Για τις πρόσφατες αμυντικές συμφωνίες... «Αλλοίμονο σε όποιον δεν έχει νύχια να ξυστεί»...

Σάβ, 16/10/2021 - 11:35

Είναι γεγονός ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων (ως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις), αισθάνθηκε ανακούφιση από την υπογραφή των αμυντικών συμφωνιών με την Γαλλία, τις ΗΠΑ και την ενεργειακή συμφωνία με την Αίγυπτο.

Πολύ ωραία λοιπόν εφόσον δέσαμε στο άρμα μας τέτοιους ισχυρούς συμμάχους ας φοβάται πλέον η ταραξίας και επιθετική γειτόνισσα Τουρκία… Αυτό μπορεί να το λένε όμως οι έχοντες νουν ή οι αφελείς!!!

Ναι μεν αλλά δε… η ιστορία μας διδάσκει και δεν πρέπει να καλύπτεται από την λήθη  αλλά να είναι οδηγός μας.

Ποιος δεν γνωρίζει ότι κατά τις θλιβερές ημέρες του Αυγούστου-Σεπτεμβρίου 1922 οι συμμαχικές αυτές χώρες μεταστράφηκαν υπέρ των Τούρκων με αποτέλεσμα να χαθεί 1.000.000 και πλέον Ελληνικός πληθυσμός στη Μικρασία;

Έχει γραφτεί ότι στο λιμάνι της Σμύρνης, στη μεγάλη καταστροφή, τα συμμαχικά πλοία δεν έδιναν βοήθεια στους πνιγόμενους Έλληνες αλλά τους έκοπταν ακόμη και με τσεκούρια τα χέρια προκειμένου να μην ανεβούν στο κατάστρωμα των πλοίων για να σωθούν…

Ποιος δεν γνωρίζει ότι η Ελλάδα μας ήταν στον Α΄και Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο σύμμαχος με αυτές και άλλες Δυτικές δυνάμεις και όμως δεν έλαβε τα αναλογούντα ανταλλάγματα για την προσφορά της;

Στην υπόθεση με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο το 1974, έφταιξαν οι ιθύνοντες χουντικοί σε Ελλάδα και Κύπρο αλλά που ήταν οι εκλεκτοί μας σύμμαχοι;

Αλλά αν πάμε και πιο πίσω στο χρόνο θα συναντήσουμε κι άλλες παρόμοιες ιστορίες…

Όταν ο Ρώσος Αλέξιος Ορλώφ οδήγησε τον Ρωσικό στόλο το 1770 από την Βαλτική στη Μεσόγειο, ξεσήκωσε σε επανάσταση τους Κρήτες και τους μανιάτες για να παύσουν να είναι υπόδουλοι στους Τούρκους τότε ποια ήταν η κατάληξη;

Οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν αλλά έμειναν αβοήθητοι παρά τις υποσχέσεις, από την Ρωσία κι έτσι οι Τούρκοι κατέπνιξαν εκείνη την επανάσταση.

Βέβαια οι Ρώσοι βούλιαξαν τον Τουρκικό στόλο μέσα στον Τσεσμέ με τη βοήθεια Ελλήνων (Βλέπε Ιω. Βαρβάκης, Τσαμούταλος κ.λπ).

Πιο πίσω ακόμη αν πάμε στο πώς έπεσε η Κωνσταντινούπολη το 1453; Πάλεψε όσο μπόρεσε η φρουρά της με τον γενναίο τελευταίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο αλλά ήλθε ποτέ η αναμενόμενη βοήθεια από τις Δυτικές χώρες;

Ας φτάσουμε σε συμπεράσματα επανερχόμενοι στο σήμερα:

Όντως φαίνονται καλές οι τελευταίες συμφωνίες. ΑΛΛΑ:

Δεν πρέπει επ΄ουδενί οι εκάστοτε κυβερνήσεις και όλος ο ελληνικός λαός να παύσει να επαγρυπνεί για την διαφύλαξη των πάσης φύσεως κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας σε ξηρά, θάλασσα και αέρα. Βασικό να υπάρχει εθνική ομοψυχία!

Δεν πρέπει επ΄ουδενί να δοθεί το μήνυμα στους Τούρκους ότι τους φοβόμαστε και γι αυτό τον λόγο τρέξαμε άρον - άρον και κάναμε τις αμυντικές συμφωνίες με Γαλλία και ΗΠΑ.

Δεν πρέπει επ΄ουδενί να αφήσουμε την χώρα μας ανοχύρωτη παρά το τεράστιο οικονομικό κόστος των εξοπλισμών αφού αφορούν την ενίσχυση και εκσυγχρονισμό των Ενόπλων μας Δυνάμεων.

Αν συμβεί πολεμικό επεισόδιο, πράγμα που απευχόμαστε όλοι, οι υπογράψαντες σύμμαχοι άραγε θα έρθουν το άλλο πρωί; Μακάρι να έλθουν να αποτρέψουν τα χειρότερα, αλλά η πολιτική και τα συμφέροντά τους δεν ξέρουμε αν θα επιτρέψουν εκείνη την ώρα. Υπάρχουν στην πολιτική πάντα επικίνδυνες οι υπόγειες διαδρομές…

Γι αυτό και υπενθυμίζουμε το γνωστό αυτό που λέει από αιώνων ο λαός μας. «Αλλοίμονο σε όποιον δεν έχει νύχια να ξυστεί..»

 

 

 

Άλλες απόψεις: Του Ιάκωβου Μπριλή