Χίος, Τετάρτη 13 Νοεμβρίου

Tιμή στους Προσκόπους του Αϊδινίου που θυσιάστηκαν εκτελώντας το καθήκον τους για το συνάνθρωπο και την Πατρίδα.

Εκτελέστηκαν από τους Τσέτες τον Ιούνιο του 1919 ανάμεσα στα πολλά τραγικά γεγονότα της Μικρασιατικής Εκστρατείας και της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Δείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 27/06/2019 - 06:41
 

Tην ανεκτίμητη και αλησμόνητη θυσία των Προσκόπων του Αϊδινίου της Μικράς Ασίας τον Ιούνιο του 1919, που παρέμειναν στη φλεγόμενη πόλη υπηρετώντας τους συνανθρώπους τους και την πατρίδα μέσα στην κόλαση της σφαγής, στεκόμενοι στο πλευρό του σκληρά βαλλόμενου Ελληνικού Στρατού και του φοβισμένου-κυνηγημένου ελληνικού πληθυσμού, δίνοντας τη βοήθειά τους με αυταπάρνηση και με τραγική κατάληξη τη σύλληψη και την εκτέλεσή τους από τους Τσέτες (άτακτες και πολύ βίαιες ομάδες τουρκικών στρατευμάτων) τίμησε την Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019, στην Πλατεία Ηρώων Προσκόπων Μικράς Ασίας (στην ανατολική πλευρά της Τάφρου του Κάστρου - πίσω από το Τελωνείο) η Περιφερειακή Εφορία Χίου του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων, με τη σύσσωμη παρουσία και συμμετοχή εκπροσώπων της Εκκλησίας, της Πολιτείας, του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας του νησιού μας, σε μια σεμνή και καθ' όλα άξια τιμητική εκδήλωση μνήμης.

Αμέσως μετά την επιμνημόσυνη δέηση, που τέλεσε ο εκπρόσωπος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, ακολούθησαν οι χαιρετισμοί του Αντιπεριφερειάρχη και νεοεκλεγέντος Δημάρχου Χίου, Σταμάτη Κάρμαντζη και του Δημάρχου Χίου, Μανώλη Βουρνού, που τόνισαν ότι το φωτεινό παράδειγμα των Προσκόπων του Αϊδινίου, που έγραψαν τη δοξασμένη αυτή σελίδα του Ελληνικού Προσκοπισμού με το αθώο παιδικό αίμα τους, αγγίζει και εμπνέει τις καρδιές όλων μας και προπαντός τις νέες γενιές των Προσκόπων, που δεν ξεχνούν ποτέ την υπόσχεσή τους: "να εκτελούν το καθήκον τους στο Θεό και την Πατρίδα και να βοηθούν κάθε άνθρωπο σε κάθε περίσταση".

 Στη συνέχεια ο Περιφερειακός Έφορος Προσκόπων Χίου, Φώντας Σταμπέλος και ο Αναπληρωτής Περιφερειακός Έφορος, Νίκος Γανιάρης πρόσθεσαν κατά το χαιρετισμό τους στην τιμητική επετειακή εκδήλωση, ότι η τελετή αυτή, που τιμά τους Προσκόπους του Αϊδινίου, είναι κι ένας φόρος τιμής για όλους τους Προσκόπους που έπεσαν στη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και της Μικρασιατικής Καταστροφής

 Ακολούθως, ο Ιάσονας και η Μαρκελλίνα (νεαροί Πρόσκοποι) μετέφεραν το κοινό στην εποχή εκείνη (πριν 100 χρόνια) εξιστορώντας το χρονικό της θυσίας και τα τραγικά εκείνα γεγονότα του Αϊδινίου.

 Τέλος... Λυκόπουλα, Πρόσκοποι, Ανιχνευτές και Βαθμοφόροι, παλαιοί Πρόσκοποι και το ευαισθητοποιημένο κοινό που προσήλθε στην τιμητική εκδήλωση χαιρέτισαν την Ελληνική Σημαία και έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο.

 

                 ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΗΡΩΙΚΩΝ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΑΪΔΙΝΙΟΥ ΕΙΝΑΙ:

 

                                        1. Νικόλαος Αυγερίδης (Ιδρυτής Τ.Ε.)

                                        2. Επαμεινώντας Αναστασιάδης (μέλος Τ.Ε.)

                                        3. Μιχαήλ Τσοχατζής (μέλος Τ.Ε.)

                                        4. Φιλοκτήτης Αργυράκης (Αρχηγός 1ης Ο.Π.)

                                        5. Μίνως Βεϊνόγλου (Αρχηγός 2ης Ο.Π.)

                                        6. Αιμίλιος Παπαδόπουλος (Αρχηγός 3ης Ο.Π.)

                                                       και οι Πρόσκοποι...

                                        7. Ιωάννης Αβραάμ

                                        8. Κωνσταντίνος Ανδρεάδης

                                        9. Ηρακλής Αντωνίου

                                      10. Δήμος Αραδούλης

                                      11. Γεώργιος Θεοδώρου

                                      12. Βασίλειος Ιωάννου

                                      13. Γεώργιος Ιωάννου

                                      14. Χρυσόστομος Κανάτας

                                      15. Γεώργιος Καραγιαννόπουλος

                                      16. Δήμος Καραμαούνας

                                      17. Δημήτριος Κουγιουμτζής

                                      18. Κυριάκος Μανθόπουλος

                                      19. Εμμανουήλ Μαρινάκης

                                      20. Ευδόκιμος Μιναρεδζόγλου

                                      21. Θεοδόσιος Μιναρεδζόγλου

                                      22. Νικόλαος Μιναρεδζόγλου

                                      23. Γεώργιος Νικητόπουλος

                                      24. Κωνσταντίνος Νομικός

                                      25. Γεώργιος Παναγής

                                      26. Γεώργιος Παπαδάκης

                                      27. Δημήτριος Πρωτοψάλτης

                                      28. Πλάτων Σαμιωτάκης

                                      29. Δημοσθένης Σακελλαρίδης 

                                      30. Μάνθος Τσοχατζής

                                      31. Ευστάθιος Χριστοδούλου  

 

Σχετικά Άρθρα

Τρί, 12/11/2019 - 21:28

Χίος, «ἑόρταζε τάς ἑορτάς σου, ἀπόδος τάς εὐχάς σου,διότι οὐ μή προσθήσωσιν ἔτι τοῦ διελθεῖν διά σοῦ εἰς παλαίωσιν (Ναούμ 2,1)».
Μέ τήν μυσταγωγικήν συμμετοχήν τοῦ συλλειτουργοῦ ἁγίου Ἀρχιερέως, ὁ ὁποῖος ἦλθε ἀπό τήν γῆ τῆς Ἰωλκοῦ, τήν εὐλαβῆ παρουσία τῶν ἐντίμων ἀρχόντων, τήν ἔνδοξη στάση τῶν παναγιοσκεπάστων στρατιωτικῶν καί τήν προσευχητική δέηση τοῦ χριστοφόρου χιακοῦ λαοῦ, τῆς φερελπίδος νεότητος καί τῶν εὐπλόων ναυτικῶν μας, ἐνθυμούμεθα, τιμᾶμε,ἑορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε σήμερα, κάτω ἀπό τόν πολύφωτο οὐρανό τοῦ θόλου τοῦ πανσέπτου Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ μας Ναοῦ, τήν ἡμέρα τῆς μνήμης τῶν Ἁγίων Βικτώρων, τῶν πολυνίκων τῆς πίστεως,καί τήν 107ην ἐπέτειο τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς μυροβόλου Χίου ἀπό δουλεία πέντε αἰώνων τῶν Λατίνων Γενουατῶν καί τῶν Ὀθωμανῶν Τούρκων.
Ἑορτάζουμε τήν θεοδώρητη τό 1912 στήν Χίο ἐλευθερία, «ὃπως ἄν γνῷ γενέα ἑτέρα, υἱοί οἱ τεχθησόμενοι, καί ἀναστήσονται καί ἀπαγγελοῦσιν αὐτά τοῖς υἱοῖς αὐτῶν (Ψαλμ.77,6)».
Ὃμως, ἡ ἐλευθερία τῆς Χίου δέν ἐνεφανίσθη γιά πρώτη φορά τό 1912.
Ἡ ἐλευθερία τῆς Χίου ἔχει ξεκινήσει ἀπό πολύ μακρυά.
Τήν ἔχει ἐπικά τραγουδήσει ἡ ὁμηρική λύρα στίς χιώτικες ἀμμουδιές τοῦ Ὁμήρου.
Τήν ἔχει ἡρωικά ἐνισχύσει ὁ Δριμάκος.
Τήν ἔχουν εὐεργετικά πλουτήσει ὁ Φησῖνος καί ὁ Μέγων.
Τήν ἔχουν ἀθλητικά στεφανώσει ὁ Ξενοπείθης, ὁ Ἀγέλης, ὁ Δημήτριος, ὁ Εὔδημος Ἀπελλῶ καί ὁ Μᾶρκος Αὐρήλιος Ἡρᾶς.
Τήν ἔχουν καλλιτεχνικά σμιλέψει ὁ Βούπαλος, ὁ Ἄνθερμος,ὁ Σώστρατος καί ὁ Μικκιάδης.
Τήν ἔχουν ρητορικά ἐξαγγείλει ὁ Ἀναξιμένης ,ὁ Θεόκριτος καί ὁ Θεόπομπος.
Τήν ἔχουν ἁγιοπνευματικά χαριτώσει ὁ Ἃγιος Ἰσίδωρος καί ἡ πεντηκοντάς τῶν Χίων Ἁγίων. Τήν ἔχει κατανυκτικά θυμιατίσει ὁ Κων/νος Μονομάχος στά ψηφιδωτά τῆς Νέας Μονῆς.
Τήν ἔχει ἡρωικά διασφαλίσει ὁ Κων/νος Δαλασσηνός.
Τήν ἔχουν προφητικά σπείρει οἱ Χιῶτες σύντροφοι τοῦ Ρήγα, ὁ Εύστράτιος Ἀργέντης καί ὁ Ἀντώνιος Κορωνιός.
Τήν ἔχει φιλολογικά ὑπομνηματίσει ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς.
Τήν ἔχουν θυσιαστικά πορφυρώσει οἱ Χιῶτες τῆς Σφαγῆς.
Τήν ἔχει τολμηρά φλογίσει ὁ Κωσταντῆς Κανάρης.
Τήν ἔχει ἄλυτα σφιχτοδέσει στήν μαρτυρική του ἀγχόνη ὁ Ἐθνομάρτυς Μητροπολίτης Χίου Πλάτων Φραγκιάδης.
Αὐτή εἶναι ἡ ὀντολογική ὑπόσταση τῆς χιακῆς ἐλευθερίας, ἡ ὁποία τό 1912 ἁπλῶς ἔτυχε τῆς ἐπικυρώσεώς της.
Ἀλλά ἀπό ἐκείνη τήν ἡμέρα συνεχίζει τήν ἀτέρμονη πορεία της.
Τήν σημαίνει ἀπ΄ τά καμπαναριά τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τῶν Μοναστηριῶν μας.
Τήν κεντάει στόν πληγωμένο κορμό τῶν μαστιχοφόρων σχίνων.
Τήν ἀρωματίζει στίς εὐωδιές τῶν περιβολιῶν τοῦ Κάμπου.
Τήν πλοηγεῖ στά ταξίδια τῆς πρυτανεύουσας ἀνά τόν κόσμο χιώτικης Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.
Γι’ ὃλα αὐτά πανηγυρίζουμε τούτη τήν στιγμή. Με ὃλους αὐτούς γιορτάζουμε τούτη τήν ὣρα. Ἑνωμένοι στήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική πίστη μας, ἑνωμένοι στήν ἔνδοξη Ἑλλάδα πατρίδα μας, ἑνωμένοι πάνω σ’αὐτά τά βράχια, πού ἀποτελοῦν τίς ἀκοίμητες βίγλες στά ἀνατολικά θαλάσσια σύνορα τῆς Ἑλλάδας καί τῆς Εὐρώπης, ἀπ’τήν ἐποχή τῶν Μηδικῶν Πολέμων, κάθε φορά πού ὁ τόπος μας συναντᾶ τήν προκλητικότητα, ἔχοντας πάντοτε ὑπ’ὄψει μας τόν λόγο τοῦ Κυριακούλη Μαυρομιχάλη, πού άκούσθηκε στήν Βουλή τῶν Ἐλλήνων, ὃταν ἐκηρύχθησαν οἱ νικηφόροι καί ἀπελευθερωτικοί Βαλκανικοί Πολέμοι 1912-1913: «Κόμματα, κύριοι, δέν ὑπάρχουν. Ὑπάρχει μόνον ἡ Ἐθνική σημαία, πέριξ τῆς ὁποίας ὀφείλομεν πάντες ν’ἀφιερωθῶμεν. Καθόσον δέν πρέπει ποτέ νά λησμονῶμεν ὃτι ἡ ἐλευθέρα Ἑλλάς, ἣτις ηὐτύχησε νά ἐκπροσωπῇ τήν φαεινοτέραν ἱστορίαν τῆς ἀνθρωπότητος, ὀφείλει πάντοτε νά εἶναι τό ὁρμητήριον καί ὄχι τό κοιμητήριον τοῦ Ἐλληνισμοῦ».