Χίος, Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

Toυ Χίου ο τράχηλος… χιόνι δεν υπομένει

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 07/01/2019 - 22:05
φωτο αρχείου

Τι να σας πω, διαστροφή του επαγγέλματος. Από το 1981 που δημοσιογραφώ επισήμως, αφήνουμε κάτι… ψιλά νωρίτερα, μέσα μου τριβελίζει ο ίδιος προβληματισμός.

Γιατί τα λέμε τώρα αφού κανείς δεν θα ακούσει;

Καθ΄ότι όπως του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει, το αυτόν συμβαίνει και με την εγκεφαλική του ουσία. Θεωρεί ότι αγγίζει την… τελειότητα.

Αυτό που λέτε απεδείχθη και με τις ελαφρές σε σχέση με την Ηπειρωτική Ελλάδα χιονοπτώσεις το νησί μας. Ελαφρές μεν αλλά με μηδενική κουλτούρα και εμπειρία χιονιού.

Θυμάμαι μια χρονιά, με χιόνι στρωμένο μέχρι τον αστράγαλο και στην Πλατεία Νικολάου Πλαστήρα, που πήγαμε με την Ειρήνη Αναγνώστου στην ΑΛΗΘΕΙΑ, που ήταν τότε στην οδό Καλαμπόκα από τον Φραγκομαχαλά με τα… πόδια, αφού δεν κινούνταν κανένα όχημα πλήν αυτών του Στρατού και της Πυροσβεστικής, για τον απλούστατο λόγο ότι οι αντιολισθητικές αλυσίδες ήταν άγνωστο είδος.

Από τότε σιγά – σιγά ψιλομπήκαμε στην κουλτούρα του χιονιού, αλλά ανεξαρτήτως κουλτούρας αυτό που τελικά κυριαρχεί είναι το ένστικτο του Ελληνος ότι οι κανόνες και οι οδηγίες είναι καλές για τους… άλλους.

Δυό μέρες, ειδικά τις τελευταίες, συμμερίζομαι την αγωνία του Γιάννη Κουντουριάδη, που… κοιμάται στην Νομαρχία, που σήμερα την λέμε με ένα άλλο αλαμπουρνέζικο όνομα, για να συντονίσει τα συνεργεία να καθαρίζουν τους δρόμους. Την ίδια αγωνία που έχει και ο Γιώργης Ζώας από την Πολιτική προστασία του Δήμου. Την αγωνιώδη φωνή του Παντελή Καλανδρόπουλου, του Διοικητή της Τροχαίας, να μας λέει, βγείτε με ότι μέσο υπάρχει και πείτε κανείς να μην ανεβαίνει σε Αίπος και Προβατά.

Και βγήκαμε και τα είπαμε και τα γράψαμε και τα δείξαμε και για να μη  τους απογοητεύσω δεν είπα τίποτα του τύπου «γιατί ορέ αδέλφια τα λέμε τσάμπα;» και κύλησε το απόγευμα μέχρι, που ήρθε η επιβεβαίωση.

Απεγκλωβισμός ατόμων γιατί είχαν πάει για… καφέ ή για γλυκό στα Αυγώνυμα και στης Κουρούναινας. Και άντε τώρα να τρέχουν οι Πυροσβέστες μέσα στα χιόνια και άντε να γίνονται παγάκια οι Αστυνομικοί κλείνοντας τους δρόμους, γιατί… γιατί δεν υπακούμε σε κανέναν κανόνα. Και έχομε και την δικαιολογία έτοιμη. Ακόμα και τους εγκλωβισμένους ακούω να έχουν έτοιμο τον αντίλογο τους. Σ’ αυτό άλλωστε δεν παιζόμαστε με τίποτα.

Τώρα γιατί τα γραψα αυτά; Ένα ντε χωρίς καμιά ελπίδα. Δυστυχώς για μας και την κουλτούρα μας, η λύση είναι η… μπάρα, τα… κολωνάκια στα πεζοδρόμια και τα… τοιχία καταμεσής των δρόμων.

 

Υ.Γ. Το ίδιο βιολί θα έχουμε και αύριο το πρωϊ. Κι’ ας λέει η λογική ότι τα χιόνια δεν φεύγουν σε μια – δυό μέρες και ότι είναι καλύτερα να τα επισκεφθούμε όταν μαλακώσουν και με τους δρόμους ανοικτούς.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 13/12/2019 - 17:29

Καθομολόγηση, η τελετή κατά την οποία οι φοιτητές ανώτατων ιδρυμάτων παίρνουν το πτυχίο τους και διαβάζουν τον όρκο που προβλέπεται από τη σχολή τους.

Επειδή μάλιστα η όλη ορκωμοσία περιλαμβάνει μια ιερότητα τόσο οι Καθηγητές όσο και οι αυριανοί Ακαδημαϊκοί πολίτες φορούν τηβέννους, όπως τον μακρύ εξωτερικό μανδύα ή χλαμύδα που φορούσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κυρίως οι ανώτεροι αξιωματούχοι και ο αυτοκράτορας.

Ένα μακρύ, ριχτό σκουρόχρωμο ένδυμα με φαρδιά μανίκια και διακοσμητικές ταινίες γύρω από τα μανίκια και τον λαιμό, που φορούν δικαστές και πανεπιστημιακοί σε επίσημες τελετές ή περιστάσεις.

Αυτά… εγκυκλοπαιδικά, γιατί στην πράξη είναι εκ των πραγμάτων μια γιορτή, που προσαρμοζόμενη στα ειωθότα της χώρας του… χαβαλέ, έχει και ολίγον από αυτόν.

Έτσι σήμερα το πρωϊ, πολλοί ήταν αυτοί που αναρωτιούνταν ποιοί είναι αυτοί οι παλαβοί με τα… ράσα, που χοροπηδούν έξω από το Ομήρειο, με ροκάνες, σφυρίχτρες, με καπνογόνα, με κανόνια χαρτοπολέμου, με κόρνες και μαρσάροντας με θόρυβο μηχανές μεγάλου κυβισμού.

Βεβαίως οι εμπειρότεροι εξηγούσαμε ότι οι φοιτητές έπαιρναν τα… πτυχία τους και στα πρόσωπα σχηματίζονταν τουλάχιστον έκπληξη για την εξήγηση.

Και επειδή μπορεί και να είμαστε τίποτα… γεροπαράξενοι ας εξηγηθούμε.

Τους φοιτητές τους αγαπάμε, είναι ένα με τη ζωή μας, είναι νέοι άνθρωποι «βράζει το αίμα τους» και φυσικά δεν περιμένουμε σε μια γιορτή, γιατί αυτό είναι για εκείνους και τους συγγενείς τους η τελετή καθομολόγησης να επικρατούν συνθήκες Ιερού Ναού.

Επίσης αναγνωρίζουμε ότι αυτά στα οποία αναφερόμαστε, αφορούν μια μειοψηφία, ικανή όμως, όπως πάντα όσοι κάνουν θόρυβο, να τραβήξει την προσοχή και να φτιάξει το κλίμα.

Αυτό λοιπόν που έγινε σήμερα στο Ομήρειο, δεν ήταν επιεικώς απαράδεκτο, ήταν από αυτά που δεν πρέπει να επαναληφθούν, όχι μόνο γιατί το Ομήρειο είναι για τους Χιώτες ένας Ναός του πνεύματος, αλλά και γιατί φάνηκε πως σε αυτούς που παραχωρήθηκε δεν τον σεβάστηκαν στο ελάχιστο, ακόμα και ως απλό χώρο συναθροίσεως, αφήνοντας κατά μέρος τους κανόνες ασφαλείας, που κατά παραβιάστηκαν.

Και επειδή το Πανεπιστήμιο, ζωή να έχει η Χία… χορηγία, διαθέτει μεταξύ άλλων και ένα ωραιότατο Αμφιθέατρο, ας διοργανώνει εκεί και τις τελετές καθομολογήσεως.

Αν δε, για λόγους όγκου των παρευρισκόμενων, αυτός δεν φτάνει, το… γήπεδο, δίπλα είναι.

Άλλωστε για μερικούς εκ των αυριανών Ακαδημαϊκών πολιτών, όπως φάνηκε από την συμπεριφορά τους στο Ομήρειο, μάλλον ο χώρος των… κερκίδων θα είναι πιο οικείος.

 

Υ.Γ. Δήμαρχε Χίου αν δεν είσαστε παρών στην τελετή θα είχατε μια δικαιολογία να παραχωρήσετε το χώρο και του χρόνου αν ζητηθεί. Επειδή όμως είσαστε, να δούμε με τι καρδιά και τι εγγυήσεις θα το κάνετε. Αν το… κάνετε.

Τα σκαλιά του Ομηρείου μετά την... τελετή