Είμαστε τελικά έτοιμοι για σύγκρουση με την Τουρκία;

Τρί, 20/10/2020 - 16:55

Αγαπητοί πατριώτες, πιστεύω μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να έχετε καταλάβει σε πια εποχή βρισκόμαστε, στην εποχή των μεγάλων αλλαγών και συμφερόντων περιφερειακά και ιδικά στην περιοχή μας. Όλα γίνονται για τον μαύρο χρυσό και το φυσικό αέριο. Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, η Τουρκία δεν πρόκειται να σταματήσει να διεκδικεί είτε με τον Ερντογάν είτε με τον οποιοδήποτε. Τώρα τα γεγονότα είναι πιο κοντά στην πραγματική τους διάσταση για αυτό πρέπει όλοι να αφυπνιστούμε.

Πρώτον οφείλουμε να απαιτήσουμε από την κεντρική εξουσία τα νησιά μας να εξοπλιστούν με βαρύ οπλισμό. Πρέπει να είναι αστακοί διότι μας έχουν αφήσει σαν ξέφραγο αμπέλι. Ταυτόχρονα και με εξωγενείς παράγοντες από το μεταναστευτικό και τόσα άλλα, αν δεν απαιτήσουμε, θα πάθουμε τα ιδία όπως τότε με την σφαγή της Χίου.

Η Τουρκία είναι αιμοσταγής και γιατί να μην είναι, αφού μέσα από την θρησκεία τους διαμορφώνουν το χαρακτήρα να σφάζουν τον άπιστο, ενώ η θρησκεία μας, μας παροτρύνει να αγαπάμε τον πλησίον μας σαν τον εαυτό μας. Βλέπετε στην Αρμενία, ξεκίνησαν μια δεύτερη γενοκτονία και οι μεγάλες δυνάμεις σφυρίζουν αδιάφορα.

Το ίδιο θα γίνει και σε εμάς. Μην περιμένουμε τον Μεσσία να μας σώσει. Εδώ και χρόνια η πολιτική “ελίτ” προτιμούσε να πηγαίνει στην γείτονα χώρα να χορεύει ζεϊμπέκικο, να σπαταλούν τα διαθέσιμα χρήματα που εκλάμβαναν από την φορολογία του Έλληνα σε πολυτελείς ανέσεις. Βέβαια το ίδιο έκαναν και απλοί πολίτες άλλος πολύ, άλλος λίγο και για αυτό έφταιγαν οι πολιτικοί που δεν έλεγχαν. Για εξοπλισμούς ούτε που γινόταν συζήτηση.

Ευτυχώς που υπήρχε ο υπουργός άμυνας ο κύριος Σεχιότης και έκανε την αγορά του αιώνα, βεβαία τον σχολίασαν. Η απάντησή του ήταν «Το έκανα  για την πατρίδα» και τα βρόντηξε και έφυγε και δεν ξανά ασχολήθηκε γιατί ήταν Αρκάς, όμως παρέμειναν κάποιοι άλλοι και δεν συνέχισαν να ανανεώνουν τον στόλο, απλά έτρωγαν και έπιναν. Θα πρέπει να ξέρουμε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται και εμείς ξεχνάμε γρήγορα.

Οι ελληνοκύπριοι πηγαίνουν στα κατεχόμενα για ψώνια, ξέχασαν όλες τις σφαγές και τους  1.619 αγνοουμένους, οι νησιώτες το ίδιο, οι βορειοελλαδίτες το ίδιο, πάνω από όλα ο ατομισμός και η κερδοσκοπία. Με απλά λόγια, τροφοδοτούμε την Τουρκία με χρήμα για να αγοράζει όπλα, oι ανιστόρητοι δικαιολογημένα, αλλά και αυτοί που ξέρουν ξεχνάνε γρήγορα δυστυχώς. Αυτοί είμαστε και φταίει το ξερό μας το κεφάλι. Κολοκοτρωναίοι δεν θα υπάρξουν ξανά και  σκεφτείτε πόσοι από εσάς έχετε διαβάσει τα απομνημονεύματα του; Ούτε 1 στους 1000. Θα μαθαίνατε τουλάχιστον τι πέρασαν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι πολίτες και να απαλλαγούμε από την σκλαβιά και το παιδομάζωμα.

Θα αναφερθώ στα τοπικά θέματα που με προβληματίζουν. Πιστεύω πως και ο Αντιπεριφερειάρχης και ο Δήμαρχος έχουν όρεξη για να προσφέρουν σε αυτό τον τόπο και αυτό φαίνεται από τις ασφαλτοστρώσεις, την συντήρηση του λιμανιού και την σκέψη για αναδιαμόρφωση της πλατείας, όμως θεωρώ πως άλλα πιο ουσιαστικά έργα προηγούνται τα οποία έπρεπε να έχουν γίνει ήδη.

Τα καταφύγια έχουν νόημα διότι θα προστατεύσουν τους ηλικιωμένους και τα ανήλικα παιδιά από τον κίνδυνο του πολέμου.

Αρχικά οι αρμόδιες υπηρεσίες θα πρέπει να δημιουργήσουν οργανωμένα καταφύγια και φυσικά δεν εννοώ τα υπόγεια των πολυκατοικιών και ας είμαστε το πρώτο νησί που το κάνει. Σε αυτό το εγχείρημα κρίνεται απαραίτητο να βοηθήσουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα οποία μέσω εκπομπών και των ιστοσελίδων τους πρέπει να μεταδώσουν στον κόσμο τις απαραίτητες πληροφορίες για τα καταφύγια. Ακόμα καλό θα ήταν η πολιτεία να οργανώσει διαλέξεις στις οποίες αξιωματούχοι του στρατού θα ενημερώσουν τους πολίτες για την πρόσβαση τους σε αυτά.

Όσο για τους υπόλοιπους που μπορούν να προσφέρουν και να κρατούν όπλα είτε άντρες είτε γυναίκες να είμαστε ετοιμοπόλεμοι με ότι αυτό συνεπάγεται. Πρέπει να γίνουμε δεύτερο Ισραήλ αν δεν θέλουμε να έχουμε δεύτερη γενοκτονία.

Όπως ο γέρος του Μοριά στην μάχη των Δερβενακίων και όχι μόνο, ήταν ένα βήμα μπροστά από τους αντιπάλους του, έτσι και εμείς πρέπει να κοιτάζουμε το αύριο και όχι το σήμερα εάν θέλουμε να προοδεύσουμε ως χώρα. Παράλληλα όμως θα πρέπει να θυμόμαστε και το χθες ώστε να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος.