Πολλά χρόνια ανακατεύομαι με τα συνδικαλιστικά των αγροτών και γνωρίζω καλά πώς συμπεριφέρονται οι Χιώτες. Δυο παραδείγματα θα αναφέρω.
Κάποτε που αποφασίσαμε να κάνουμε απεργία και να μην δώσουμε γάλα, αρκετοί περίμεναν τον γαλατά σε άλλο μέρος από το συνηθισμένο και παρέδωσαν με αρκετές προφυλάξεις το γάλα. Άλλοι περίμεναν πίσω από την μισάνοιχτη αυλόπορτα να δουν τι θα κάνει ο γείτονας. Χιώτικες κουτοπονηριές…
Άλλοτε σε μια απεργία πετύχαμε, πριν αρκετά χρόνια, με πολύ δυσκολία
[γυρνούσε περιφρούρηση 24 ώρες κάθε μέρα έτσι για μια βδομάδα ήταν κλειστή η λαχαναγορά και άδεια τα μανάβικα].
Γνωρίζοντας αυτά και άλλα χάρηκα με την τελευταία διαμαρτυρία στη Χίο, που είχαν μια αξιοπρεπή παρουσία για συμπαράσταση στους αγρότες της άλλης Ελλάδας. Απουσίαζαν οι Καμπούσοι.
Λογικό για μένα αφού γνωρίζω την απαισιοδοξία που έχουν από την απαξίωση των καρπών μας και τον ωχαδελφισμό που επικρατεί.
Καμαρώνω τον αγώνα των αγροτών στη Θεσσαλία και εύχομαι να τον δουν οι Χιώτες και να ξεπεράσουν το σφάξε με αγά μου να αγιάσω και το γιατί να βγω εγώ, ας βγει ο γείτονας.
Θα ρωτήσω τους συντοπίτες μου, που καμαρώνουν από τα ζεστά τον αγώνα των συναδέλφων αγροτών, δεν θα ντραπούν όταν θα απολαμβάνουν και αυτοί τα προσόντα που θα έχουν κατακτηθεί με τον αγώνα των αγροτών της Θεσσαλίας;