Χίος, Πέμπτη 16 Ιουλίου

Αύξηση 54% στα θαλάσσια «Ταξίδια απελπισίας» προς την Ελλάδα

Το 9μηνο του 2019 σε σχεση με το αντίστοιχο διάστημα του 2018
Δευ, 14/10/2019 - 16:07

Σε 46.100 ανήλθαν οι αφίξεις από ξηρά και θάλασσα προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα το εννιάμηνο του 2019, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 24% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2018, ενώ οι αφίξεις μόνο διά θαλάσσης αυξήθηκαν κατά 54%.

Αναλυτικά, σύμφωνα με την έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, με τίλο «Ταξίδια απελπισίας», που δημοσιεύεται σήμερα, από τον Ιανουάριο ως τον Σεπτέμβριο 2019 έφτασαν στην Ελλάδα 46.100 άτομα από ξηρά και θάλασσα και 36.141 μόνο δια θαλάσσης.

Το ίδιο διάστημα του 2018 οι αφίξεις ήταν 37.300 και από ξηρά και από θάλασσα και 23.419 μόνο από τη θάλασσα. Οι αφίξεις στην Ελλάδα κορυφώθηκαν τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2019: τον Αύγουστο έφτασαν περισσότερα από 9.300 άτομα και τον Σεπτέμβριο 12.500 άτομα, κυρίως από το Αφγανιστάν και τη Συρία.

Αντίθετα, οι αφίξεις στα χερσαία σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας μειώθηκαν κατά 30% σε σχέση με πέρυσι, μείωση που σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία «φαίνεται να οφείλεται στην αύξηση των προληπτικών μέτρων και στις δύο πλευρές των συνόρων, συμπεριλαμβανομένων των άτυπων αναγκαστικών επιστροφών (push-backs) από την Ελλάδα».

Ο διεθνής οργανισμός έχει εκφράσει «επανειλημμένως στις ελληνικές αρχές τις ανησυχίες του σχετικά με τους ισχυρισμούς για άτυπες αναγκαστικές επιστροφές, συμπεριλαμβανομένων αρκετών περιστατικών πιθανής επαναπροώθησης, με αναφορές για επιστροφή ατόμων που ζητούσαν διεθνή προστασία».

Οι περισσότεροι άνθρωποι που φτάνουν παράτυπα στην Ελλάδα προσπαθούν να ξεφύγουν από συρράξεις, διώξεις και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όπως αναφέρεται στην έκθεση, όσοι φτάνουν μέσω θαλάσσης προέρχονται κυρίως από το Αφγανιστάν και τη Συρία, καθώς και από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Ιράκ και την Παλαιστίνη.

Οι νέες αφίξεις προσφύγων και μεταναστών έχουν δημιουργήσει περαιτέρω πιέσεις στα ήδη υπερπλήρη κέντρα υποδοχής των ελληνικών νησιών, ιδίως στη Σάμο και τη Λέσβο, σημειώνει ο διεθνής οργανισμός. Ως τις 30 Σεπτεμβρίου, βρίσκονταν στα νησιά σχεδόν 30.700 πρόσφυγες και μετανάστες, από τους οποίους οι 25.900 στα πέντε κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης (ΚΥΤ), αριθμός σχεδόν πενταπλάσιος της μέγιστης χωρητικότητάς τους (5.400).

Η πρόσβαση σε ιατρική και ψυχοκοινωνική στήριξη στα ΚΥΤ είναι πολύ περιορισμένη λόγω του πολύ μικρού αριθμού επαγγελματιών υγείας και κοινωνικών λειτουργών που παρέχει το κράτος. Στο ΚΥΤ της Μόριας ως τον Σεπτέμβριο του 2019 υπήρχαν μόνο δύο κρατικοί γιατροί διαθέσιμοι για την εξυπηρέτηση των 12.000 ατόμων. Την ίδια ώρα οι χώροι φιλοξενίας της ηπειρωτικής Ελλάδας έχουν αγγίξει τα όρια της χωρητικότητάς τους, «αφήνοντας αποκλεισμένους στα νησιά χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι αναμένουν επί μήνες τη μεταφορά τους».

Πάνω από 12.900 παιδιά 2.100 τα ασυνόδευτα

Στην Ελλάδα έφτασαν μέσω θαλάσσης περισσότερα από 12.900 παιδιά, μεταξύ των οποίων 2.100 ασυνόδευτα ή χωρισμένα από την οικογένειά τους. Η πλειονότητά τους προέρχεται από το Αφγανιστάν, τη Συρία και το Ιράκ. Όπως επισημαίνει η Ύπατη Αρμοστεία, έως τα τέλη Σεπτεμβρίου «τα περισσότερα ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα εξακολουθούσαν να βρίσκονται σε ακατάλληλες συνθήκες στέγασης». Από τα 4.600 ασυνόδευτα και χωρισμένα από την οικογένειά τους παιδιά μόνο το 26% είχε στέγαση κατάλληλη για την ηλικία του. Ο διεθνής οργανισμός απευθύνει έκκληση στα ευρωπαϊκά κράτη να ανοίξουν θέσεις για τη μετεγκατάσταση των παιδιών ως μια χειρονομία αλληλεγγύης και να επιταχύνουν τις μεταφορές για τα παιδιά που πληρούν τα κριτήρια για οικογενειακή επανένωση.

Μείωση 21% των αφίξεων στην Ευρώπη μέσω θαλάσσης

Συνολικά στην Ευρώπη οι αφίξεις διαμέσου των οδών της Μεσογείου σημείωσαν πτώση. Περίπου 80.800 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στην Ευρώπη τους εννιά μήνες του 2019, αριθμός μειωμένος κατά 21% σε σχέση με το 2018. Πάνω από το 28% όσων έφτασαν στην Ευρώπη είναι παιδιά, ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο του αντίστοιχου πέρυσι. Η Ελλάδα έχει δεχτεί την πλειοψηφία των αφίξεων προσφύγων και μεταναστών και οι αφίξεις ήταν περισσότερες από όσες στην Ισπανία (23.200), την Ιταλία (7.600), τη Μάλτα (2.700) και την Κύπρο (1.200) μαζί. Στην Κύπρο συνεχίζεται η ανοδική τάση του αριθμού των νέων αιτήσεων ασύλου, με αποτέλεσμα να έχει λάβει τις περισσότερες κατά κεφαλήν αιτήσεις στην ΕΕ. Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2019 υποβλήθηκαν περίπου 6.600 νέες αιτήσεις ασύλου.

Πάνω από 1.000 έχουν πνιγεί στη Μεσόγειο

Σύμφωνα με την έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας, ως σήμερα το 2019 πιστεύεται ότι έχουν χάσει τη ζωή τους ή αγνοούνται στη Μεσόγειο περίπου 1.041 άτομα, αριθμός μειωμένος κατά 43% σε σχέση με το ίδιο διάστημα το 2018. Η διαδρομή από τη Λιβύη στην Ευρώπη παραμένει η πιο θανατηφόρα, καθώς το 63% των θανάτων στη θάλασσα καταγράφηκαν εκεί. Άλλα 315 άτομα πιστεύεται ότι έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα μεταξύ Βόρειας Αφρικής και Ισπανίας και άλλα 66 άτομα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας ή Κύπρου.

Περίπου 68 θάνατοι καταγράφηκαν καθώς πρόσφυγες και μετανάστες προσπάθησαν να διασχίσουν χερσαία σύνορα για να εισέλθουν στην Ευρώπη ή διέσχισαν σύνορα εντός της Ευρώπης. Από αυτούς, 35 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους φέτος διασχίζοντας τα χερσαία σύνορα από την Τουρκία στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων 18 νεκρών σε τροχαία ατυχήματα και δώδεκα ανθρώπων που πνίγηκαν στον ποταμό Έβρο.

Σχετικά Άρθρα

O διευθυντής στη Διοίκηση Διαστήματος στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL), Σταμάτης Κριμιζής γράφει για τη δική του Χίο.
Πέμ, 16/07/2020 - 18:17

Όταν ανθίζουν τα λεμονοπορτόκαλα, ολόκληρη η Χίος μοσχοβολάει. Και όταν οι ανοιξιάτικες βροχές μάς κάνουν τη χάρη, τα αρώματα της πλούσιας βλάστησης σε μεθούν. Οι περιηγητές σε περασμένους αιώνες ονόμασαν  τη Χίο «Μυροβόλο». Στην αρχαιότητα ονομαζόταν και «πιτυούσα», για το πλήθος των πεύκων που κάλυπταν το έδαφός της, «οφιούσα», για το πλήθος των φιδιών που ζούσαν στο νησί, «αιθάλη» για το ηφαιστιογενές έδαφός της και «μάκρις» λόγω του σχήματός της, ενώ ο Όμηρος την αποκαλεί «παιπαλόεσσα», δηλαδή βραχώδη, κρημνώδη. Πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, η Χίος βρίσκεται απέναντι από τη χερσόνησο της Μικρασιατικής Ερυθραίας, από την οποία χωρίζεται με τον ομώνυμο δίαυλο.

Η θάλασσα και το κύμα κάνουν το νησί από ψηλά να μοιάζει με πλοίο που ταξιδεύει. Η Χίος μένει στη θέση της, αλλά οι Χιώτες ταξιδεύουν. Από πάντα ταξίδευαν. Η ναυτική παράδοση είναι συνυφασμένη με την ιστορία του νησιού από τους προϊστορικούς χρόνους. Τα προϊόντα της Χίου ταξίδευαν με τον τεράστιο εμπορικό στόλο των Χίων στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα. Μεταξύ αυτών ο περίφημος και πανάκριβος «αριούσιος οίνος»,  για τον οποίο ο Δημοσθένης κατηγορούσε τους Αθηναίους ως σπάταλους στην κατανάλωσή του, και φυσικά η μαστίχα.

Να πω, πως, όταν ως παιδιά μελετούσαμε την ιστορία του νησιού μας, νιώθαμε μία πληρότητα. Ναι, γνωρίζαμε και για τον Όμηρο και τα έπη του, και ξέραμε ότι υπήρξε γείτονάς μας. Το σπίτι μας βρισκόταν ένα μόνο χιλιόμετρο από την Πέτρα του. Περνούσαμε συχνά από αυτήν καθ’ οδό προς το αμπέλι του παππού μας στην πλαγιά του βουνού. Τότε δεν δίναμε και πολλή σημασία στη Δασκαλόπετρα, ένα εξόγκωμα σε σχήμα θρονιού στο κέντρο της επίπεδης κορυφής ενός ογκώδους βράχου, όπου ο ποιητής, η παράδοση λέει, δίδασκε τα έπη του στη συγκεντρωμένη ομήγυρη. Το θεωρούσαμε τέλεια φυσικό, «ναι, ο Όμηρος πάλαι ποτέ ζούσε στη γειτονιά μας, και γιατί όχι;»

Στην εφηβεία, το ενδιαφέρον της παρέας επικεντρώθηκε στην παράδοση του ρουκετοπόλεμου της Λαμπρής. Η κατασκευή των ρουκετών διαρκούσε από την αρχή της Σαρακοστής μέχρι το Μεγάλο Σάββατο. Τη βραδιά της Ανάστασης δικός μας στόχος ήταν να πετύχουμε τον κουμπέ (θόλο) της εκκλησίας του Αγίου Μάρκου και από την αντίθετη πλευρά οι αγιομαρκούσοι στόχευαν το καμπαναριό της Παναγίας Ερυθειανής, της δικής μας εκκλησίας.

Τα χρόνια πέρασαν, και στο Γυμνάσιο, από τα 25 αγόρια που είμαστε στην τάξη μου, τα 23 έγιναν καπετάνιοι και οι δύο φυσικοί. Η δική μου η μοίρα με έφερε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στα Διαστημικά Προγράμματα της ΝΑΣΑ. Η δουλειά μου ήταν πολύ κοντά σ’ αυτή των καπεταναίων της θάλασσας. Όπως εκείνοι, εξερευνούσα κι εγώ τις θάλασσες του Διαστήματος συνεχίζοντας την παράδοση της ναυτοσύνης και των βρονταδούσικων ρουκετών. Έτσι δόθηκε, με δική μας πρόταση, η ονομασία «Χίος», από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, σε έναν από τους κρατήρες του αστεροειδούς «Έρως», που εξερευνήσαμε με το διαστημόπλοιο  NEAR το 2001.

Σε όλα αυτά τα χρόνια της αποδημίας μου ανά τον κόσμο και το διάστημα, πάντοτε αισθάνομαι την ανάγκη να επιστρέφω στα πάτρια εδάφη, να απολαμβάνω τη γραφικότητα των μεσαιωνικών Μαστιχοχωρίων, τις κρυστάλλινες ακρογιαλιές και τα αρώματα της Χίου, τα χρώματα της φύσης την άνοιξη, που οφείλονται στα χιλιάδες αγριολούλουδα και στις τέσσερις παραλλαγές της τουλίπας ή λαλάδας, που ενδημούν στη χιακή γη, και φυσικά να απολαύσω το φαντασμαγορικό θέαμα του ρουκετοπόλεμου κάθε Ανάσταση.

*O Σταμάτης Κριμιζής είναι διευθυντής στη Διοίκηση Διαστήματος στο φημισμένο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Πηγή: https://www.athensvoice.gr