Θεωρώ γνωστό, πως οι Μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι και στοχαστές κινδύνευσαν όχι μόνο από τους άρχοντες κάθε εποχής, εξορίστηκαν, υπέφεραν, φυλακίστηκαν και θανατώθηκαν όχι μόνο από άρχοντες, αλλά ακόμα και από ανθρώπους αντίθετους στα λόγια τους…
Θα αναφέρω μόνο λίγους “παθόντες”, όπως ο Σωκράτης που καταδικάστηκε για ασέβεια και πέθανε στη φυλακή. Ο Πυθαγόρας ο οποίος πουλήθηκε σκλάβος στη Βαβυλώνα, αφού καταδικάστηκε για αθεΐα και διαφθορά των νέων. Ο Ζήνωνας ο Ελεάτης καταδικάστηκε σε θάνατο από τον Τύραννο της πατρίδας του. Ο Φιλόλαος εκδιώχθηκε μαζί με άλλους πυθαγορείους το
430 π.Χ. Ο Διογένης ο Κυνικός εξορίστηκε και πουλήθηκε σαν δούλος… Θα ήταν παράληψη να μην αναφέρουμε την Φιλόσοφο, μαθηματικό και αστρονόμο Υπατία την Αλεξανδρινή
(355-415 μ. Χ) η οποία καταδικάστηκε απάνθρωπα και δολοφονήθηκε από τον επίσκοπο Κύριλλο.
Οι περισσότεροι Έλληνες δεν έδρασαν στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά στις αποικίες της όπου και διέδωσαν τη φιλοσοφία και παράλληλα απέρριψαν την επίσημη θρησκεία αλλά και κάθε θρησκεία,
γιατί πίστευαν πως ο στοχασμός και η φιλοσοφία ερευνά και ζητά να γνωρίσει, ενώ η θρησκεία είναι υπέρ της πίστης χωρίς να γνωρίζει…
Όταν λοιπόν λέμε για το Μεγαλείο τού Αρχαίου Ελληνικού στοχασμού και της Σοφίας, εννοούμε το Μεγαλείο των Αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και όχι των Αρχαίων Ελλήνων. Ουδεμία σχέση είχαν οι φιλόσοφοι με τους περισσότερους συμπολίτες τους, οι οποίοι βρισκόταν σε χαμηλότατο ή και μέτριο μορφωτικό επίπεδο· δεν τους αποδεχόταν αλλά και ένοιωθαν δέος μπροστά τους.
Ακόμα να πούμε, πως οι περισσότεροι φιλόσοφοι δεν ήσαν Αθηναίοι αλλά προέρχονταν από τη Μ. Ασία την Ιωνία ή την Κάτω Ιταλία και τη Σικελία. Τέλος, να σημειώσουμε πως στην εποχή τους τους αμφισβητούσαν και μόνο στη εποχή της Αναγέννησης (14ος – 16ος αι.) και του Διαφωτισμού (17ος αι.) δικαιώθηκαν και η γνώση τους διαδόθηκε… Να συμπληρώσουμε ακόμα πως, η ελληνική φιλοσοφία άρχισε από το 600 π.Χ και ουσιαστικά τελείωσε τον 4ο μ. Χ αι. αναμειγμένη με τη Ρωμαϊκή φιλοσοφία.
# Εκτιμώ, πως η προκατάληψη και οι εσφαλμένες αντιλήψεις, εκτιμήσεις αλλά και εμμονές είναι πρόβλημα και αποτελούν αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας. Και όπως μας λέει ο Ηράκλειτος, Μή εἰκῆ περί τῶν μεγίστων συμβαλλώμεθα. Δηλ. να μην κάνουμε αστήριχτες εικασίες για σπουδαία ζητήματα.