Χίος, Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου

Χωρίς αγάπη την Παρασκευή από την Κινηματογραφική Λέσχη

Τετ, 28/11/2018 - 18:30

Ρωσία, Γαλλία / Δραματική / 2017 /127’

Σκηνοθεσία: Αντρέι Σβιάγκιντσεφ

Σενάριο: Όλεγκ Νέγκιν, Αντρέι Σβιάγκιντσεφ

Πρωταγωνιστούν: Μαριάνα Σπίβακ, Αλεξέι Ροζίν, Ντάρια Πισάρεβα

 

Διακρίσεις: Υποψήφια για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (2018), Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο 70ο Φεστιβάλ Καννών, Βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ του Λονδίνου.

 

Η Ζένια και ο Μπόρις είναι στα πρόθυρα του διαζυγίου. Προσπαθούν να ξεκινήσουν μια καινούργια ζωή, ο καθένας με άλλο σύντροφο αλλά στο μέλλον τους δεν υπάρχει θέση για τον Αλιόσα, τον 12χρονο γιο τους. Κανένας από τους δύο δεν θέλει να αναλάβει την επιμέλεια του παιδιού και σκαρφίζονται κάθε πιθανή δικαιολογία για να τον ξεφορτωθούν. Η μοίρα δίνει αναπάντεχη λύση στο δίλημμα τους όταν το αγόρι εξαφανίζεται μετά από ένα βίαιο τσακωμό.

 

Ο Αντρέι Σβιάγκιντσεφ (Λεβιάθαν) στην μόλις 4η ταινία του μας παρουσιάζει μια επώδυνα ειλικρινή ταινία, η οποία αν και ξεκινάει ως ένα μπεργκμανικής υφής οικογενειακό δράμα με καλογραμμένους διαλόγους και στιβαρές ερμηνείες σταδιακά μετατρέπεται σε ένα θρίλερ μυστηρίου που καθηλώνει. Με αφορμή το τέλος ενός γάμου, ο σκηνοθέτης μιλάει με τον πλέον απαισιόδοξο τρόπο για το τέλος μιας κοινωνίας βαθιά διαβρωμένης όπου επικρατεί ο νεοπλουτισμός και μια κυνική αντιμετώπιση των πάντων. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Σβιάγκιντσεφ είναι χαρακτηριστική της φιλμογραφίας του με την υπέροχη φωτογραφία να έχει ρόλο πρωταγωνιστή.

Σχετικά Άρθρα

Τετ, 19/02/2020 - 06:44

Λίγο μετά την πείνα τα πέτρινα χρόνια, δεκαετία 1950 δύσκολοι καιροί και καταστάσεις για την επιβίωση. Εκτός από την έλλειψη τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης υπήρχε και η νυκτερινή συσκότιση λόγω της αδυναμίας ηλεκτροδότησης των χωριών. Με τα κεριά και με τις λάμπες πετρελαίου περνούσαν κάποιες φορές συντροφιά με γείτονες και συγγενείς τις λεγόμενες βεγγέρες. Από νωρίς έπεφταν για ύπνο και ξυπνούσαν με τις κότες για να ξεκινήσουν πρωί πρωί για τα χωράφια.

Δύσκολες συνθήκες διαβίωσης δίχως να βλέπουν τους κόπους τους να έχουν μέλλον για καλύτερη ζωή ! Επειδή ήταν και πολλές ώρες στο κρεβάτι μη έχοντας τι άλλο να ασχοληθούν αρράδιαζαν πολλά παιδιά και ήταν όλοι πολύτεκνοι ! Η ναυτιλία αν και περνούσε κρίση ήταν ότι καλύτερο αν κατόρθωνε κάποιος να μπαρκάρει. Πολλές φορές πλήρωναν έως και 4 χρυσές λίρες για να μπαρκάρουν. Ο Κωστής φρεσκοπαντρεμένος πέντε μήνες βρήκε καράβι για να μπαρκάρει !  Έφυγε πολύ ευχαριστημένος αφού άφηκε την γυναίκα του την Τζωγή γκαστρωμένη. Έτσι όταν θα ξεμπάρκαρε θα εύρισκε το παιδί του μεγαλούτσικο.

Τα χρόνια εκείνα έμεναν όλοι μέσα στο καράβι δύο... τρία χρόνια ίσως και τέσσερα και πολλοί ξεχνούσαν να βγούνε φοβούμενοι ότι δεν θα ξανάβρισκαν δουλειά. Η Τζωγή είπε σε μερικές φιλενάδες της ότι είναι γκαστρωμένη κι αυτές άρχισαν να την περιπαίζουν ότι ο Κωστής άφησε το παιδί χωρίς χεράκια και ποδαράκια, λειψά κι ότι έπρεπε να μην φύγει ακόμη για να τούβαζε και χεράκια και ποδαράκια. Μέσα στο κλάμα η Τζωγούλα πήγε να βρει παρηγοριά στο παπά και να τον ρωτήσει τι να κάμει μιας και ο παπάς είχε επτά κόρες, κοπέλες πλέον και θα την καθοδηγούσε σωστά !

Μουρντάρης και πονηρός ο παπάς δεν έχασε την ευκαιρία και της λέει : μεγάλη αμαρτία έκανε ο Κωστής σου και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε...Σε παρακαλώ παπά μου βοήθησε με να κάμω σωστό και γερό παιδάκι ! Μην ανησυχείς της λέει, θα έρχομαι εγώ τα βράδια μόλις σκοτεινιάζει μετά τον εσπερινό για να μην σε κακολογούν και οι γείτονες να σου βάζω χεράκια και ποδαράκια. Αφού έγινε πια επτά μηνών και φούσκωσε για καλά η κοιλιά της ο παπάς της λέει : τώρα πλέον το παιδί είναι γερό , σωστό, μια χαρά φτάνει πια.

Γέννησε με το καλό ένα ωραίο αγοράκι και γεροδεμένο. Θα ήταν πια είκοσι μηνών όταν ξεμπάρκαρε ο Κωστής. Με μεγάλη χαρά και περηφάνια βλέπει το γιό του και αναφωνεί..,..πω...πω... ένα παίδαρο που έκανα λεβέντη με χερούκλες σαν του Ηρακλή !

Γυρνά ξερά... ξερά και με βλοσυρό βλέμμα η Τζωγή και του λέει : Δεν ντρέπεσαι που μ'άφησες το παιδί κι έφυγες χωρίς χεράκια και ποδαράκια ,κι ευτυχώς να'ναι καλά ο καημένος ο παπάς που'ρχότανε μετά τον εσπερινό κάθε βράδυ και τούβαζε και χεράκια και ποδαράκια.

Ο Κωστής ξεροκατάπιε, για την χαζούλα γυναίκα του, έπνιξε την αγανάκτηση, το μένος και το μίσος του... και έβαλε το μυαλό του να δουλέψει και να στρώσει σχέδιο με τι τρόπο θα εκδικηθεί τον παπά.

Αφού πέρασαν δύο μέρες έκανε επίσκεψη στο σπίτι του παπά με τις επτά πανέμορφες κόρες και την λεβεντογυναίκα παπαδιά, να τον ευχαριστήσει που στάθηκε στην γυναίκα του όσον καιρό ταξίδευε. Προσφέρθηκε μέχρι να ξαναμπαρκάρει να πηγαίνει καθημερινά να βοηθά τον παπά και την οικογένεια του στα χωράφια και σ'όλες τις δουλειές του σπιτιού, για να βγάλει την υποχρέωση.

Ο παπάς το χάρηκε.... τέτοιο βλάκα και κορόιδο που βρήκε κι έτσι άρχισε καθημερινά η συνεργασία. Με διαφορά κόλπα και δολοπλοκίες ο Κωστής μιας και στα λιμάνια είχε ξυπνήσει για τα καλά, άρχισε σιγά σιγά να κορφολογά τις κόρες αλλά και στο τέλος και την παπαδιά. Αφού πέρασαν τρεις τέσσερις μήνες οι γυναίκες του παπά είχαν γλυκαθεί κι' άρχισαν να ζηλεύουν μεταξύ τους πια θα πρωτοκορφολογήσει τον Κωστή καθημερινά που τον είχαν ξεζουμίσει. Ο παπάς κάτι μυρίστηκε κι άρχισε να παρακολουθεί για να δει τι γίνεται μέσα στο σπίτι του. Ο Κωστής το κατάλαβε και παρακολουθούσε κι αυτός πότε ο παπάς θα κοίταζε από την μεγάλη κλειδαρότρυπα του σπιτιού διότι τρύπωναν μέσα τα γένια του. Οπότε κάποια στιγμή τον βουτά από τα γένια του τά δένει σφιχτά με χοντρό σπάγκο πάνω στην πόρτα και βγαίνει έξω και τον ξεβρακώνει.... και του φωνάζει δυνατά με χαρά και ευχαρίστηση...

Εσύ παπά μου ΜΙΑ, αλλά εγώ ΕΝΝΙΑ ! Καλά κρασιά... καλή Τσικνοπέμπτη και καλές απόκριες !

Χίος 19 Φεβρουαρίου 2020 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης