«Μην καρτεράτε!»

Σάβ, 27/03/2021 - 15:32

Σήμερα κλείνουν πενήντα εφτά χρόνια από το φευγιό του Φώτη Αγγουλέ, τον οποίο όμως  οι περισσότεροι από εμάς, δυστυχώς, δεν τον γνωρίσαμε προσωπικά. Έχουμε ακούσει μόνο μαρτυρίες όσων τον έζησαν από κοντά και δεν ήταν καθόλου λίγοι. Και ο καθένας από αυτούς, κατά καιρούς, προσθέτει το δικό του κομματάκι στο παζλ για να το έχουμε ολοκληρωμένο μπροστά μας.    

Και, μέχρι σήμερα, ποτέ δεν άκουσα κάποιον να λέει μια κακιά κουβέντα για τον αείμνηστο Φώτη. Το αντίθετο μάλιστα. Όλοι έχουν να πουν έναν καλό λόγο για τον αγωνιστή, τον κομμουνιστή, για τον ποιητή, για τον άνθρωπο που έφυγε τόσο άγουρα και άδοξα. Ακόμα και τα χρόνια που τα πολιτικά πάθη ήταν φανατισμένα…    

Μια από αυτές και από το βιβλίο του Τάκη Μπενά «Του Εμφυλίου» (Εκδόσεις Λιβάνη) από το οποίο απομόνωσα μια μαρτυρία του συγγραφέα για το δικό μας Φώτη  στη φυλακή της Κέρκυρας:

«Νικήθηκε η Κέρκυρα του Εμφυλίου.

Με το καλέμι και το σφυρί.

Αλλά και με το στίχο του Φώτη του Αγγουλέ, που έγραφε τα ποιήματα στα χαρτόνια από τις τσιγαρόκουτες και μετά τα ‘καιγε για να ψήσει καφέ. Άλλη φωτιά δεν είχε εκεί. Και πέφταμε εμείς τότε, οι κοντινοί του, να τα σώσουμε από τη φωτιά, να μείνουνε όσα μείνανε κι ανάμεσά τους εκείνο που ‘γραφε από τις πρώτες μέρες που φτάσαμε εδώ, Σεπτέμβρη μήνα (Σ. Σ. 1954) και βλέπαμε μέσα στην απογευματινή μελαγχολία του φθινοπώρου να σαλεύουνε πάνω από τα κεφάλια μας κάποιες κορφές κυπαρισσιών, έξω από το μεγάλο μαντρότοιχο της φυλακής. Να σαλεύουνε από τον αγέρα και οι ποιητής να τις βλέπει και να γράφει:

«Μην καρτεράτε να λυγίσουμε/ ουδ’  όσο μια στιγμή λυγά το κυπαρίσσι/ έχουμε τη ζωή πολύ αγαπήσει»…

Στη μνήμη του, που παραμένει αιωνία!

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα