Χίος, Τετάρτη 16 Οκτωβρίου

“Διάλογος; Ναι κ. Σημίτη… Αλλά με «δούναι-λαβείν» και ένοπλο… ροκ!”

Κυρ, 16/06/2019 - 08:47
Κώστας Μαρδάς

Απαντήσεις–σχολιασμός αποσπασμάτων από το άρθρο του πρώην Πρωθυπουργού ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ στην Καθημερινή, με το οποίο ζητά να λυθούν από τη νέα κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές, τα… εκκρεμή θέματα με την Τουρκία:(9/6/2019):
«Είναι πεποίθησή μου ότι το πρόβλημα των Ιμίων το 1996 δεν προέκυψε τυχαία. Η τουρκική ηγεσία τότε θέλησε να εκμεταλλευθεί την κρίση που προκάλεσε η ασθένεια του Ανδρέα Παπανδρέου, η παραίτησή του, και η εκλογή νέας ηγεσίας, για την οποία πίστεψε ότι μπορεί να την αιφνιδιάσει. Δεν αποκλείεται να υπάρξουν παρόμοιες σκέψεις στη σημερινή τουρκική ηγεσία. Η έντονη πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα λόγω των εκλογών δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για δράσεις».
Όχι κ. Πρόεδρε… Να σας θυμίσω ότι αυτό που εσείς αποκαλείτε τόσο… αθώα… «πρόβλημα των Ιμίων», ήταν μια ελληνική ήττα… Από τους κακούς χειρισμούς τους δικούς σας και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη, με την τραγικά αντιφατική πολιτική , αφ’ ενός μεν εσείς να επιδιώκετε πάσει θυσία ειρήνη, αφ’ ετέρου δε ο ναύαρχος, να ονειρεύεται παντιοτρόπως εκδίκηση τύπου… Κανάρη, μας φέρατε την εθνική ταπείνωση. Και μόνο χάρις στην παρέμβαση του κηδεμόνα της περιοχής Κλίντον αποτράπηκε ο πόλεμος. Αλλά: Με κόστος τρεις νεκρούς αξιωματικούς του Ναυτικού και μειωμένη κυριαρχία, όχι μόνο στις δύο ελληνικότατες βραχονησίδες μα και σε απροσδιόριστο αριθμό νησίδων στο Αιγαίο!
Όχι κ. Σημίτη… Η Ιστορία δείχνει ότι η τουρκική ηγεσία δεν επιτίθεται μόνο όταν η Ελλάδα βρίσκεται σε αστάθεια, αλλά και όταν έχει σταθερές κυβερνήσεις. Για τον… απλούστατο λόγο ότι έχει διακομματικό, απαράβατο και σιδερένιο στόχο να επεκταθεί στο ζωτικό χώρο του Αιγαίου. Δικαίωμα που της αναγνωρίσατε με το ανακοινωθέν της Μαδρίτης το 1977 (σε αμοιβαιότητα – για να είμαι δίκαιος απέναντί σας). Να σας θυμίσω δύο ιστορικές κρίσεις: Το 1976 και του 1987. Που και αυτές κατέληξαν -παρά τα θρυλούμενα– εις βάρος μας.
Στην κρίση του «Χόρα», τον Αύγουστο του 1976, ο Κώστας Καραμανλής είχε πανίσχυρη κυβέρνηση. Όμως, μπροστά στο δίλλημα του Ντεμιρέλ «ή σταματάτε τις μονομερείς έρευνες ή κάνουμε και εμείς, με συνοδεία των πολεμικών μας πλοίων», έκανε –ευλόγως- πίσω υπογράφοντας το Πρωτόκολλο της Βέρνης που πάγωνε αμοιβαίως τις έρευνες στο Αιγαίο, γκριζάροντας έτσι τα ελληνικά δικαιώματα εκμετάλλευσης του υπόγειου πλούτου. Το οποίο Αιγαίο σίγουρα δεν είναι ελληνική λίμνη, αλλά έχει βασίμως περίπου 75% υφαλοκρηπίδα ανήκουσα στην Ελλάδα, βάσει της Σύμβασης της Γενεύης του 1958. Υφαλοκρηπίδα που –πράγματι– δεν έχει οριοθετηθεί με το παράκτιο κράτος Τουρκία. Ο Καραμανλής απέφυγε να βυθίσει το ερευνητικό πλοίο «Χόρα», όπως ζήτησε ο Αρχηγός σας Ανδρέας Παπανδρέου, τον οποίον τότε χειροκροτούσατε ενθουσιωδώς, παρά τις «πολεμικές» του στρατηγικές!
Στην κρίση Μάρτη 1987, ο Ανδρέας, ενώ κινητοποίησε υπερηφάνως τρεις μέρες τις Ένοπλες Δυνάμεις και τον Ελληνικό Λαό, την τέταρτη μέρα, αποδεχόμενος την αμερικανο-ειρηνοποιό μεσολάβηση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Λόρδου Κάρινγκτον, αναγκάστηκε να ακυρώσει τη γεώτρηση, που είχε προγραμματίσει η Καναδική εταιρεία Ντένισον, δίνοντας βάση στα λόγια του τότε Πρωθυπουργού και όλων εσάς των πρωτοκλασάτων του ΠΑΣΟΚ, ότι δεν αναγνωρίζατε το… «προδοτικό» Πρωτόκολλο της Βέρνης. Στο τέλος, όπως προκύπτει από τις απόρρητες επιστολές που αναλύω στη νέα έκδοση του βιβλίου μου ΠΡΟ-ΙΜΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ, ο Ανδρέας Παπανδρέου, όχι μόνο αποδέχθηκε την επαναβεβαίωση το Πρωτοκόλλου της Βέρνης, αλλά σιωπηρώς συναίνεσε στην επέκταση του παγώματος σε όλο το Αιγαίο, όπως αποκάλυψε εκείνες τις ημέρες στη Βουλή ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κώστας Μητσοτάκης. Ο Μητσοτάκης, που προδότη τον ανεβάζατε και προδότη τον κατεβάζατε, επισήμανε τότε ότι, ως υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Ράλλη, ήξερε πως η αποχή από έρευνες αφορούσε μόνο τις «αμφισβητούμενες» περιοχές. Βεβαίως, ο αρχηγός σας, σωφρόνως ποιών, παρά τα γοητευτικά εθνικοαπελευθερωτικά του, υποχώρησε εν ονόματι της ειρήνης. Αλλά με κόστος αξιοπρέπειας και κυριαρχίας. Καθώς, την επόμενη χρονιά, το 1988, αποστάτησε από τη θέση «δεν συζητάμε παρά μόνο για την υφαλοκρηπίδα», αποδεχόμενος στο ανακοινωθέν της συνάντησης στο Νταβός με τον Οζάλ, συζήτηση επί όλων των διαφορών μας με την Τουρκία. Κάτι που θεωρούσε πράξη εθνικής μειοδοσίας οσάκις το πρότεινε ο… «Αποστάτης Μητσοτάκης».
«Ενα τουρκικό πλοίο με στόχο την έρευνα κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου πλέει ήδη επί της κυπριακής υφαλοκρηπίδας. Μπορεί πιθανότατα η Τουρκία να στείλει πλοίο σε τμήμα της υφαλοκρηπίδας, που η Ελλάδα θεωρεί ελληνική αλλά η Τουρκία τουρκική. Το γεγονός αυτό, αντί να προκαλέσει την αρνητική στάση και τη διαμαρτυρία των συμμάχων της Ελλάδας, πιθανόν να τους οδηγήσει σε μια επιφυλακτική στάση. Να θεωρήσουν ότι έχουν την ευκαιρία να τελειώνουν με τις ελληνοτουρκικές διαφορές και έτσι να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στην Ανατολική Μεσόγειο»
Ναι… Εδώ έχετε δίκιο κ. Πρόεδρε. Μελετώντας όλες τις ελληνοτουρκικές κρίσεις (1955, 1964, 1967, 1974, 1976, 1987, 1996, 2014- μέχρι σήμερα) καταλήγω να συμφωνήσω μαζί σας όσον αφορά την όψιμη θέση σας περί της επαμφοτερίζουσας στάσης των Ευρωπαίων εταίρων και των Αμερικανών συμμάχων μας -για τους οποίους και η Καραμανλική Δεξιά και εσείς, ως εκφραστής του λεγόμενου «εκσυγχρονιστικού ρεύματος»- καλλιεργήσατε αφελώς ελπίδες στους Έλληνες. Πολύ αργά, κ. Πρόεδρε, αντιληφθήκατε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα δύναται να αποτελέσει αμυντικό μας στήριγμα έναντι της Τουρκίας. Άλλωστε, στην κρίση των Ιμίων οι Βρυξέλλες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στην Ελλάδα, αλλά… μια βδομάδα μετά τη λήξη της, όταν πια οι Αμερικάνοι –με τη σιωπή της… ομοδόξου Ρωσίας που θέλει να διαπλέει ελεύθερα το Αιγαίο– σας επέβαλαν το καθεστώς της μειωμένης κυριαρχίας μας όχι μόνο στα Ίμια αλλά και σε απροσδιόριστο αριθμό βραχονησίδων πέριξ αυτών. Κυριαρχίας η οποία έγινε ανεκτή και από όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις μέχρι τούδε (Καραμανλή, Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα-Καμμένου), διότι –φρονίμως ποιούντες και αυτές- απέφυγαν να προκαλέσουν τον εχθρό. Ειδικώς σε μια περίοδο όπου, με τα ταπεινωτικά μνημόνια, για τα οποία ευθύνεστε όλοι οι διατελέσαντες Πρωθυπουργοί, (λαϊκιστές και ευρω-λάγνοι, σοβαροί και μη ), φορτώσατε στον ελληνικό λαό φτώχεια, αποδυναμώνοντας ταυτόχρονα την αποτρεπτική ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων. Με συνέπεια; Το 2018 να έχουν αυξηθεί κατά 50% οι παραβιάσεις της Τουρκίας στον εναέριο χώρο του Αιγαίο και κατά 550% στα χωρικά μας ύδατα. Ακόμη: Να χτυπηθεί αναιτίως η ακταιωρός Γαύδος, να συλληφθούν οι δύο μπουνταλάδες αξιωματικοί στον Έβρο, να υποσταλεί η ελληνική σημαία στη νησίδα Μικρός Ανθρωποφάγος Ικαρίας που ύψωσαν άμυαλοι νεολαίοι εθνικιστές, να έχει εισβάλλει το γεωτρύπανο «Φατίχ» στην καρδιά της κυπριακής ΑΟΖ. Και όλα αυτά, υπό την ανοχή των Ευρωπαίων που θα μελετήσουν – λέει- κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Υπό την αποχή , ωσαύτως, των Ισραηλινών και υπό την επίνευση των Αμερικανών, που ναι μεν κατήγγειλαν ως «προκλητική» την ενέργεια της Άγκυρας, αλλά χαρακτήρισαν την ΑΟΖ «διεκδικούμενη από την Κυπριακή Δημοκρατία» ! Και αυτό, στην επίσημη ανακοίνωση του Στέητ Ντιπάρτμεντ. Ανακοίνωση την οποία δεν διάβασαν από το πρωτότυπο τόσοι και τόσοι καθηγητάδες – ομόλογοί σας…
Σας θυμίζω, όμως, ότι οι ΗΠΑ, στη Μητσοτακική συμφωνία των Βάσεων της Σούδας, έχουν δεσμευθεί ότι θα παρέμβουν ενεργώς και ανεπιφυλάκτως, σε διατάραξη της ειρήνης στο Αιγαίο. Πρόκειται για αμφίσημη δέσμευση, που όμως δεν την επικαλείσθε από την πλευρά μας, θέτοντας προ των ευθυνών της την Ουάσινγκτον… Εκτός και αν παρακάμπτετε αυτή τη συμφωνία ,την οποία όμως η κυβέρνησή σας ανανέωνε κατ’ έτος, χωρίς ανταλλάγματα, από το 1993 έως το 2004, οπότε διατελέσατε Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
«Έχουμε επίσης τώρα διαφορετικό εύρος χωρικών υδάτων (6 μίλια) και εναερίου χώρου (10 μίλια). Η αιτία είναι η εξής: Η δυνατή επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια θα καταστήσει σημαντικά τμήματα του Αιγαίου και νομικά ελληνική θάλασσα. Η ναυσιπλοΐα θα παραμείνει ελεύθερη αλλά ξένα πλοία, π.χ. τουρκικά ή άλλα που ανήκουν στις χώρες του Ευξείνου Πόντου (Ρωσία, Ρουμανία κ.λπ.), θα οφείλουν πλέον να υπακούουν στις οδηγίες των ελληνικών αρχών. Κατά της επέκτασης θα διαμαρτυρηθούν όχι μόνο η Τουρκία αλλά και η Ρωσία και οι άλλες χώρες του Ευξείνου Πόντου. Μια δυνατή λύση είναι να υπάρξει μια ζώνη ελεύθερης ναυσιπλοΐας που να διασχίζει το Αιγαίο Πέλαγος. Θεωρείται όμως προς το παρόν μη δυνατή γιατί οι απόψεις Ελλάδας και Τουρκίας ως προς την αιγιαλίτιδα ζώνη τους διαφέρουν πολύ».
Δηλαδή, κ. Πρόεδρε, προτείνετε να συζητήσουμε την μη επέκταση των χωρικών μας υδάτων, αφού –όπως ορθώς το υπογραμμίζετε- δεν έχουμε συμμάχους στο θέμα αυτό; Η παραδοχή σας, μπορεί να χαρακτηρισθεί «τολμηρή», με την έννοια ότι βγαίνετε ως state man κόντρα στο εθνικό στερεότυπο μπλοκ του μετώπου των αδιαλλάκτων , λέγοντας πικρές αλήθειες, όμως: από ένα πρώην Πρωθυπουργό, δεν περίμενα να προσχωρεί μέσω ενός άρθρου τόσο εύκολα στην αποδοχή συζήτησης των απαιτήσεων της αντιπάλου Τουρκίας. Διότι, τι σόι διαπραγμάτευση θα είναι αυτή, όταν ο Τούρκος έχει ήδη εξασφαλίσει την πανηγυρική αποδοχή της δικής μας συναίνεσης παραχωρήσεων. Αλλά -για την προαγωγή της συζητήσεως και μόνον– ας πούμε ότι πάμε …μετεκλογικά στο τραπέζι του πάρε-δώσε. Αλήθεια: Η Τουρκία, τι αντάλλαγμα είναι διατεθειμένη να δώσει σε άλλα, έστω, επίπεδα, ώστε μια συμφωνία να καταλήξει επωφελής και για τα δύο συμβαλλόμενα μέρη; Στη διάρκεια της δικής σας πρωθυπουργικής διαπραγμάτευσης, διαπιστώσατε κάποια διάθεση λογικής παραχώρησης προς την Ελλάδα από την Τουρκία; Και ποια ήταν αυτή; Διότι, άλλο είναι να πάμε σε ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων και άλλο να οδηγηθούμε αυτοβούλως και αφελώς στον πάγκο του χασάπη!..
«Ένα άλλο παράδειγμα εκκρεμότητας, λόγω των υφισταμένων με την Τουρκία διαφορών, είναι η μη κατάθεση των συντεταγμένων (του γεωγραφικού μήκους και πλάτους) για τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, όπως έχουμε υποχρέωση σύμφωνα με τη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας. Υποστηρίζουμε δημόσια την άποψη ότι η ελληνική υφαλοκρηπίδα εκτείνεται μέχρι την υφαλοκρηπίδα της Κύπρου. Η Τουρκία διεκδικεί όμως ένα τμήμα του χώρου αυτού και έχει ενημερώσει τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών για τις απόψεις της. Η ελληνική και η τουρκική άποψη για τα όρια των υφαλοκρηπίδων δεν συμβιβάζονται και συγκρούονται».
Καταλαβαίνω κ. Πρόεδρε, ότι βλέπετε και αυτό το ζήτημα με έντονη νομική οπτική. Το ζήτημα όμως έχει σαφή στρατηγική διάσταση, με την έννοια ότι η Τουρκία απαιτεί: τη μισή υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, τον έλεγχο του μισού εναερίου χώρου, την αποστρατικοποίηση των όλων νησιών μας επί τη βάσει της Λωζάνης, την απόσυρση των ελληνικών φρουρών σε 18 νησίδες, τη «διανομή» τουλάχιστον 150 νησίδων που δεν καταγράφονται στη Συμφωνία της Λωζάνης και βλέπουμε… Ποιος Έλληνας Πρωθυπουργός μπορεί να βάλει την υπογραφή του σε μια συμφωνία αναδασμού του Αιγαίου; Θα μου πείτε: Η άλλη λύση είναι ο πόλεμος!.. Και θα σας πω κι εγώ ξανά: Φέρτε μας μια συμφωνία που η ειρήνη θα έχει εξασφαλισθεί για 100 τουλάχιστον χρόνια και οι υποχωρήσεις που θα κάνουμε θα είναι εύλογες, μη ταπεινωτικές και θα αποτρέπουν έναν εθνικό διχασμό με την κατηγορία της εθνικής προδοσίας αυτού που θα θέσει την υπογραφή του κάτωθι κειμένου τύπου Πρεσπών.
«Πιστεύω ότι η τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων μετά τις εκλογές είναι αναγκαία. Ο κίνδυνος επεισοδίων με αρνητικές επιπτώσεις θα είναι υπαρκτός, εάν δεν προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή. Σε μια τέτοια προσπάθεια η Ελλάδα θα έχει, πιστεύω, την συμπαράσταση τόσο της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσο και των ΗΠΑ».
Μα, γιατί τόση βιασύνη κ. Πρόεδρε; Εδώ δεν πρόκειται για… γραφειοκρατικές εκκρεμότητες. Λες και είναι η προώθηση της επένδυσης στο Ελληνικό… Εδώ μιλάμε για θέματα φορτισμένα, για ιστορικούς τόπους, για προαιώνια αισθήματα που επενεργούν στις συνειδήσεις, για συμφέροντα υπερδυνάμεων που διαπλέκονται με πλανητικές εταιρείες πετρελαίου, για εθνικισμούς εκατέρωθεν αλλά και εγχώριους εθνομηδενισμούς… Μη βιάζεσθε να μας οδηγήσετε σε μια συμφωνία που θα είναι ένα Μνημόνιο μειωμένης κυριαρχίας στο Αιγαίο…
Πάντως, επειδή –πράγματι– αν συνεχισθεί αυτός ο ρυθμός κλιμάκωσης της κρίσης στην Κυπριακή ΑΟΖ, με δεδομένους τους συσχετισμούς δυνάμεων και με ολοφάνερη πια την υπερεκτίμηση των δυνάμεων των Κυπρίων αδελφών μας, μάλλον δεν θα υπάρξει κλίμα διαλόγου – ακόμη και ετεροβαρούς . Σε λίγο θα γνωρίζουμε αν οι αδελφοί μας Κύπριοι θα μας βάλουν στα πετρέλαια ή στα αίματα… Ή στη συνδιαχείρηση της ΑΟΖ υπό την πίεση Αμερικανών και Ευρωπαίων φίλων σας…
