Εφημερίδες, Τάσος, «Λούμπινο»…

Πέμ, 13/08/2020 - 09:05
Και τι να μη θυμηθείς από εκείνες τις άλλες εποχές με τις εφημερίδες…

Το έχω ξαναγράψει και θα το επαναλάβω για μια φορά ακόμα… Ό,τι έχει σχέση με εφημερίδες με συγκινεί και ιδιαίτερα εκείνα με τις παλιές… Έχουν μωρέ μια άλλη γλύκα, αποπνέουν ένα διαφορετικό άρωμα, είναι σε άλλο μήκος κύματος.

Μπορεί να είχαν λιγότερες σελίδες, να μην υπήρχαν χρωματιστές φωτογραφίες, μπορεί να έβγαζε και καμιά μαυριά το μελάνι, οι ντόπιες που ήταν  και φρέσκες μπορεί και να μύριζαν μελάνι, αλλά είχες άλλη αίσθηση όταν τις φυλλομετρούσες ή τις διάβαζες. Βλέπετε ήταν και διαφορετικό το περιεχόμενό τους, εκτός από τις ειδήσεις… Με τα χρονογραφήματά τους, τις επιφυλλίδες τους και τόσα άλλα που λείπουν από τις σημερινές…

Προχτές, στάθηκα σε μια παλιά φωτογραφία που παρέπεμπε σε εκείνες τις εποχές… Στην πρόσοψη ενός περιπτέρου, όπου ήταν στοιβαγμένες διπλωμένες κατά σειρά οι εφημερίδες… Και τι θυμήθηκα… Ότι με τον ίδιο τρόπο ήταν διπλωμένες οι εφημερίδες πάνω στον πάγκο του παλιού πρακτορείου εφημερίδων του Αναστόπουλου στην πλατειούλα της οδού Πολυχρονοπούλου. Ουσιαστικά ήταν μια παράγκα με ένα μεγάλο ανοικτό «παράθυρο» πίσω από το οποίο στεκόταν ο γερο - Αναστόπουλος, που «έφτυνε» τον αντίχειρα και το δείκτη του χεριού του και ξεχώριζε την εφημερίδα που ήθελες. Λίαν πρωί άνοιγε το πρακτορείο, καθώς οι εφημερίδες έρχονταν με το βαπόρι και πολλές φορές σχηματίζονταν ακόμα και ουρές, που έφταναν μέχρι την οδό Κανάρη, για να προμηθευτούν την εφημερίδα τους. Βλέπετε ήταν οι εποχές που η εφημερίδα ήταν το αποκλειστικό μέσο ενημέρωσης…

Και τι άλλο θυμήθηκα… Εκείνον τον χοντρούλη, «Λούμπινο» τον έλεγαν χαϊδευτικά (σύμφωνα με τον Δημήτρη Τσεσμετζή), και που είχε και ένα ιστορικό επώνυμο, Μιαούλης, και γυρνούσε στην αγορά με ένα μπλε τρίκυκλο με απλωμένες εφημερίδες και περιοδικά στην καρότσα του. Μάλιστα, κρατούσε το πίσω μέρος της καρότσας του τρίκυκλου και το κατηύθυνε  με δύο σχοινάκια που είχε δέσει στους λεβιέδες του τιμονιού… Και διαφήμιζε την «πραμάτεια» του με στεντόρεια φωνή.

Και τι να μη θυμηθείς από εκείνες τις άλλες εποχές με τις εφημερίδες… Πού θα πάει… Θα ανοίξω ξανά το «κουτάκι» μελλοντικά. 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα