Χίος, Τετάρτη 16 Οκτωβρίου

Μία εξαιρετική διάλεξη του συμπατριώτη μας Παντελή Κογιάμη

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΡΙΚΗ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
Τετ, 10/07/2019 - 20:54

Στο 3ο Φεστιβάλ Σύγχρονης Ελληνικής Μουσικής στη Χίο, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τον νέο ταλαντούχο μαέστρο και μουσικολόγο Παντελή Κογιάμη, Χιώτη στην καταγωγή, ο οποίος διηύθυνε με γνώση και ευαισθησία σύγχρονα έργα που παρουσιάστηκαν στο Φεστιβάλ και μας έκανε και μία εξαιρετική διάλεξη το Σάββατο 6 Ιουλίου, με θέμα: "H αρχαία ελληνική μετρική / προσωδία ως εργαλείο για την κατανόηση βαθύτερων νοημάτων στα έργα της κλασικής και της ρομαντικής εποχής."
Ο Παντελής Κογιάμης έχει δώσει διαλέξεις στα πλαίσια του Φεστιβάλ “Beethoven in Altaussee” της Αυστρίας σχετικά µε την ιστορική ερµηνεία (τέµπο, µετρική, µουσική ρητορική), πάνω στις Σονάτες για πιάνο του Μπετόβεν και έχει εκπονήσει διπλωµατική εργασία στο MDW µε θέµα την 9η Συµφωνία του Μπετόβεν και επίκεντρο τις µέχρι σήµερα διφορούµενες, τόσο για τους µαέστρους όσο και για τους µουσικολόγους, µετρονοµικές ενδείξεις.
Στην διάλεξή του στην Χίο αναφέρθηκε εκτενώς στο θέμα της 9ης του Μπετόβεν, φωτίζοντας, κυριολεκτικά, το θέμα των μετρονομικών ενδείξεων του συνθέτη και έκλεισε με το ακόλουθο συμπέρασμα:
"Παρατηρήσαμε και νομίζω ότι έγινε ξεκάθαρο και κατανοητό πως ο Μπετόβεν διατηρώντας το ίδιο τέμπο, την ίδια ταχύτητα και αλλάζοντας κάθε φορά τα μετρικά σχήματα, μεταμορφώνει τον χαρακτήρα της σύνθεσης. 
Βρισκόμαστε μπροστά σε έναν Παρθενώνα, ο οποίος είναι κατασκευασμένος στην κάθε λεπτομέρειά του. Τίποτα δεν έχει αφεθεί στην τύχη και παρόλα αυτά μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουμε πως χτίστηκε. Ένα έργο όπως η Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν, αν αναλυθεί όπως πρέπει, τότε μας αποδεικνύει, ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια τέλεια αρχιτεκτονική δομή, την οποία δεν μας επιτρέπεται να την πλησιάσουμε με βάση τα δικά μας θέλω, πιστεύω ή έτσι μου αρέσει, γιατί διαφορετικά η συνοχή, τα νοήματα και η αρχιτεκτονική αποκρύπτονται από το κοινό, τους ακροατές και τις ακροάτριες."
Μεγάλο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του Π. Κογιάμη στα θεωρητικά της μουσικής ξένων μελετητών της αναγέννησης και των μετέπειτα αιώνων, οι οποίοι αναφέρονται αναλυτικότατα στην αρχαία ελληνική μετρική και στον καθοριστικό ρόλο της για την δημιουργία και ερμηνεία μιας σύνθεσης.

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι τον Δεκέµβριο του 2018 ο Π. Κογιάμης έκανε το ντεµπούτο του µε την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ), έπειτα από διαγωνισµό που διοργάνωσε η ΚΟΑ για νέους Έλληνες Αρχιµουσικούς. Τα µέλη της Ορχήστρας, από τους 11 συµµετέχοντες, επέλεξαν 2 µαέστρους για να συνεργαστούν µε την ΚΟΑ.
Ο Παντελής Κογιάµης έκανε λαμπρές σπουδές διεύθυνσης ορχήστρας στο Πανεπιστήµιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης (MDW), έπειτα από απαιτητικές εισαγωγικές εξετάσεις. και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 2016 µε Αριστείο και Διάκριση διευθύνοντας την καταξιωµένη Ορχήστρα της Αυστριακής Ραδιοφωνίας στην φηµισµένη αίθουσα του Μουζίκφεραϊν της Βιέννης, παρουσιάζοντας σε πρώτη Αυστριακή εκτέλεση το 4ο µέρος της 9ης Συµφωνίας του Άντον Μπρούκνερ. Τον Νοέµβριο του 2016 το Πανεπιστήµιο Μουσικής της Βιέννης του απένειµε το “Τιµητικό Βραβείο MDW 2016” για τις υψηλές επιδόσεις του κατά τη διάρκεια των σπουδών του, βραβείο που απονέµεται κάθε δύο χρόνια σε έναν φοιτητή/τρια. Έχει παρακολουθήσει σεµινάρια διεύθυνσης µε διακεκριμένους ξένους μαέστρους, έχει κερδίσει βραβεία διεύθυνσης ορχήστρας σε διεθνείς διαγωνισμούς και έχει διευθύνει ήδη αρκετές ορχήστρες.
Του ευχόμαστε από καρδιάς κάθε επιτυχία, προς δόξαν της μουσικής! 

Π.Α.Α.

Αναρτήθηκε από panagiotisandriopoulos στις 2:08 μ.μ. 

Πηγή: Ιδιωτική οδός

Σχετικά Άρθρα

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα*
Δευ, 14/10/2019 - 11:29

Τα Εύθυμα της βεγγέρας. Διηγήματα η εργογραφική αυτή δουλειά της κας Αργυρώς Ζαννίκου-Ψώρα, γραμμένα με κυρίαρχο όπλο το μεγάλο ενδιαφέρον της συγγραφέας μας για παλιές ιστορίες του γενέθλιου τόπου της, της Χίου και με το προσωπικό της χιούμορ που την έκαναν να επιλέξει για δημοσίευση αστείες ιστορίες, ιστορίες με σάτυρα κι όχι μόνο….

Κινούμενη, λοιπόν με αυθορμητισμό και διάθεση να μας φτιάξει το κέφι παρουσιάζει μια σειρά ιστοριών που χρόνο διεξαγωγής τους έχουν τον 19ο αιώνα με κάποιες εξαιρέσεις όπου και περνάμε στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Αυτή και μόνο η «ιστορική» τοποθέτηση των γεγονότων σε τόσο μακρινούς χρόνους δίνει ιδιαίτερη αξία στο καλαίσθητο βιβλίο της κ. Α. Ζ. Ψώρα γιατί ο νεότερος αναγνώστης μαθαίνει μέσα από σατυρικές ιστορίες πολλά από τα ήθη, έθιμα και κρατούσες κοινωνικές συνθήκες εκείνης της ‘άγνωστης’ σχεδόν εποχής.

Πετυχημένη σάτυρα, γραφή απλή και καθημερινή με έντονη την παρουσία ντοπιολαλιάς. Το κάθε ένα διήγημα της έχει την δική του προσωπικότητα, αφήνει στον αναγνώστη -με την καλή περιγραφική ικανότητα της γράφουσας-, μια εικόνα από ένα παρελθόν πολύ μακρινό αλλά ταυτόχρονα αγαπητό λόγω της ‘ανθρωπιάς’ που εκείνα τα χρόνια υπήρχε στις ανθρώπινες σχέσεις.

Το τελευταίο διήγημα του βιβλίου: «Ο πετράς, ο χτίστης μαστρο-Δημήτρης» είναι αυτοβιογραφικό αναφερόμενο σε οικογενειακά της πρόσωπα και στην ίδια, άρα και -χρονικά- το πιο σύγχρονο.

‘Βεγγέρα’ αποκαλούσαν στην Χίο τις συγκεντρώσεις τα βράδια στα σπίτια για κουβεντούλα κλπ τις εποχές εκείνες που ακόμη δεν υπήρχαν τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις κλπ. Σε αυτές διασκέδασαν οι συγκεντρωμένοι με αστεία ανέκδοτα, παραμύθια, χαρούμενες ιστορίες .κλπ. Όλα αυτά αρέσανε στην συγγραφέα που ζητούσε από κοριτσάκι από τα μεγαλύτερα σε ηλικία συγγενικά της πρόσωπα να της λένε τέτοιες ιστορίες. Τις κατέγραψε και μας τις παραδίδει. Μας παραδίδει μια «άγνωστη» παλιά Χίο του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, μια Χίο που λόγω των χρονικών ορίων δράσης των διηγημάτων πολλοί όχι μόνο δεν γνωρίζουν αλλά δεν θα μπορούσαν καν να την φανταστούν.

Χρονογραφήματα λογοτεχνίζοντος ύφους θα χαρακτήριζα αρκετά από αυτά τα 20 διηγήματα, ενώ η συγγραφέας τα κατέταξε όλα στην κατηγορία του διηγήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι όλα μα όλα τα γραπτά της γραμμένα με αρκετές αξιώσεις.

Η Αργυρώ Ζαννίκου-Ψώρα με αρκετά καλή μόρφωση και ενδιαφέρουσα επαγγελματική σταδιοδρομία διακρίνεται για την έντονη δράση της στα κοινωνικά και στο χώρο των γραμμάτων όπου έχει βραβευτεί για ποιητική της συλλογή και έχει δράση στο χώρο του ραδιοφώνου ενώ τον Μάιο του 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Ευχαριστώ».

Την ευχαριστώ θερμά για τη συμβολή της στα πολιτιστικά της Χίου και για την ευκαιρία που μου έδωσε να απολαύσω το εξαιρετικό της παρόν βιβλίο.

Αργυρώ Ζαννίκου-Ψώρα

Τα εύθυμα της βεγγέρας

Σ.167

Εκδόσεις Άλφα Πι / Ροδοκανάκη 7/ Χίος.

 

*Η Τ. Γαϊλα είναι αρθρογράφος - ερευνήτρια