Με αυστηρότητα!

Τρί, 24/11/2020 - 10:54
Από τότε που μας επέβαλαν τo δεύτερo απαγορευτικό κάναμε πέρα τους φίλους μας και φυσικά και εκείνοι εμάς.

Η φωτό είναι προ κορωνοϊού…   

Δεν ξέρω τι κάνετε εσείς, αλλά εγώ με τη Φρόσω τηρούμε με αυστηρότητα την καραντίνα… Και ας λαχταράει η καρδιά μας και να μπούμε και να βγούμε και σε κάθε περίπτωση να μην είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι… Οι μοναδικές έξοδοί μας είναι πολύ νωρίς το πρωί… Εγώ να κάνω την πεζοπορία μου για άθληση στο λιμανάκι και η γυναίκα μου να πάει να ταΐσει τις γάτες και τις χήνες και τις πάπιες στην άλλη άκρη του καταφυγίου. Μια αλήθεια είναι ότι καμιά φορά βλέπουμε και τα παιδιά και τον εγγονό μας αλλά και τότε με απόσταση ασφαλείας… Πάει να πλησιάσει ο Οδυσσέας να μας φιλήσει και να μας αγκαλιάσει και τον αποτρέπουμε… Ξέρετε, σε πολλές περιπτώσεις, ο «διάβολος», και προφανώς και ο ιός, κρύβεται στις λεπτομέρειες…

Και δεν είναι μόνο τα παιδιά μας που θέλουμε να δούμε, το ίδιο θέλουμε να κάνουμε και με τους φίλους μας. Με τους οποίους κάναμε παρέα, όπως στη φωτό, λέγαμε τα αστεία μας, αναλύαμε την επικαιρότητα, πίναμε τον καφέ και τα ουζάκια μας, περνούσε ευχάριστα η ώρα μας.

Από τότε που μας επέβαλαν τη δεύτερη καραντίνα τους κάναμε πέρα κι αυτούς και φυσικά και εκείνοι εμάς. Επικοινωνούμε, βέβαια, και για να παρηγορούμαστε, αλλά τηλεφωνικά. Τα σούρτα - φέρτα ανήκουν στο παρελθόν… Και, ευτυχώς, κανείς μέχρι τώρα δεν μας ήρθε ως επισκέπτης, γιατί τι θα του λέγαμε; Λόγω κορωνοϊού απαγορεύονται οι επισκέψεις όσο και αν σε αγαπάμε; Και είναι και να απορείς και με εκείνους που, με ελαφρά τη καρδία, κάνουν τέτοιες επισκέψεις, παρόλο που ο ιός καραδοκεί και δεν ξέρεις από πού θα σου’ ρθει…

Τέλος πάντων, γεγονός είναι πως μας κούρασε αυτή η κατάσταση, αλλά έχουμε κι εμείς τις ευθύνες μας, παρά τις άλλες, τις κυβερνητικές με τους άστοχους χειρισμούς τους. Γιατί έχουμε τόσα πολλά κρούσματα που αυξάνονται και πληθύνονται; Μα γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ή οι περισσότεροι, δεν πρόσεξαν και με ένα «έλα μωρέ» -ίδιον χαρακτηριστικό μας- την «πάτησαν» από κάποια επαφή που είχαν. Μεγάλες και οι κυβερνητικές ευθύνες αλλά και εμείς δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών…

Γι' αυτό, όσο κουραστικό και δύσκολο κι αν είναι, προστατεύουμε τους εαυτούς μας. Άλλο μέσο δεν έχουμε… Για να μην καταλήξουμε να πούμε, όπως οι δεσποτάδες, «στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα»…

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα