Ένας φόνος, ένας βιασμός 11χρονης και ένα σχολικό μπούλινγκ...

Παρ, 18/06/2021 - 06:10

Ένας φόνος

Σοκ προκάλεσε η αγριότητα του φονικού στα Γλυκά Νερά πριν 40 μέρες και φυσικά εξίσου ισχυρό το σοκ του κοινού από την εξιχνίαση του εγκλήματος από την Αστυνομία και την ανακοίνωση του ονόματος του δράστη που δεν ήταν άλλος από τον 32χρονο σύζυγο της άτυχης κοπέλας.

Πολλοί αυτοί που δεν μπορούν καν να το αποδεχτούν.

Λάθος γιατί αυτό δείχνει το πόσο μακρυά βρίσκονται από την σύγχρονη πραγματικότητα που ο θεσμός του γάμου και κατόπιν της οικογένειας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει αγάπη μεταξύ του ζευγαριού. Ζούμε σε μία καθαρά ατομικιστική εποχή που κυριαρχούν οι ατομικές ανάγκες, ο εγωισμός και το βόλεμα ‘μου’.

Δεν υπάρχει "μας".

Δεν συζώ (=σύζυγος), συγκατοικώ (=συγκάτοικος)... Αποκτώ παιδί όχι για τους λόγους που έκαναν παιδιά οι μεγαλύτεροι αλλά σαν αναγκαίο κακό και μόνο ένα που θα το μπαρκάρω από μικρό στους σταθμούς . Αξεσουάρ όπως ένα σκυλάκι; Όχι, γιατί ήδη υπάρχουν αρκετά ντουέτα συγκατοίκησης με... ένα σκυλάκι κι όχι παιδί. Δεν το πήρατε ακόμη είδηση; Έχουμε περάσει στην φάση αντί ένα παιδί όπως οι γενιές του ’90 και εδώ, τώρα… ένα σκυλί. Κι όλα αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο ή λιγότερο παρά το αποτέλεσμα του μπούλινγκ (Bullying αγγλιστί) των γονέων του ’80 κι εντεύθεν) στα παιδιά τους, στα κατά 95% μοναχοπαίδια τους...

Τα παιδιά των γενιών αυτών ίσως είναι οι πιο δυστυχισμένες γενιές Ελλήνων. Και, δυστυχώς είναι οι νεώτερες γενιές που σημαίνει ότι δεν υπάρχει μέλλον. Όταν μεγαλώνεις ένα παιδί είτε από υποχρέωση είτε σαν βάρος είτε αδιαφορώντας πλήρως για την ύπαρξη του χωρίς αυτό το παιδί να έχει εκλάβει ποτέ του ένα βλέμμα αγάπης, ένα χάδι, τυχαίος συγκάτοικος με τους γονείς, συγκάτοικοι κι αυτοί με τη σειρά τους, αυτό δεν είναι διαρκές εγκληματικό μπούλινγκ;

Δεν είμαι ψυχολόγος αλλά είμαι καθηγήτρια και βιώνω καθημερινά καταστάσεις που με σοκάρουν τόσο όσο και ο φόνος στα Γλυκά Νερά. Δεν είναι τραγικό να σου χτυπούν μαθητές σου το κουδούνι να σου πουν ότι πέρασαν στο Πανεπιστήμιο λίγο μετά την ανάρτηση των αποτελεσμάτων και να μην έχουν ενημερώσει ακόμη τους φερόμενους ως γονείς; Δεν είναι τραγικό να βλέπεις δεκάδες περιπτώσεις μετρίων μαθητών να εξωθούνται στις ψυχοφθόρες εισαγωγικές εξετάσεις -χωρίς καν να ερωτηθούν-, για να εκπληρωθούν τα ανεκπλήρωτα όνειρα των φερόμενων ως γονέων; Δεν είναι τραγικό να μεγαλώνει στο ίδιο σπίτι με εσένα ένα μικρό παιδί που αντιλαμβάνεται από πολύ νωρίς την απέραντη μοναξιά του στον κόσμο αυτό εφόσον δεν έχεις καθήσει ούτε μια φορά δίπλα του στον καναπέ να του μιλήσεις;

Ήδη πολλά ΜΜΕ μιλούν για ψυχολογικά προβλήματα του δράστη του εγκλήματος στα Γλυκά Νερά. Ψυχολογικά προβλήματα ή έλλειψη κάθε αισθήματος, συναισθήματος; Θέμα ψυχολόγων και ψυχιάτρων. Αλήθεια, έχετε παρατηρήσει πόσο βίαια είναι τα εγκλήματα των τελευταίων χρόνων και άνευ σημαντικού λόγου;  Προσωπικά με προβληματίζει έντονα…

Ένας βιασμός 11χρονης από 24χρονο. Σοκαριστικό. Ποιοι γονείς, -φερόμενοι ως γονείς- ,μεγάλωσαν αυτό το αγόρι; Αν ήταν αληθινοί γονείς θα του είχαν δώσει ανατροφή θα είχαν διαμορφώσει ένα υγιή χαρακτήρα. Στην αντίπερα όχθη ένα 11χρονο κοριτσάκι το θύμα του 24χρονου τον οποίο κι είχε γνωρίσει μέσω instagram! Έπαθα σοκ.

Τι είδους γονείς είναι  αυτοί που άφηναν ένα 11χρονο παιδί να κάνει γνωριμίες μέσω instagram; Δεν το παρακουθούσαν τι κάνει, που διαθέτει το χρόνο του: Και, ποιος από τους 2 φερόμενους ως γονείς επέτρεψε στο κοριτσάκι να συναντήσει σε ραντεβού που είχε κλείσει μέσω instagram έναν άγνωστο;

Έφυγε από το σπίτι  μόνο του; πήρε κλειδιά κι έφυγε για... ραντεβού ένα 11χρονο κοριτσάκι χωρίς να το αντιληφθούν οι γονείς; Είπαμε, οι φερόμενοι ως γονείς...

Ένα ενδοσχολικό μπούλινγκ την περσινή σχολική χρονιά μου είχε προκαλέσει σοκ. Υπήρξε ένα από τα σοβαρότερα επεισόδια ενδοσχολικής βίας και ο μικρός μαθητής -το θύμα-, κινδύνεψε να πεθάνει.

Το παιδί αυτό άραγε γιατί  στους γονείς , στο σπίτι δεν είχε αναφέρει το γεγονός του μπούλινγκ από τους συμμαθητές του; Θέμα ψυχολόγων, θέμα ύπαρξης Σχολών γονέων και... και... η απάντηση, φυσικά κατόπιν εορτής κι ένα παιδί βαριά τραυματισμένο ψυχικά ματά το μπούλινγκ που υπέστη.

Στην αντίπερα όχθη οι φερόμενοι ως γονείς των μαθητών - θυτών του δραματικού συμβάντος έτρεχαν και δεν έφταναν με μοναδικό μέλημα τους... να μη μαθευτούν στον τύπο τα ονόματα των παιδιών τους. Μάλιστα! Το ερώτημα μου σε φίλη συνάδελφο Μέσης Εκπαίδευσης στην πόλη του συμβάντος ήταν αν οι γονείς των θυτών ενδιαφέρθηκαν για το θύμα των παιδιών τους. Πιστεύω την απάντηση την γνωρίζετε, άρα περιττή.

Ερώτηση: Αλήθεια δεν είχαν αντιληφθεί τι παιδιά μεγάλωναν; Το μπούλινγκ εις βάρος ενός αδύναμου μέλους μιας ομάδας διαρκεί καιρό, η βία είναι επαναλαμβόμενη κι η συμπεριφορά του θύτη επιθετική. Τίποτα δεν είχαν αντιληφθεί οι φερόμενοι ως γονείς; Σαφώς θα είχαν ήδη επιλέξει  για τα παιδιά τους Φροντιστήρια για τις εισαγωγικές στα ΑΕΙ, μην τους κατηγορούμε κι άδικα...

Απορία μου: Αυτό το μπούλινγκ το έκαναν τα παιδιά ή το χέρι τους το όπλισαν οι γονείς τους κι υπήρξαν κι αυτά θύματα ενδοοικογενειακού μπούλινγκ;

Σαπίλα, ισοπέδωση των πάντων, τραγωδία, τραγωδία δίχως τέλος. Τραγωδία όχι... αρχαία τραγωδία γραμμένη από τον Ευριπίδη αλλά σύγχρονη γραμμένη από όλους μας με… μία διαφορά. Στον Σοφοκλή και στον Ευριπίδη στο τέλος της παράστασης θα εμφανιστεί ο από μηχανής Θεός να σώσει την κατάσταση ενώ στη δική μας -"μας" γιατί όλοι είμαστε μέλη του θιάσου-, στο finale δεν θα εμφανιστεί από μηχανής Θεός. Τον σκοτώσαμε κι αυτόν, μας ενδιαφέρει μόνο το εγώ κι ήταν εμπόδιο... βιγλάτορες θεούς συναντάς μόνο στην ποίηση...