Χίος, Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου

Αρμονία και τέχνη από το Μουσικό Σχολείο στο Ομήρειο

Σήμερα συμμετέχει στην εκδήλωση και το Μουσικό Σχολείο Σάμου
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 18/04/2019 - 06:42

Mε χαρά και υπερηφάνεια γεμίζει το κοινό της Χίου κάθε φορά που παρακολουθεί τις άρτιες και υπέροχες εκδηλώσεις που πραγματοποιεί το Μουσικό Σχολείο Χίου, που απέδειξε για μια κόμη φορά με την εκδήλωση της Τετάρτης 17 Απριλίου 2019 (την πρώτη βραδιά του φετινού διημέρου της Παρουσίασης των Μουσικών Συνόλων του Σχολείου) στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο, ότι τα παιδιά του Σχολείου με πολύ μεγάλη ευαισθησία και επιδεξιότητα αξιοποιούν την τέχνη της μουσικής και της αρμονίας, που είναι το Άλφα και το Ωμέγα σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας και της ζωής, για τη συνύπαρξη, τη συνεργασία και την πρόοδο των ανθρώπων.

Το σύνολο λαούτων μαζί με τα σύνολα Παραδοσιακής και Λαϊκής Μουσικής (μικρά και μεγάλα) παρουσίασαν ένα πλούσιο πρόγραμμα με καλοπαιγμένα αγαπημένα γνωστά κομμάτια της Παραδοσιακής και της Λαϊκής μουσικής μας, σε μια τόσο ευχάριστη συναυλία, που έκανε το κοινό να συμμετέχει σιγοτραγουδώντας στη ''Φραγκοσυριανή'' του Μάρκου Βαμβακάρη και να συνοδεύει με ρυθμικά παλαμάκια στα αθάνατα τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα, που τα μπουζούκια του Μουσικού Σχολείου, μαζί με τα ακορντεόν, τα κρουστά, όλα τ' άλλα όργανα και τις υπέροχες φωνές των αγοριών και των κοριτσιών που τραγούδησαν...πραγματικά ''έδωσαν ρέστα''!  

Τα σαντούρια, τα κανονάκια τα βιολιά και τα λαούτα που έπαιξαν τον ''Αϊβαλιώτικο'', το ''Μήλο μου κόκκινο'' (παραδοσιακό Μακεδονίας), τα ''ξύλα' '(Μυτιλήνης), τον ''Αγ. Γιώργη' '(Κέρκυρας), το Σμυρναίϊκο βαλς, το ''Άρωμα κανέλας'', τον ''χορό της Αϊσέ στο πατάρι'' από την ταινία ''Πολίτικη κουζίνα'', τον ''Πασβάντικο'', το παραδοσιακό νησιώτικο ''σε καινούρια βάρκα μπήκα'' και το ''Εμβατήριο Σμύρνης'', έπαιξαν με τόση ψυχή και μαεστρία που μάγεψαν το κοινό.

Ο Διευθυντής του Μουσικού Σχολείου Χίου Τάσος Κουτσοδόντης, ευχαρίστησε τα παιδιά για την υπέροχη μουσική βραδιά που χάρισαν σ' όλους μας, τον Υποδιευθυντή του Σχολείου Μιχάλη Πιλαβά που ήταν ο Οργανωτικός Υπεύθυνος της όλης εκδήλωσης (που φανέρωσε την ουσιαστική πρόοδο, την επιμέλεια και το ταλέντο των παιδιών), τους υπεύθυνους καθηγητές των συνόλων και των τμημάτων (Μανώλη Αυγουστίδη, Λαμπρινή Κάμπουρα, Πέτρο Καρβούνη, Μαρκέλλο Πούπαλο, Θεοδώρα Καστρινέλη, Μαυρίκη Βέρα και Γιώργο Φαραντάκη) που με τη διδασκαλία και τη φροντίδα τους αποδίδουν και προοδεύουν οι μαθητές, το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο για τη φιλοξενία και την άψογη συνεργασία, την εικαστικό καθηγήτρια Κασαπίδου Μαρία για την επιμέλεια της αφίσας των διήμερων εκδηλώσεων και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Μουσικού Σχολείου για την οικονομική ενίσχυση στη φετινή διοργάνωση.

Την Τετάρτη παρουσιάστηκαν μουσικά σύνολα Παραδοσιακής και Λα'ι'κής μουσικής με παραδοσιακά και λαϊκά όργανα. Σήμερα Πέμπτη 18 Απριλίου 2019 στις 7.30 μ.μ. η εκδήλωση συνεχίζεται με Κλασικά όργανα και σύνολα Κλασικής μουσικής και συμμετέχει και το Μουσικό Σχολείο Σάμου. Είναι μία εκδήλωση που αξίζει να παρακολουθήσουν όλοι, όσες δουλειές κι αν έχουν...και ειδικά αν αισθάνονται κουρασμένοι γιατί σίγουρα θα τους ανανεώσει.

Σχετικά Άρθρα

Κ. ΜΑΡΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΚΥΝΗΓΟΣ ΕΙΚΟΝΩΝ»
Κυρ, 15/12/2019 - 20:01

ΑΘΗΝΑ, ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ
2/ 12 / 2019

ΤΑΣΟΥΛΑ ΧΑΤΖΗΤΟΦΗ (Πρόκειται για την Κύπρια πρόσφυγα, επιχειρηματία στην Ολλανδία η οποία, εδώ και χρόνια, δίνει νομικές μάχες σε όλη την Ευρώπη με εμπόρους ιερών κειμηλίων των εκκλησιών της κατεχόμενης Κύπρου, «επαναπατρίζοντας», με τη βοήθεια των κυπριακών αρχών, τους Αγίους).

Διαβάζοντας το βιβλίο της επίτιμης προξένου της Κύπρου στη Χάγη, κ Χατζητοφή, ένιωσα το αίσθημα της απόλαυσης του κειμένου. Το έργο της αποπνέει αφηγηματική δεινότητα, έχει παραστατική απεικόνιση , μυθιστορηματική ελκυστικότητα, κινηματογραφική ροή, διαλογική δύναμη και δομική συμμετρία με την μέθοδο του φλας μπακ.
Είναι ένα ντοκουμέντο προσωπικής Ιστορίας, με στοιχεία χριστιανικής ηθογραφίας, από το οποίο δεν λείπει η κριτική σκέψη και η επιγραμματική συμπύκνωση, όπως οι φράσεις που ανθολόγησα :
« Σπάνια κλειδώνονται οι εκκλησίες μας».
«Του Θεού δεν αρέσει να περιμένει».
«Εικόνες – πρόσφυγες σαν εμένα».
«Ένα άτομο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο».
Τις σελίδες του βιβλίου της, της διατρέχει η αφοσίωση, ο σεβασμός, η ευγένεια… Αλλά , πάνω απ΄όλα , η μαχητικότητα, το θάρρος, η γυναικεία γενναιότητα, η διακινδύνευση για τον υπέρτατο σκοπό, που είναι η διάσωση μέσω αγοράς από αρχαιοκάπηλους - καμιά φορά και με ανορθόδοξα μέσα - των εικόνων και των θρησκευτικών κειμηλίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας της πονεμένης και διχοτομημένης Κύπρου. Διχοτομημένης από τον κατοχικό στρατό της Τουρκίας, που εκμεταλλεύθηκε, βέβαια και δικά μας λάθη, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ακόμη σκλαβωμένης εικόνες .
Παρ΄ότι μελετώντας διϊστορικά το ρόλο των Εκκλησιών, εντοπίζουμε πως οι εικόνες σχετικοποιούν , ακινητοποιούν, περιχαρακώνουν, ανθρωποποιούν το θείο και απετέλεσαν επίκεντρο διχαστικών βιαιοτήτων μεταξύ εικονοκλαστών και ειδωλολατρών,
κατά βάθος συνιστούν όχι αντικείμενα, αλλά υποκείμενα παρηγορητικής λατρείας μαρτύρων ,οσίων, Αγίων , Πατέρων και Θεοφόρων, κατά την παράδοση.
Πέραν του χριστολογικού δόγματος Αποκάλυψης , οι εικόνες στην πραγματική ζωή είναι μνήμες, είναι οικεία πρόσωπα, είναι η συγκίνηση του εσπερινού, είναι η ευφορία της κυριακάτικης λειτουργίας , είναι η προσκύνηση πριν αρχίσει ο χορός στο πανηγύρι του χωριού, είναι η αφιέρωση υπέρ υγείας των προσφιλών προσώπων, είναι η εναπόθεση της ελπίδας, είναι η καταφυγή, είναι η μετεξέλιξη του αρχαιοελληνικού αισθήματος της σπονδής. Η εικόνα – για τους πιστούς - αποβαίνει ο προσωπικός Άγιος Προστάτης , από τα βρεφικά χρόνια μέχρι το τελικό μας χώμα.
Σέβομαι την ιερότητα των εικόνων ! Είτε αφορούν τις θρησκείες, είτε τις πολιτικές θρησκείες, είτε τις φιλοσοφικές θρησκείες. Και ουδείς δύναται να προσβάλει, να λοιδορεί, να βεβηλώνει και να εμπορεύεται τα πρόσωπα που ενσαρκώνουν όχι μόνο την μεταφυσική πίστη, αλλά και την γήινη αντίληψη για μια δικαιότερη κοινωνία και την αγωνία για το επέκεινα.
Με ευχαρίστηση διάβασα την υπογράμμιση της συγγραφέως , η οποία διατρανώνοντας με τον αγώνα της το δέος της για τα θρησκευτικά κειμήλια , σημειώνει: « Όταν ήμουν μικρή, δεν μπορούσα να φαντασθώ ότι υπήρχαν άνθρωποι που διαφωνούσαν με τις ιερές εικόνες».
Και όμως κυρίες και κύριοι. Όχι μόνο στους πρώτους μετα- χριστιανικούς αιώνες, αλλά και στους σύγχρονους καιρούς οι εικόνες έπεσαν σε χέρια «Θεοβλαβών» - κατά την έκφραση του μεγάλου Έλληνα του ελληνικού διαφωτισμού Χιωτοσμυρνιού συμπατριώτη μου Αδαμαντίου Κοραή, ο οποίος στα γραπτά του στηλιτεύει την εμπορία των ιερών εικόνων από ανίερους ιερωμένους . Τέτοια κρούσματα συναντάμε και σήμερα , αφού στα κυκλώματα εμπορίας εντοπίζονται και άτομα υπεράνω υποψίας για να φθάσουν τα κειμήλια στην Ευρώπη και σε άλλα μέρη του …πολιτισμένου κόσμου προς αποθησαύριση για εγκληματικούς σκοπούς. Και – πέραν της Μεγαλονήσου - για χρηματοδότηση τρομοκρατικών ισλαμιστικών οργανώσεων.
Άλλη μια ευχάριστη για μένα έκπληξη είναι ότι η κ Χατζητοφή, από την όλη γραφή και αντίληψή της δεν διστάζει να παραδεχθεί πως «Ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι , ζούσαν ως επί το πλείστον σε σχετική αρμονία, αλλά οι εξτρεμιστές και των δύο πλευρών προξενούσαν τακτικά αναταραχές».

Επιτρέψτε μου, ως μελετητής της κυπριακής ιστορίας των διακοινοτικών συγκρούσεων τις οποίες εξιστορώ στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο μου «Προ- Ίμια Πολέμου», να πω , όσον αφορά τη δική μας πλευρά, ότι κάποιοι δικοί μας υπήρξαν υπερ- φανατικοί λάτρεις των εικόνων… Οτι έκαναν με την πρώτη ευκαιρία το σταυρό τους και ότι εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος, έπραξαν κατά των εχθρών πολλά …έναντι , βέβαια, των βαρβαροτήτων της άλλης πλευράς. Της πλευράς που δεν πιστεύει στις εικόνες, διότι- λέει - υποβιβάζουν τον Αλλάχ στην φυσιογνωμία κοινού ανθρώπου …
Άρα, το συμπέρασμα είναι ότι η θρησκευτική πίστη στην εικόνα, πρέπει να μεταφράζεται σε καθημερινή χριστιανική συμπεριφορά και όχι σε επίδειξη ευσεβισμού.
Από τις πολλές συναρπαστικές σελίδες ξεχώρισα αυτές με την περιγραφή του τυφλού βομβαρδισμού στο σπίτι της συγγραφέως στην Αμμόχωστο :
«Τα τουρκικά αεροσκάφη ρίχνουν βόμβες ναπάλμ, που δημιουργούν θερμοκρασίες χιλίων διακοσίων βαθμών κελσίου, οπότε η επιβίωση ύστερα από ένα τέτοιο χτύπημα είναι ίσως χειρότερη και από το θάνατο. Σωματίδια σκόνης , σε συνδυασμό με τη μυρωδιά της πυρίτιδας και της καμένης σάρκας, κάνουν την ατμόσφαιρα αποπνικτική. Η μητέρα μου έχει γονατίσει έξω από το μπάνιο , σε ένα αυτοσχέδιο εικονοστάσι που έφτιαξε για να προσεύχεται στον Απόστολο Ανδρέα, ενώ ταυτόχρονα έχει στο νου της σ΄ εμάς τα παιδιά . Έχουμε στριμωχθεί όλοι μαζί μέσα στην μπανιέρα. Η πασχαλινή λαμπάδα είναι αναμμένη με το Άγιο Φως… Για τρεις μέρες παρακολουθώ τη μητέρα μου να θυσιάζει τον ύπνο της και να προσεύχεται αδιάκοπα μπροστά στα εικονίσματα. Ως δεκατετράχρονη έφηβη , αναρωτιέμαι: Πού είναι ο πανίσχυρος ελληνικός στρατός, για τον οποίο διαβάζω στα βιβλία της Ιστορίας; Που είναι οι στρατιώτες των Ηνωμένων Εθνών; Ακόμη και οι αμερικάνοι που σώζουν τον κόσμο στις χολυγουντιανές ταινίες είναι άφαντοι. Όλα όσα έχω μάθει για την ιστορία μου και την πίστη μου, μοιάζουν με απόλυτο ψέμα».
Φυσικά, η έφηβη Τασούλα δεν έχασε την πίστη της, όπως έδειξε η στράτευσή της στον πόλεμο κατά του υποκόσμου των εμπόρων του Θεού…

-------------------------------------------------------------------
Αξιότιμη Κυρία Χατζητοφή,
Δεν γνωριζόμαστε…
Εδώ είμαι συγκυριακά, προσκληθείς μέσω κοινών γνωστών του δημοσιογραφικού …κυκλώματος, να μιλήσω για το βιβλίο .
Σας γνώρισα όμως καλά μέσα από τη Γραφή, το Λόγο και τα Σκέψη σας.
Μέσα από το θεάρεστο έργο σας.
Τώρα σας ξέρω καλά!
Σας νοιώθω!
Σας θαυμάζω!
Καθώς, ενώ μπορούσατε να απολαμβάνετε τα ζωή σας ως επίτιμη πρέσβειρα της Κύπρου στην Ολλανδία, εσείς ( από την ηλικία των 26 ετών , μέχρι τα …ήντα ) ,τη ρισκάρατε για να σώσετε τη ζωή των εικόνων…
Ακόμη και εάν αυτές – λόγω των ανθρώπων - δεν έκαναν το θαύμα τους…
Δια τούτο σας θεωρώ διπλά άξια της Πατρίδας!
Διότι το ανθρώπινο θαύμα
το κάνατε εσείς!