Μελαγχολική πόλη…

Δευ, 15/02/2021 - 10:47

Καραντίνας συνέχεια, λοιπόν, έστω και με λιγότερους αυστηρούς περιορισμούς στο νησί μας αλλά, έτσι κι αλλιώς, ιδιαίτερα ως προς τις μετακινήσεις μας. Εν τω μεταξύ επειδή δεν ανακοινώνονται και κρούσματα έχω την αίσθηση πως είμαστε πιο χαλαροί και λίγοι είναι όσοι τηρούν με ευλαβική προσήλωση τις απαγορεύσεις. Όλοι, ή σχεδόν όλοι, βρίσκουμε έναν κωδικό να ξεπορτίζουμε γιατί η αλήθεια είναι ότι ένα χρόνο σχεδόν κουραστήκαμε…

Μέσα στην εβδομάδα, μετά από πολύ καιρό, κατεβήκαμε στη Χώρα για κάποιες δουλειές και μάλιστα προτιμήσαμε πρωί - πρωί που η κίνηση δεν είναι τόσο μεγάλη… Σημειώσαμε το νούμερο 2 στα χαρτάκια μας, συμπληρώσαμε και την ώρα και φύγαμε. Και αποφύγαμε να σταθμεύσουμε, όπως κάνουμε συνήθως, στο πάρκινγκ της Φάρκαινας και να πάρουμε το λεωφορείο να κατέβουμε κάτω. Γιατί, όπως λένε, τα λεωφορεία, επειδή είναι κλειστοί χώροι, είναι ευνοϊκά για τη μετάδοση του ιού. Αν και μια άλλη αλήθεια είναι ότι στα δικά μας, εδώ στο νησί, μόνο συνωστισμός δεν παρατηρείται όπως σε άλλες περιοχές.

Κατεβήκαμε λοιπόν κάτω πήραμε και μια κάρτα στάθμευσης για μια ώρα, γιατί τόση υπολογίσαμε να κάνουμε τις όποιες δουλειές μας, και παρκάραμε περιμετρικά του Κήπου… Έτσι βρεθήκαμε να περπατάμε στο πεζοδρόμιο και να χαζεύουμε γύρω. Ε, τι να σας πω… Μπορεί η κυκλοφορία αυτοκινήτων και ανθρώπων να μην έχει μειωθεί πολύ και τα μαγαζιά να είναι ανοικτά, αλλά η όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα μου φάνηκε εντελώς άχρωμη…

Με μαζεμένα τραπεζάκια και καρέκλες από την πλατεία αλλά και από τους παράδρομους της Απλωταριάς η πόλη μοιάζει νεκρή… Δεν υπάρχει εκείνο το ραβαΐσι, η σχετική φασαρία με άλλα λόγια που δίνει χρώμα στη ζωή μας… Απουσιάζουν οι φωνές, τα γέλια και παρούσες είναι μόνο οι μάσκες που κρύβουν και τα χαμόγελα και τα συναισθήματα… Η ζωή μπορεί να συνεχίζεται αλλά υποτονικά. Και επειδή αλλιώς είχαμε συνηθίσει την πόλη προ κορωνοϊού, βλέποντας αυτή την κατάσταση στενοχωρήθηκα και μελαγχόλησα…

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα