Τιμή στον εκδημήσαντα Δάσκαλο Β. Φίλια

Πέμ, 15/02/2018 - 15:52

Ίσως φανεί υπερφίαλη πρόκληση εκ μέρους μου ακόμα και η αναφορά στο όνομα τού καθηγητή – επιστήμονα Βασίλη Φίλια. Γιατί εκτός από μια ολιγόωρη συνάντηση στον Καταρράκτη πριν 15 περίπου χρόνια μετά από πρόσκληση της φίλης Ελένης Αμπανούδη, έκτοτε, δυστυχώς δεν τον ξαναείδα ούτε και μιλήσαμε εκ του σύνεγγυς.

Το να μιλάς όμως έστω και για λίγο με έναν δάσκαλο του μεγέθους του αειμνήστου Β. Φίλια το θεωρώ σημαντική παράμετρο όπως γράφει και ο ίδιος στο λαμπρό πόνημα

«Τα ἡμαρτημένα τοῦ Λεξικοῦ Μπαμπινιώτη»∙ που μαζί με τον οξυδερκή ερευνητή κ. Πρινιανάκη, προσπαθεί χωρίς προχειρότητα και προκαταλήψεις να αποφύγει τις απαράδεκτες επικοινωνιακές μεθοδεύσεις «του συρμού», και με ειλικρίνεια, «μεγαθυμία» και επιστημονικό κύρος και «αναζητά δρόμους» για να δώσει «απαντήσεις στα άγνωστα ερωτηματικά του ή στα γλωσσικά αδιέξοδα». Και επειδή θεωρώ ότι όλοι πιστεύουμε στην ορθότητα τής ρήσης του Σολωμού –όπως γράφει προβληματιζόμενος ο  κ. Πρινιανάκης στο εν λόγω βιβλίο- «το έθνος πρέπει να μάθη να θεωρή εθνικόν ό,τι είναι αληθές», «συνάγεται εξ’ αυτού ότι η «απρεπής» ετυμολόγηση αφαιρεί εκτός από το νόημα και την εθνικότητα των λέξεων, την ελληνικότητά τους».

Πιστεύω πως δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς πως ο Λόγος αποτελεί  την μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στον άνθρωπο. Γιατί όπως διαπιστώνει και ο Αριστοτέλης οι «ἀγαθοί ἂνδρες οὐ χρημάτων ἀλλά λόγου εἰσίν ἂξιοι».

Και ο αείμνηστος Β. Φίλιας είχε στη φαρέτρα του εκτός από τα γλωσσικά βέλη, ίσως φαρμακερά για κάποιους, όμως ιαματικά για όσους αγαπούν και απολαμβάνουν το κάλλος και τον ατρύγετο πλούτο δια του οποίου πάντες κοινωνούμεν.

Αιωνία σου η μνήμη άξιε, εκλεκτέ και  υψιπέτη Δάσκαλε.

Άλλες απόψεις: Του Κ. Α. Ναυπλιώτη