεν υπομένει

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 07/01/2019 - 22:05
φωτο αρχείου

Τι να σας πω, διαστροφή του επαγγέλματος. Από το 1981 που δημοσιογραφώ επισήμως, αφήνουμε κάτι… ψιλά νωρίτερα, μέσα μου τριβελίζει ο ίδιος προβληματισμός.

Γιατί τα λέμε τώρα αφού κανείς δεν θα ακούσει;

Καθ΄ότι όπως του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει, το αυτόν συμβαίνει και με την εγκεφαλική του ουσία. Θεωρεί ότι αγγίζει την… τελειότητα.

Αυτό που λέτε απεδείχθη και με τις ελαφρές σε σχέση με την Ηπειρωτική Ελλάδα χιονοπτώσεις το νησί μας. Ελαφρές μεν αλλά με μηδενική κουλτούρα και εμπειρία χιονιού.

Θυμάμαι μια χρονιά, με χιόνι στρωμένο μέχρι τον αστράγαλο και στην Πλατεία Νικολάου Πλαστήρα, που πήγαμε με την Ειρήνη Αναγνώστου στην ΑΛΗΘΕΙΑ, που ήταν τότε στην οδό Καλαμπόκα από τον Φραγκομαχαλά με τα… πόδια, αφού δεν κινούνταν κανένα όχημα πλήν αυτών του Στρατού και της Πυροσβεστικής, για τον απλούστατο λόγο ότι οι αντιολισθητικές αλυσίδες ήταν άγνωστο είδος.

Από τότε σιγά – σιγά ψιλομπήκαμε στην κουλτούρα του χιονιού, αλλά ανεξαρτήτως κουλτούρας αυτό που τελικά κυριαρχεί είναι το ένστικτο του Ελληνος ότι οι κανόνες και οι οδηγίες είναι καλές για τους… άλλους.

Δυό μέρες, ειδικά τις τελευταίες, συμμερίζομαι την αγωνία του Γιάννη Κουντουριάδη, που… κοιμάται στην Νομαρχία, που σήμερα την λέμε με ένα άλλο αλαμπουρνέζικο όνομα, για να συντονίσει τα συνεργεία να καθαρίζουν τους δρόμους. Την ίδια αγωνία που έχει και ο Γιώργης Ζώας από την Πολιτική προστασία του Δήμου. Την αγωνιώδη φωνή του Παντελή Καλανδρόπουλου, του Διοικητή της Τροχαίας, να μας λέει, βγείτε με ότι μέσο υπάρχει και πείτε κανείς να μην ανεβαίνει σε Αίπος και Προβατά.

Και βγήκαμε και τα είπαμε και τα γράψαμε και τα δείξαμε και για να μη  τους απογοητεύσω δεν είπα τίποτα του τύπου «γιατί ορέ αδέλφια τα λέμε τσάμπα;» και κύλησε το απόγευμα μέχρι, που ήρθε η επιβεβαίωση.

Απεγκλωβισμός ατόμων γιατί είχαν πάει για… καφέ ή για γλυκό στα Αυγώνυμα και στης Κουρούναινας. Και άντε τώρα να τρέχουν οι Πυροσβέστες μέσα στα χιόνια και άντε να γίνονται παγάκια οι Αστυνομικοί κλείνοντας τους δρόμους, γιατί… γιατί δεν υπακούμε σε κανέναν κανόνα. Και έχομε και την δικαιολογία έτοιμη. Ακόμα και τους εγκλωβισμένους ακούω να έχουν έτοιμο τον αντίλογο τους. Σ’ αυτό άλλωστε δεν παιζόμαστε με τίποτα.

Τώρα γιατί τα γραψα αυτά; Ένα ντε χωρίς καμιά ελπίδα. Δυστυχώς για μας και την κουλτούρα μας, η λύση είναι η… μπάρα, τα… κολωνάκια στα πεζοδρόμια και τα… τοιχία καταμεσής των δρόμων.

 

Υ.Γ. Το ίδιο βιολί θα έχουμε και αύριο το πρωϊ. Κι’ ας λέει η λογική ότι τα χιόνια δεν φεύγουν σε μια – δυό μέρες και ότι είναι καλύτερα να τα επισκεφθούμε όταν μαλακώσουν και με τους δρόμους ανοικτούς.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 22/03/2019 - 17:42

 

Τώρα που έκατσε ο θόρυβος και γιορτάσαμε και στη Χίο την Παγκόσμια ημέρα νερού… λάτρας, μάλλον είναι ώρα να τους πούμε ότι… τσιβίκια κοντεύουμε να γίνουμε, ηλίθιοι δεν είμαστε.

Ζωή και ανάπτυξη χωρίς νερό δεν υπάρχει. Οσα μας φτιάχνουν και όσα μας τάζουν πως θα φτιάξουν είναι «αέρας κοπανιστός» εφόσον το νησί διψάει, θα συνεχίζει να διψάει και οι άμοιροι κάτοικοι πέραν όσων πληρώνουν ως αναγκαστικά πολίτες ενός… Χώρου παχύνσεως πολιτικών κηφηνών, ξηλώνονται για να πληρώσουν πανάκριβα ένα αλατόνερο του αισχίστου είδους, που εκτός των άλλων τους εξασφαλίζει μια πέτρα στα νεφρά ή στη χολή.

Και δεν είμαστε ηλίθιοι γιατί παρακολουθούμε εδώ και 15 χρόνια τις Κυβερνήσεις όλων των λογιών και χρωμάτων να προσπαθούν υποτίθεται να τελειώσουν ένα Φράγμα στη θέση Κόρης γεφύρι, που κανονικά αν δεν είχαν πρόβλημα μαζί μας οι Ευρωπαίοι αφού ως… πτώμα στοιχίζουμε ακριβότερα, θα το είχαν σταματήσει, θα μας πετούσαν έξω με τις κλωτσιές και θα έπαιρναν πίσω ένα σκασμό λεφτά που έχουν δώσει μέχρι τώρα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Τελευταίο επεισόδιο στο σήριαλ η συμφωνία που έγινε ή δεν έγινε μεταξύ Αντιπεριφερειάρχη, που εδώ και καιρό από… μέσα του και τελευταία απ’ έξω του είναι χωρίς αρμοδιότητες και του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, φουρτούνα μας για το… ανάπτυξης και για την ακρίβεια μεταξύ υπηρεσιακών παραγόντων.

Ανεξάρτητα από την πρωτοβουλία Κάρμαντζη, αν έγινε… θεσμικά αν παρέκαμψε την Περιφερειάρχη, όπως τον παρακάμπτει και εκείνη, η ιστορία θα δείξει πόσο πλήρωσε η Χίος αυτόν τον… έρωτα, η ουσία είναι μία. Το υπουργείο θυμήθηκε ότι από πέρσι τον Αύγουστο έχει αφήσει το φράγμα να αναπτύσσονται στο σώμα του… πευκάκια, γιατί γίνεται και αυτό.

Και αφού λοιπόν το θυμήθηκε, τι μας είπαν;

Θα ολοκληρώσουν τον έλεγχο, θα ψάξουν μέσω Εισαγγελέα ποινικές ευθύνες και στη συνέχεια θα δούμε ή μάλλον θα δεί η επόμενη Κυβέρνηση.

Συνεπώς, από τον ένα άχρηστο στον άλλο το Φράγμα παραμένει ημιτελές και εμείς… μαλθάκες με το συμπάθιο με ένα μπιτόνι στο χέρι.

Τώρα τι περιμένουμε; Να ξεκουμπιστούν και αυτοί, μήπως οι επόμενοι δεν είναι τελείως άχρηστοι. Στο μεταξύ ο Δήμος για να μην φάει ξύλο το ερχόμενο καλοκαίρι στήνει πυρετωδώς αφαλατώσεις, με το Φράγμα Κόρης γεφύρι ατέλειωτο, το αντίστοιχο του Κατράρη… τρύπιο και του Σαραπιού… δοκιμαστικό.

Γιατί τα γράφουμε αυτά; Πρώτον για να μην μας νομίζουν για βλάκες, δεύτερον για να αναρωτηθούμε φωναχτά αν μας μούτζωσε ο… Θεός και τρίτον για να απαντήσουμε φωναχτά και τίμια μέσα μας στο ερώτημα που έθεσε ραδιοφωνικά ο Δήμης Μυλωνάδης, έτσι για την Περιφερειακή συνείδηση ρε γαμώτο, και που θα βρείτε στο… υστερόγραφο.

 

Υ.Γ. Αν το φράγμα Κόρης γεφύρι ήταν στη Μυτιλήνη θα είχε τελειώσει;