Aιγαίον

Πέμ, 07/07/2022 - 17:28
Ξένη Φύλλα

Καθώς έψαχνα το αρχείο μου, έπεσε στα χέρια μου μερικά φύλλα της εφημερίδας "Η ΧΙΟΣ", έκδοση της Ομοσπονδίας Χιακών Σωματείων Αττικής. Αριθμός φύλλου 37 ΙΟΥΛΙΟΣ- ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1992.

Το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας με τίτλο “ΑΙΓΑΙΟΝ” μου ξύπνησε μνήμες από εκείνο το Ιούνιο πριν 30 χρόνια που θρηνούσαμε ένα ακόμα παλικάρι της πολεμικής μας αεροπορίας, τον Νικόλαο Σιαλμά.

Σήμερα, 30 χρόνια μετά, το μόνο που έχει αλλάξει είναι, δυστυχώς, ο αριθμός των θυμάτων της τουρκικής παρανοϊκής προκλητικότητας και επιβουλής στο Αιγαίο.

Αυτού του μοναδικού παγκόσμιου πολιτισμικού σύνολο φυσικού κάλους και πολιτιστικής δημιουργίας που κινδυνεύει από τα βάρβαρα στίφη της Ανατολής εδώ και αιώνες, και που υπερασπιζόμαστε θυσιαστικά αιώνες τώρα.

Θα προτιμήσω όμως να μεταφέρω εδώ τη συγκίνηση που με είχε κυριεύσει τότε, και που για να βρει διέξοδο , με έκανε να γράψω το πιό κάτω κείμενο:

ΑΙΓΑΙΟΝ

“Οι συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου στο Αιγαίο από τουρκικά αεροπλάνα είχαν σαν αποτέλεσμα να συντριβεί ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος που εκτελούσε ελιγμούς αναχαίτισης και να φονευθεί ο χειριστής του, υποσμηναγός, Νικόλαος Σιαλμάς”

Έτσι μας ανακοίνωσε ο ημερήσιος αθηναϊκός τύπος πως μια ακόμα ζωή Έλληνα , παλικαριού μόλις 26 χρόνων τρέφει από τις 18/6/1992 στο βυθό του Αιγαίου τις ρίζες του αρχιπελάγους.

Δώδεκα μέρες πριν στις 6/6/1992 η Ενωμένη Ευρώπη έστηνε με καμάρι τη σημαία της στο ανατολικότερο σύνορό της. Στον ιερό βράχο του Κατελόριζου που καθαγίασε η μαυροφορεμένη στεγνή μορφή της κυράς της Ρω . Της γριούλας που στοίχειωσε με την Ελληνική σημαία στα χέρια, να την καρφώνει στα μάτια των αρπαχτικών.

Αλήθεια αναρωτήθηκε κανείς (από τους ηγέτες της Ευρώπης); Αν δεν ήταν αυτή η χώρα και αυτοί οι Ελληνες, που θα ήταν άραγε το ανατολικό σύνορο της Ευρώπης;

Φτάνει πιά!

Οι αιώνες της ιστορίας μας κουράστηκαν να θυσιάζουν τα παιδιά μας , σαν Ιφιγένειες, για να πνέι ούριος άνεμος στην καλοζωϊσμένη Ευρώπη.

Τόσες ζωές... τόσους αιώνες τώρα...αδιάψευστοι μάρτυρες της Ελληνικότητας του Αιγαίου , στα δικαστήρια των εθνών. Των Εθνών που σφυρίζοντας αδιάφορα (βρέστε τα μόνοι σας), και αποθρασύνουν τα αγρίμια να κάνουν το επόμενο βήμα.

Μα ποιά άλλη μαρτυρία είναι πιό δυνατή από τις ζωές που χάραξαν τα πολιτιστικά, τα πνευματικά, και τα γεωγραφικά σύνορα ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, ανάμεσα σε Ευρώπη και Ασία;;

Σε ποια χώρα της Γης οι ήρωες και οι θεοί της αναδύονται μέσα από τη θάλασσά της;;

Και σε ποια χώρα της Γης η λέξη ‘ΑΙΓΑΙΟΝ’ έχει νόημα;;

Ο Σουίδας ο πρώτος λεξικογράφος του κόσμου (10ος αιώνας μ.Χ) που έγραφε λεξικό και που τον απασχολούσε η ετυμολογία και των πιο λεπτών αποχρώσεων των εννοιών της ελληνικής γλώσσας, την ίδια στιγμή που οι λαοί της Δυτικής Ευρώπης σέρνονταν ενστικτωδώς σαν τυφλές κάμπιες, προς το φως του πολιτισμού που έλαμπε πάνω από το Βυζάντιο, γράφει:

“Αιγες: Τα μεγάλα κύματα εν τη συνηθεία και επαιγίζω επί του σφορδώς πνέω… και Αιγαίον Πέλαγος το φοβερώτατον”.

Στον αφρισμένο του κυματισμό λοιπόν, που ακόμα μέχρι σήμερα οι νησιώτες μας αποκαλούν "κατσίκια" ή "αιγες" η ‘προβατάκια’ ή ‘κοπάδια’ οφείλει το Αιγαίο το όνομά του.

Η ζωντανή λαϊκή παράδοση που έρχεται να μας συναντήσει μέσα από αρχεγονικά μονοπάτια... Και ο μύθος.

Ο μύθος ο τόσο μα τόσο εύγλωττος και συμβολικός.

ΑΙΓΑΙΟΝ: Πήρε το όνομάτου από τον Βασιλειά Αιγαία.

Τον βασιλειά που δεν άντεξε τη θλίψη για το χαμό του μονάκριβου παιδιού του

Του ήρωα που θέλησε να αναμετρηθεί με την κτηνώδη βαρβαρότητα.

‘Ομως ο ήρωας, ο ημήθεος Θησέας έζησε!

Έζησε και θα ζει πάντα σύμβολο της εθνικής μας συνείδησης.

Όπως θα ζει πάντα η κυρά της Ρω και ο υποσμηναγός Νικόλαος Σιαλμάς.

Και ξαναγυρίζοντας στο σήμερα...

Την Τρίτη 28 Ιουνίου απέπλευσε από το λιμάνι της Χίου, με προωτοβουλία του Ιδρύματος "Τσάκος" το ιστιοφόρο ΜΑΝΙΑ μεταφέροντας στα λιμάνια των νησιών του Αιγαίου αντικείμενα-μνήμες από τον ναυτικό αγώνα των νησιών μας και την συμβολή τους στην Ελευθερία του Έθνους μας. Μια ακόμα κατάθεση - μαρτυρία του αδιάσπαστου και αδιαχώρητου υπαρξιακού δεσμού του Αιγαίου και του Έθνους μας.

Μια ακόμα προειδοποίηση στην Ευρώπη και στον κόσμο, ότι Ελλάδα χωρίς Αιγαίο δεν νοείται όπως δεν νοείται και Ευρώπη χωρίς Ελλάδα.

Άλλες απόψεις: της Ξένης Φύλλα - Γιούργη