Συνεπώς: Το πρώτο που θα έπρεπε να προτείνετε είναι μια άμεση πολιτική άμυνας: Αύξηση της θητείας από τους 9 μήνες στους 18 μήνες, ενεργοποίηση του νόμου που ψηφίσατε εσείς το 1998 και προβλέπει την εκπαίδευση όλου του πληθυσμού στα όπλα κατά το πρότυπο της Ελβετίας με εθελοντική ανάληψη όπλων από τις γυναίκες. Επίσης θα περίμενα να προτείνετε: Διενέργεια κάθε χρόνο άσκησης μερικής επιστράτευσης στην οποία θα συμμετέχουν οι πάντες, από τον Πρωθυπουργό έως τον τελευταίο πολίτη, όπως πράττει η σοσιαλδημοκρατική Σουηδία. Αλλά, πρώτα απ όλα: Έκτακτο πρόγραμμα εξασφάλισης ανταλλακτικών και παραλλήλως από τους διανοούμενους καλλιέργεια κουλτούρας άμυνας χωρίς εθνοφυλετισμό. Το σλόγκαν που προτείνω είναι: «Το όπλο παρά πόδα, αλλά με τραγούδια ροκ και λαϊκά!…». Ώστε, παρά τις υποχωρήσεις μας, παρά τις ταπεινώσεις μας και παρά τους συμβιβασμούς μας, ενώ η Τουρκία επαυξάνει τις διεκδικήσεις της, να είμαστε ικανοί να αντισταθούμε όντες ολομόναχοι… Αλλιώς, το «Μπαρμπαρός» θα έρθει στο… Πασαλιμάνι και οι εθνικοί τηλεοπτικοί αναλυτές θα μας καθησυχάζουν πως ο Ερντογάν το κάνει για… «επικοινωνιακούς λόγους».
Διότι κ. Πρόεδρε, δεν είναι μόνο εμείς να μη θέλουμε τον πόλεμο. Πρέπει να μην τον θέλουν και οι Τούρκοι… Και, όπως φαίνεται, ο Ερντογάν -αν δεν τον επιδιώκει- σίγουρα δεν κάνει τίποτα για να τον αποφύγει!
ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ: «ΖΗΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΟΥΜΕ!»
Όταν λοιπόν η Ελλάδα επανακτήσει τη σχετική ισχύ της και θα διαθέτει… επαρκή καύσιμα για αεροσκάφη και πλοία, μόνο και μόνο τότε, μπορούμε να συζητήσουμε τις… «εκκρεμότητες». Και τότε η συζήτηση θα είναι υπό την προστατευτική σκιά των ελληνικών όπλων. Όπως κάνουν τα σοβαρά κράτη Δύσης και Ανατολής… Ενώπιον μιας πολιτικής διαπραγματεύσεων εσείς ως Αθηναίος και πρώην Πρωθυπουργός, προτείνετε την… μετεκλογική λύση των… εκκρεμοτήτων. Εγώ, καταγόμενος από την απειλούμενη ακριτική Χίο, έχω επεξεργασθεί ιδέες που απευθύνω για συζήτηση στους αρχηγούς, προτείνοντας τη στρατηγική «Ζητούμε και συζητούμε». Σας τις θέτω υπόψη προς μελέτη:
– Να ζητήσουμε το δικαίωμα τέλεσης Θείας Λειτουργίας στην Αγιά Σοφιά, κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα ,με δέσμευση της Ελλαδικής Εκκλησίας ότι η λειτουργία δεν θα λαμβάνει εθνικοπολιτική διάσταση.
– Να ζητήσουμε να αναγνωρίσει η Τουρκία σε επίσημη απογραφή το δικαίωμα προσδιορισμού των ελληνογενών κρυπτοχριστιανών Τούρκων στον Πόντο, των Τουρκοκρητικών του Τσεσμέ και απογόνων Ελλήνων της Σμύρνης που μετά τον Διωγμό του 1922 καλύπτουν τη ρωμέικη καταγωγή τους πίσω από υπηκοότητες Ευρωπαϊκών χωρών.
– Να ζητήσουμε την κατοχύρωση του δικαιώματος σύστασης πολιτιστικών σωματείων των ελληνογενών μειονοτήτων με τήρηση των εθίμων, δικαίωμα εκμάθησης της ελληνικής ποντιακής και κρητικής διαλέκτου.
– Να ζητήσουμε την αναγνώριση φορέα πολιτισμού που θα συμμετάσχει στις δημοτικές εκλογές σε πόλεις όπου κατοικούν ελληνογενείς – ορθόδοξοι χριστιανοί, με σκοπό την έκφραση πολυπολιτισμικής συνεργασίας.
– Να ζητήσουμε την εγκατάσταση απογόνων διωχθέντων Κωνσταντινουπολιτών στην Πόλη και διωχθέντων Μικρασιατών στη Σμύρνη μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων.
– Να ζητήσουμε το δικαίωμα υπερπτήσεων ελληνικών αεροσκαφών αναγνώρισης, με ενημέρωση του ΝΑΤΟ, σε ζώνη κατά μήκος της τουρκικής ακτής, ώστε να πιστοποιείται η συγκέντρωση δυνάμεων που μπορούν να απειλήσουν τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
– Και – το τελευταίο: Να ζητήσουμε την απόδοση στην Ελλάδα νησιών και βραχονησίδων εντός του Κόλπου του Αδραμυττίου – απέναντι από τη νήσο Λέσβο, αλλά και καθ’ όλο το μήκος των αιγαιακών συνόρων. Τα οποία, ενώ βρίσκονται έξω από τα 3 μίλια από τις τουρκικές ακτές, και άρα δεν τα καλύπτει το όριο τουρκικής κυριαρχίας που ορίζει η Συνθήκη της Λωζάννης, τελούν υπό τουρκική κατοχή.

Πράγματι. Οι σοβαροί ηγέτες κ. Πρόεδρε, πρέπει να συνεκτιμούν ότι κυβερνούν μια χώρα που ναι μεν έχει διαπράξει εθνικιστικές ανοησίες έναντι της Τουρκίας (από την εποχή του εθνικόφρονος διδύμου Μακαρίου – Γρίβα το 1963-1967-1974 μέχρι τη σημερινό χυδαίο δούλεμα Τσίπρα προς Ερντογαν ότι εντός δεκαπενθημέρου θα του αποστείλει πεσκέσι τους 8 πραξικοπηματίες ), αλλά πρέπει να νοιώθουν οτι κυβερνούν και μια χώρα με ηρωισμούς. Ηρωισμούς ζώντων και τεθνεώτων! Οι σοβαροί ηγέτες οφείλουν να γνωρίζουν τους κανόνες και της ειρήνης και του απεχθούς πολέμου. Οι σοβαροί ηγέτες οφείλουν να ξέρουν τι σημαίνει η ορολογία «Κανόνες Εμπλοκής». Έννοια τακτικο-στρατηγική που αγνοούσατε την κωμικοτραγική νύχτα των Ιμίων, ζητώντας από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ να σας δώσει ένα παράδειγμα, καθ όν χρόνο οι Τούρκοι κομάντος είχαν αποβιβασθεί ανενόχλητοι στη βραχονησίδα…
Τι κρίμα αξιότιμε κύριε Σημίτη. Πέρασαν έκτοτε 23 έτη, αλλά ακόμη δεν τη μάθατε…
Εν κατακλείδι: Παρά την αδιαμφισβήτητη προσωπική σας τόλμη, από το τελευταίο παρορμητικό – κατευναστικό σας άρθρο προκύπτει περιτράνως ότι : Δεν ξέρετε να παίζετε σωστά ούτε πόλεμο ούτε και ειρήνη !..

Πηγή: Militaire

Άλλες απόψεις: του Κώστα Μαρδά