Ο κόσμος μας

Δευ, 12/07/2021 - 06:45

Ζούμε σε μια εποχή που πατρίδα νοείται ολόκληρος ο πλανήτης.... Και για να νοηθεί χωρίς παρενέργειες είναι απαραίτητο να είμαστε αυθεντικοί.

Είναι απαραίτητο να κατοχυρώνεται πάντα η διαφορετικότητα μας.

Είναι ιστορική ανάγκη να διατηρείται η ταυτότητα μας...

Κι είναι τόσο θλιβερό... να μην έχει γίνει ευρέως κατανοητό ότι όλοι μας είμαστε μια απέραντη συνάρτηση αλληλοκαθορισμού.

Κι ακόμα να μη γνωρίζουμε... το ότι υπάρχει γύρω μας στο περιβάλλον έχει λόγο ύπαρξης και αλληλο-εξάρτησης με εμάς.

Στα παιδικά μου χρόνια έζησα μέσα στη φύση κι ήμουνα σχετικά ενσωματωμένος με αυτή.

Πρόλαβα και γεύτηκα αρκετά την άδολη σοφία των απλών ανθρώπων καθώς αυτή η σοφία ήταν την ίδια ώρα η καθημερινή τους πράξη άλλα κι καθημερινή τους στάση απέναντι στους συνανθρώπους και το περιβάλλον.

Με το πέρασμα των χρόνων όταν τα ευαγγέλια της προόδου και της εξέλιξης απόκοψαν τους ανθρώπους σιγά σιγά από τη φύση και γενικά από το περιβάλλον μας προέκυψε ένας εκφυλισμός της αυθεντικότητας και της ταυτότητας μας.

Αυτό είχε και συνεχίζει να έχει μια τάση να καταστρέφουμε να ρυπαίνουμε αλλά και να δηλητηριάζουμε το περιβάλλον με ιλιγγιώδη ρυθμό ενώ την ίδια στιγμή το πολύ σκληρό ναρκωτικό της εξουσίας και του χρήματος μαύρισε την ζωή μας και τις ανθρώπινες σχέσεις μας και πρακτικά κατάργησε επί της ουσίας αυτό που λέμε κοινωνία ανθρώπων, κοινωνία λαών κ.λπ.

Το πιο αποκαρδιωτικό είναι όμως ότι δεν υπάρχει κάτι σε εφαρμογή που να διορθώνει την ανθρώπινη φύση μας...

Έτσι αυτή εξελίσσεται καταστροφική και εν τέλει αυτοκαταστροφική.

Τα υπάρχοντα ιδεολογικά φίλτρα φτάνουν μέχρι ένα σημείο.

και δεν τολμούν να πλήξουν η να θίξουν τα μεγάλα πολυεθνικά συμφέροντα...

Τα οποία όμως είναι δομημένα με τέτοιο τρόπο που η αναίρεση κάποιων από αυτά δημιουργεί οικονομικές και κοινωνικές αποσταθεροποιήσεις και πόνο σε κάποιες τάξεις ανθρώπων

Με ένα λόγο ο άνθρωπος μέσα από την μισαλλοδοξία του παγίδεψε θανάσιμα την ίδια την ύπαρξη του...

Σήμερα ο γαλάζιος πλανήτης μέσα από την κλιματική αλλαγή καίγεται πνίγεται ερημοποιείται κι εμείς όλοι οι άνθρωποι εξαρτημένοι σε μια επιφανειακή καλοπέραση τύπου φαστ φουντ παραμένουμε άπραγοι παρά τις εκκλήσεις των επιστημόνων αλλά και των ανθρώπων του πνεύματος...

Απουσιάζει δραματικά από μέσα μας η αγαθή συνείδηση αφού η παιδεία που θα μας την θεμελίωνε μέσα μας έχει παραμορφωθεί η εξαφανιστεί.

Και τη θέση της έχει πάρει μια ευρεία συνείδηση της λογικής των ειδήσεων της τηλεόρασης και τού διαδικτύου...

Τι μένει λοιπόν τι πρόκειται να γίνει;

μεγάλο ερώτημα Και φυσικά πολύ δύσκολη απάντηση στο απέραντο μωσαϊκό της σύγχρονης Βαβέλ των ανθρωπίνων σχέσεων...

Μου έμεινε μόνο μια ευχή πέντε λέξεις.

Και μια μικρή τρυφερή προσευχή... άντε καμιά δεκαριά λέξεις.

ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ κοσμος μας να γινεται δικός ΜΑΣ με το ένα και μοναδικό εμβόλιο της ΑΓΑΠΗΣ και τής ΘΥΣΙΑΣ.

Άλλες απόψεις: του Μανώλη Φύσσα