Χίος, Σάββατο 15 Αυγούστου

Με την αγάπη στο Χριστό όλα τα αγκάθια μαραίνονται.

Αφιέρωμα στον Άγιο Πορφύριο από την ''Ενωμένη Ρωμιοσύνη'' στο Ομήρειο, υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Δείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 01/12/2019 - 06:55

Να πληθύνει το καλό με καλό τρόπο για να εξαφανισθεί το κακό. Να επικεντρωνόμαστε κυρίως κι ως επί το πλείστον στη θεμελίωση, την επικράτηση και την επικοινωνία των καλών πραγμάτων, πράξεων και συνηθειών στη ζωή μας και πολύ δευτερευόντως στην πολεμική του κακού...γιατί η συντριβή και η εξαφάνισή του από την καθημερινότητά μας και την κοινωνία γίνεται αυτομάτως με την εγκατάσταση, τη διάδοση και τη γενίκευση του καλού, αφού ο Λόγος του Θεού και η Κατά Χριστόν Ζωή και Σκέψη, είναι μια πανοπλία αδιαπέραστη για τον καλό Χριστιανό που κάνει συνειδητά το Σταυρό του και θέλει να είναι άνθρωπος με άλφα κεφαλαίο για το καλό όλων των συνανθρώπων του.

 Αυτό είναι το βασικό και πολύ χρήσιμο κεντρικό μήνυμα που αποκομίσαμε από την εκδήλωση με θέμα '' Άγιος Πορφύριος: ιατρός ψυχών και σωμάτων '' με ομιλητή τον Πατέρα Λάμπρο Φωτόπουλο (συγγραφέα, Θεολόγο, Νομικό MSc Κανονικού Δικαίου και τέως Δικηγόρο παρ' Αρείω Πάγω) ο οποίος γνώρισε τον Άγιο Πορφύριο προσωπικά και μίλησε στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου την Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2019, στις 7μ.μ. για τη ζωή και το έργο του, ως ασκητής και Ιερωμένος...Αναφέρθηκε στο προορατικό του χάρισμα και στην Αγιοσύνη που κατέκτησε με τη χάρη του Θεού και την αγάπη του για το Χριστό και τους ανθρώπους...Μίλησε για τις πολύτιμες συμβουλές του, που έβγαιναν αβίαστα σαν την αναπνοή...και για την αντίθεση του σε κάθε μορφή πειθαναγκασμού. 

 Η εκδήλωση έγινε υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου Ψαρών και Οινουσσών και πραγματοποιήθηκε στη Χίο από την ''Ενωμένη Ρωμιοσύνη''-Κέντρον ενότητος και μελέτης-προβολής των αξιών μας. Τον ομιλητή, το περιεχόμενο, τα μηνύματα και τις ''δονήσεις'' της διάλεξης που είχε θέμα τη φωτεινή Ασκητική μορφή του Αγίου Πορφυρίου προλόγισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ.Μάρκος που τόνισε συν τοις άλλοις το πολύ σημαντικό και Θεάρεστο έργο της ''Ενωμένης Ρωμιοσύνης'' που διοργάνωσε την εκδήλωση.

 Η ''Ενωμένη Ρωμιοσύνη'' είναι ένα Σωματείο με έδρα τη Θεσσαλονίκη, αλλά και με πανελλήνια εμβέλεια ακόμα και στον απόδημο Ελληνισμό. Έχει στόχο τη μελέτη, την ανάδειξη και την προβολή των αξιών του γένους μας ''διότι στα κρίσιμα χρόνια που περνάει το Έθνος, έχουμε αντιληφθεί ότι για την επιβίωσή μας ως Έθνος, πρέπει να στραφούμε στις αξίες και και στις ρίζες μας γιατί από εκεί ακριβώς το Γένος μας έχει δείξει ότι αντλεί δύναμη και αντέχει σε οποιαδήποτε δυσκολία'', όπως αναφέρουν τα μέλη του Σωματείου στην έντυπη πρόσκληση της εκδήλωσης. Η ''Ε.ΡΩ.'' προσπαθεί μέσα από την ιστοσελίδα της www.enromiosini.gr, την έκδοση περιοδικών και βιβλίων, αλλά κυρίως μέσα από εκδηλώσεις, όπως και η παρούσα στη Χίο για τον Άγιο Πορφύριο, να φέρει τους Έλληνες κοντά, εστιάζοντας στη μακραίωνη και εξόχως διδακτική Ιστορία μας, στο θεσμό της οικογένειας που αποτελεί το κύτταρο του κοινωνικού σώματος και την ''κατ' οίκον Έκκλησίαν'', στην απαράμιλη Ελληνική γλώσσα, στην οποία κατά Θεία Πρόνοια, γράφτηκε το Ευαγγέλιο της αποκαλυφθείσας Αλήθειας και η ελληνοχριστιανική παιδεία...και στην ελληνορθόδοξη παράδοσή μας που αποτελεί τη μνήμη του λαού.

 Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν και συμμετείχαν στις ερωταπαντήσεις του κοινού που ακολούθησαν την ομιλία, ο Παύλος Καλογεράκης Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου και ο Δημήτρης Μάντικας Πρόεδρος του Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου.

 Θα μπορούσαμε να πούμε και να σχολιάσουμε πολλά για την Ασκητική μορφή του Αγίου Πορφυρίου που πρόσφερε στην κοινωνία με πρακτικό και πνευματικό έργο, όχι μόνο από το Άγιο Όρος, αλλά και μέσα στην Πολυκλινική Αθηνών όπου ανέλαβε καθήκοντα Εφημέριου και Πνευματικού τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το 1940. Όπως ο ίδιος έλεγε ''έζησε εκεί τριαντατρία χρόνια σαν μια μέρα'' ασκώντας ακαταπόνητα το πνευματικό έργο και ανακουφίζοντας τον πόνο και την ασθένεια των ανθρώπων. Επειδή όμως τα δικά μας σχόλια μπορεί και να είναι ανεπαρκή, καλύτερα να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εμπνευσμένη ομιλία του Πατέρα Λάμπρου Φωτόπουλου στην ΑΛΗΘΕΙΑ TV. Εδώ θα αρκεστούμε να αναφέρουμε ορισμένα βιογραφικά στοιχεία σταθμούς στη ζωή του Αγίου Πορφυρίου και κάποια δικά του λόγια που έχουν πολλά να μας πουν.

 Ο Όσιος Γέρων Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ. στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας. Ο πατέρας του, που έφυγε μετανάστης στην Αμερική, ήταν αγρότης και ψάλτης και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Ο μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο παιδί της φτωχής αγροτικής οικογένειας, φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη Δημοτικού όταν αναγκάστηκε να πάει και αυτός στη Χαλκίδα για να δουλέψει και αργότερα στον Πειραιά σε ένα Παντοπωλείο. Τότε ήταν μόλις 7 χρονών. Στα δώδεκά του χρόνια έφυγε κρυφά για το Άγιον Όρος, με τον πόθο να μιμηθεί τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη, τον οποίο είχε ιδιαίτερα αγαπήσει όταν παλαιότερα είχε διαβάσει το βίο του. Έγινε Μοναχός σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και πήρε το όνομα Νικήτας. Μετά από δυο χρόνια έγινε Μεγαλόσχημος. Λίγο αργότερα ο Θεός του χάρισε το διοράτικο χάρισμα που συν τοις άλλοις βοήθησε πολλούς πιστούς, που τον άκουσαν, να προλάβουν την εμφάνιση ασθενειών (και πολλά άλλα) με την επίσκεψή τους σε Ιατρούς. Το 1926 μ.Χ. σε ηλικία 20 ετών χειροτονήθηκε Ιερέας στον Άγιο Χαράλαμπο Κύμης, από τον Πορφύριο Γ' Αρχιεπίσκοπο Σινά, ο οποίος του έδωσε το όνομα Πορφύριος. Στα εικοσιδύο του έγινε Πνευματικός Εξομολόγος. Το καλοκαίρι του 1979 μ.Χ. εγκαταστάθηκε στο Μήλεσι με το όνειρο να χτίσει Μοναστήρι. Με τη θεμελίωση του Καθολικού της Μονής Μεταμορφώσεως στις 26 Φεβρουαρίου του 1990 μ.Χ. αξιώθηκε να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα. Στις 4.31 το πρω'ί' της 2ας Δεκεμβρίου του 1991 μ.Χ. παρέδωσε το πνεύμα στον Κύριο, που τόσο αγάπησε στη ζωή του. Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά τη συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013 μ.Χ. υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

 Ο ίδιος γράφει μεταξύ άλλων στην επιστολή του προς τα πνευματικά του παιδιά λίγο πριν φύγει απ' τη ζωή. ''...και ενώ από μικρό παιδί είχα κάνει πολλές αμαρτίες...οι οποίες μέχρι και σήμερα έγιναν πάρα πολλές...ο κόσμος όμως με πήρε από καλό και όλοι φωνάζουν ότι είμαι Άγιος. Εγώ όμως αισθάνομαι ότι είμαι ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. Όσα ενθυμόμουνα βεβαίως τα εξομολογήθηκα...παρακαλώ όσοι με έχετε γνωρίσει να κάνετε προσευχή για μένα, διότι και εγώ όταν ζούσα πολύ ταπεινά έκανα προσευχή για εσάς, αλλά τώρα όμως που θα πάω για τον ουρανό έχω το συναίσθημα ότι ο Θεός θα μου πει: Τι θέλεις εσύ εδώ; Εγώ ένα έχω να του πω. Δεν είμαι άξιος Κύριε για εδώ, αλλά ότι θέλει η αγάπη σου ας κάμει για μένα. Από εκεί και πέρα δεν ξέρω τι θα γίνει...''

   Θεωρούσε πολύ σημαντικό ο κόσμος να προσέρχεται στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας...και για λόγους ουσιαστικούς (για να λάβει ο πιστός Σώμα και Αίμα Χριστού και Κοινωνία) παρέκαμπτε μερικές φορές, όταν πίστευε ότι η Θεία Οικονομία το καλεί, κάποιους κανόνες του τυπικού χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν τους υπολόγιζε, το αντίθετο μάλιστα...και μεταλάβαινε τους πιστους για να βρουν αγαλίαση και γιατρειά.

   Μια ωραία μεθόδευση του πνευματικού αγώνα του Χριστιανού, την οποία συχνά-πυκνά ανέπτυσσε με πολλά παραδείγματα ο Άγιος Πορφύριος, είναι η ακόλουθη: '' Όταν ο κήπος της ψυχής σου είναι γεμάτος αγκάθια(πάθη), μην προσπαθείς να τα ξεριζώσεις και βρίσκεσαι διαρκώς τραυματισμένος και μολυσμένος από την ασχολία σου μαζί τους. Δώσε όλη τη δύναμή σου στα λουλούδια της ψυχής σου, πότισε τα, και τότε τ' αγκάθια θα ξεραθούν από μόνα τους. Και το καλύτερο λουλούδι είναι η αγάπη σου στον Χριστό. Αν ποτίσεις αυτήν και αναπτυχθεί, όλα τα αγκάθια μαραίνονται''.

  Δ. Ζαφείρης

   

Σχετικά Άρθρα

Παρ, 14/08/2020 - 18:20

Μέσα στο πολυπληθές νέφος των νεομαρτύρων, οι οποίοι θυσίασαν την ίδια τους τη ζωή για τη χριστιανική πίστη κατά τη διάρκεια της σκοτεινής περιόδου της Τουρκοκρατίας και διδάσκουν τους σημερινούς νεοέλληνες με το αγωνιστικό τους φρόνημα και τη θαρραλέα ομολογία τους στον Ιησού Χριστό, συγκαταλέγεται και ο άγιος ένδοξος νεομάρτυς Σταμάτιος από το χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας του Πηλίου, ο οποίος μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Αυγούστου του 1680. Πληροφορίες για τον βίο και το μαρτύριο του αγίου μας παρέχουν ο Ιωάννης Καρυοφύλλης, ο οποίος συνέγραψε σύντομο μαρτύριο του ενδόξου νεομάρτυρος, το Νέο Μαρτυρολόγιο, το οποίο όμως αναφέρει λανθασμένα την ημερομηνία του μαρτυρίου του και ο Αγιορείτης μοναχός Ιάκωβος Κωφός ο Νεοσκητιώτης, ο οποίος μαζί με το μαρτύριο εποίησε και ασματική ακολουθία προς τιμήν του.

Ο άγιος Σταμάτιος γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας, το οποίο βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 620μ. στη βορειοδυτική πλευρά του Πηλίου. Ο ακριβής χρόνος γέννησής του δεν μας διεσώθηκε, αλλά σύμφωνα με την τοπική παράδοση υπήρξε απόγονος της μεγάλης οικογένειας των Σταματόπουλων. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι οι κάτοικοι του χωριού Άγιος Γεώργιος Νηλείας επιδεικνύουν μέχρι σήμερα ερείπια παλαιού σπιτιού, το οποίο θεωρείται ως το πατρικό σπίτι του αγίου, αλλά και παλαιά βρύση, η οποία φέρει την ονομασία «του Σταματόπουλου ή του Αγίου Σταματίου η βρύση».

Γύρω στο 1680 έφτασε στην πατρίδα του αγίου Σταματίου ένας αγάς ως εκπρόσωπος του Σουλτάνου για να μαζέψει τους βασιλικούς φόρους. Ο αγάς είχε τόσο μεγάλη αυταρχικότητα και ήταν τόσο παράλογες οι απαιτήσεις του, ώστε οι κάτοικοι αποφάσισαν να αποστείλουν στην Κωνσταντινούπολη ομάδα κατοίκων με επικεφαλής τον Σταμάτιο για να υπάρξει δίκαια κρίση και ελάφρυνση από τους δυσβάστακτους φόρους. Φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη ο Σταμάτιος με την αντιπροσωπεία των κατοίκων, απευθύνθηκαν στον βεζύρη, ο οποίος ήταν ο επίτροπος του Σουλτάνου. Όμως η προσπάθεια να βρουν ανταπόκριση και λύση στο πρόβλημά τους όχι μόνο δεν έφερε κανένα απολύτως αποτέλεσμα, αλλά απεναντίας προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι τους καταδίωξαν με ξυλοδαρμούς και άγριες μαστιγώσεις. Μάλιστα ο Σταμάτιος ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας επέδειξε ιδιαίτερη γενναιότητα και τόλμη στην προσπάθειά του να σταματήσει η βάναυση μεταχείριση και η ανεπίτρεπτη αδικία σε βάρος των συμπατριωτών του. Η θαρραλέα όμως στάση του εξόργισε τόσο πολύ τον αγά, ώστε τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον βεζύρη με την κατηγορία ότι ήταν μουσουλμάνος, κάποια δε στιγμή αρνήθηκε τον μωαμεθανισμό και ασπάσθηκε τη χριστιανική θρησκεία. Ο Σταμάτιος επέδειξε ξεχωριστή γενναιότητα και με παρρησία ομολόγησε ότι ουδέποτε υπήρξε μουσουλμάνος.

Στη θαρραλέα επιμονή του αγίου ο βεζύρης τον παρέπεμψε στον ιεροδικαστή, στον οποίο και πάλι ο Σταμάτιος αρνήθηκε τη συκοφαντική κατηγορία ότι ήταν αρχικά μουσουλμάνος και έγινε μετά χριστιανός. Μάλιστα του προτάθηκε να ασπασθεί τώρα τον μωαμεθανισμό και του υποσχέθηκε την απόλαυση μεγάλων τιμών, αλλά και πλούτου και δόξας, εάν ανταποκριθεί θετικά σ’ αυτό το κάλεσμα. Ο Σταμάτιος παρέμεινε όμως σταθερός και ακλόνητος στη χριστιανική του πίστη και με παρρησία ομολόγησε τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ως τον μόνο αληθινό Θεό. Η σταθερή επιμονή του αγίου προκάλεσε τον εγκλεισμό του στη φυλακή, ενώ υποβλήθηκε σε πλήθος βασανιστηρίων. Μετά από μερικές ημέρες οδηγήθηκε και πάλι στον βεζύρη πιστεύοντας ότι θα έχει καμφθεί το αγωνιστικό του φρόνημα και η ακλόνητη πίστη του στον Χριστό. Για να επιτύχει μάλιστα τον σκοπό του, του υποσχέθηκε ακόμη μεγαλύτερες τιμές και δόξες. Όμως ο Σταμάτιος ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη με ακόμη μεγαλύτερη γενναιότητα, δηλώνοντας ότι είναι αποφασισμένος και πρόθυμος να μαρτυρήσει για τον Χριστό.

Η θαρραλέα ομολογία πίστεως από τον Σταμάτιο προκάλεσε τόσο πολύ την οργή του βεζύρη, ώστε αποφάσισε να θανατώσει τον ένδοξο αθλητή και ομολογητή της πίστεώς μας. Έτσι δόθηκε αμέσως η εντολή να παραδοθεί ο άγιος στον έπαρχο και στη συνέχεια να αποκεφαλισθεί. Ο Σταμάτιος σύρθηκε με βιαιότητα και οδηγήθηκε μπροστά στο βασιλικό παλάτι, το οποίο βρισκόταν δίπλα στην Αγία Σοφία, όπου στις 15 Αυγούστου του έτους 1680 έλαβε χώρα η δι' αποκεφαλισμού μαρτυρική του τελείωση. Μ’ αυτό τον τρόπο ο γενναίος αθλητής του Χριστού έλαβε τον αμάραντο στέφανο της δόξας για να λάμπει παντοτινά ως φαεινός αστέρας μέσα στο πνευματικό στερέωμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Οι αθλητικοί αγώνες και η θαρραλέα ομολογία πίστεως υμνούνται και γεραίρονται και μέσα από τις δύο ασματικές ακολουθίες, που συντάχθηκαν προς τιμήν του ενδόξου νεομάρτυρος. Η πρώτη ακολουθία εποιήθη το 1860, δηλαδή 180 χρόνια μετά το μαρτύριο του αγίου, από τον Αγιορείτη μοναχό Ιάκωβο Κωφό τον Νεοσκητιώτη και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1991 με δαπάνη του θεολόγου - συγγραφέως κ. Αποστόλου Ζαχαρού. Η δεύτερη ακολουθία εκδόθηκε το 1924 με δαπάνη του Γεωργίου Ιω. Παππόπουλου, ο οποίος και τη συνέθεσε, εκφράζοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την τιμή και την ευλάβειά του στον άγιο νεομάρτυρα Σταμάτιο.

Η μνήμη του αγίου Σταματίου τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας την επομένη του μαρτυρίου του, δηλαδή στις 16 Αυγούστου, αφού η ημέρα της μαρτυρικής τελειώσεώς του συμπίπτει με τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου. Με απόφαση του αειμνήστου Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κυρού Χριστοδούλου (του και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος) ορίστηκε να τιμάται η μνήμη του αγίου Σταματίου στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος την πρώτη Κυριακή μετά τις 15 Αυγούστου. Η απόφαση αυτή ελήφθη, διότι στις 16 Αυγούστου εορτάζεται πανηγυρικά στο χωριό Άγιος Λαυρέντιος του Πηλίου ο άγιος ένδοξος νεομάρτυς Απόστολος ο Νέος, ο οποίος μαρτύρησε δι’ αποκεφαλισμού στην Κωνσταντινούπολη στις 16 Αυγούστου του 1686. Το γεγονός αυτό και σε συνδυασμό με το Νέο Μαρτυρολόγιο, στο οποίο ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης τοποθετεί το μαρτύριο του αγίου Σταματίου στις 16 Αυγούστου, ημέρα μαρτυρίου του αγίου Αποστόλου του Νέου, οδήγησε για πολλά χρόνια στην εσφαλμένη ταύτιση των δύο νεομαρτύρων Σταματίου και Αποστόλου, δεδομένου ότι και οι δύο μαρτύρησαν δι’ αποκεφαλισμού στην Κωνσταντινούπολη με διαφορά μιας μόνο ημέρας, επιπλέον δε κατάγονταν και από γειτονικά χωριά του Πηλίου.

Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων προς τιμήν του αγίου Σταματίου αποτελεί ο νεόδμητος ενοριακός ναός του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Άγιος Γεώργιος Νηλείας, στον οποίο έχει αφιερωθεί παρεκκλήσιο προς τιμήν του. Επίσης παρεκκλήσιο επ’ ονόματι του αγίου υπάρχει και στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Νηλείας Πηλίου, όπου φυλάσσεται και μικρό τεμάχιο ιερού λειψάνου του.

Ο άγιος Σταμάτιος τιμάται επίσης με ξεχωριστή ευλάβεια και στον ενοριακό ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου στην κωμόπολη Γυμνό της Εύβοιας, αλλά και στο ακριτικό αιγαιοπελαγίτικο νησί της Χίου, όπου στη θρησκευτική συνείδηση των κατοίκων οι φέροντες τα ονόματα Σταμάτιος και Σταματία εορτάζουν στις 16 Αυγούστου. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι στις 16 Αυγούστου 1992 τελέσθηκαν από τον αοίδιμο Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρό Διονύσιο τα εγκαίνια του περικαλλούς παρεκκλησίου του Αγίου Σταματίου, το οποίο ανεγέρθηκε με δαπάνη του εφοπλιστού κ. Σταματίου Φαφαλιού δίπλα από τον ιερό ναό της Ευαγγελιστρίας (Παναγίας Μουτσαίνης) στην κωμόπολη του Βροντάδου. Ο λαοφιλής στη μυροβόλο και αγιοτόκο νήσο Χίο άγιος Σταμάτιος τιμάται επίσης στον ιερό ενοριακό ναό του Αγίου Ιωάννου Θεολόγου πόλεως Χίου, όπου το αριστερό κλίτος είναι αφιερωμένο στη μνήμη του, καθώς και στο εξωκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου -Αγίου Σταματίου στο χωριό Βερβεράτο της Χίου, όπου τελείται πανήγυρις με μεγάλη προσέλευση πιστών από όλο το νησί.Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί και η ύπαρξη φορητών εικόνων του αγίου τόσο σε ναούς της Χίου,όπως στον ιερό προσκυνηματικό ναό του Αγίου Μακαρίου Βροντάδου,όσο και σε ιδιωτικές συλλογές ευσεβών Χιωτών,όπως η πιθανότατα παλαιότερη σωζόμενη εικόνα του αγίου,η οποία ιστορήθηκε το 1860,έτος ποιήσεως της πρώτης ακολουθίας του,αλλά και λαϊκής τεχνοτροπίας εικόνα,όπου πάνω από τον άγιο απεικονίζεται το Άγιο Μανδήλιο που συνεορτάζει στις 16 Αυγούστου,ενώ κάτω αριστερά  συναπεικονίζεται και ο επίσης τιμώμενος στις 16 Αυγούστου άγιος μάρτυς Διομήδης ο ιατρός και ανάργυρος,του οποίου ο μοναδικός στην Ελλάδα ναός,ανεγερθείς από την "Αδελφότητα των Μαυροπαπουτσήδων" και χρονολογούμενος στην πρώτη του κτιριακή μορφή από το 1743,βρίσκεται στη Χίο,στην περιοχή της Ευρετής.

Με τη διάδοση της τιμής του αγίου Σταματίου και πέρα από τα στενά γεωγραφικά όρια του Πηλίου και της ευρύτερης περιοχής της Μαγνησίας δίδεται η ευκαιρία στους φιλάγιους χριστιανούς να οικοδομηθούν πνευματικά από την άθληση και το μαρτύριο του αγίου,αλλά και να ομολογήσουν με παρρησία το άφθαστο μεγαλείο της χριστιανικής πίστεως στους δύσκολους και απαιτητικούς καιρούς μας.

Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος
Εκπαιδευτικός