Χίος, Τρίτη 19 Νοεμβρίου

Ο Αγιασμένος όπως τον γνώρισα τον Σεπτέμβριο τού 1959 !

Άρθρο του Λευτέρη Πυκνή
Σάβ, 14/09/2019 - 07:39

Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις !

Καί τί δεν μου θυμίζει !  Οι πρώτες μου εικόνες όταν τέτοιες μέρες πριν από εξήντα ακριβώς χρόνια μία εξαμελής οικογένεια μετακόμισε από τό χωριό μου την Καλλιμασιά!

Αιτία τής μετακόμισης ήμουν εγώ γιατί είχα τήν τύχη στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Εμπορική Σχολή νά περάσω κι εγώ ! Ήδη είχε τελειώσει ό μεγάλος μου αδελφός τήν Δευτέρα τάξη γιατί κατέβαινε με τό λεωφορείο από τό χωριό μαζί με τον πατέρα μας πού δούλευε στις οικοδομές στην αρχή ως απλός εργάτης καί αργότερα ως ένας από τούς καλύτερους κτίστες τής εποχής ! Δύσκολοι καιροί δύσκολες εποχές πέτρινα χρόνια ! Δεν ήταν καθόλου εύκολο νά πληρώνει μία οικογένεια καθημερινά τρία εισιτήρια πήγαινε έλα με τό λεωφορείο !

Η δική μου επιτυχία εισαγωγής στην Εμπορική Σχολή υπήρξε καθοριστική για την μετακίνηση όλης της οικογένειας στην πόλη τής Χίου τήν Χώρα όπως τήν λέγαμε τά χρόνια εκείνα! Τό καλό τής όλης ιστορίας ήταν ότι βρήκε ό πατέρας μου σπίτι μέσα στο βάθος τής πλατείας τού τότε πλέον Αγιασμένου όπως ακριβώς είναι στην φωτογραφία ! Σημερινή πολυκατοικία Μουτάφη ! Μπέλλα Βίστα! Τόν χρησιμοποιούσε ό Ναυτικός όμιλος Χίου ως στέγαστρο καί κατάλυμα για τις βάρκες κωπηλασίας δίκοπες τετράκοπες και οκτάκοπες.

 Ήταν τότε ή χρυσή εποχή τής κωπηλασίας για τήν Χίο με μεγάλες επιτυχίες σέ πανελλήνια πρωταθλήματα. Μερικά από τα ονόματα των κωπηλατών τής εποχής πού θυμάμαι αυτή την στιγμή : Πέτρος Μαδωνής, ίσως και ό Βασίλης αλλά νομίζω έπαιζε πόλο, Παντελής Σέργης, Νικόλαος Λογοθέτης, Μιχάλης Μπαλής, ο Σιδερής Μενδώνης μαζί με τον Σταμάτη καί τόν Βασίλη Μυριαγ'κό καί τόν Στέφανο Μάλαντη λίγο αργότερα καί πολλοί ακόμη αλλά δεν μου έρχονται τώρα στην μνήμη !

Μείναμε ως οικογένεια στο Ίδιο σπίτι μέχρι το 1962-63. Μετά μετακομίσαμε σέ άλλη ιστορική πλατεία του Αγίου Συμεών ! Μνήμες, Μνήμες, Μνήμες γεμάτες από την ιστορία τής Χίου. Ή μετακόμιση μας στην πόλη υπήρξε καθοριστική για τήν μετέπειτα πορεία της ζωής μας σέ όλους τους τομείς της εκπαίδευσης και τής επαγγελματικής μας σταδιοδρομίας με τίς μεγάλες ευκαιρίες πού ή τύχη μας παρουσίασε. Νομίζω ότι όλοι μας αρπάξαμε με τόν τρόπο του ό καθένας τίς ευκαιρίες μας. Τίς έχω καταγράψει καί στά βιβλία μου αλλά καί σέ πολλά κείμενα με τό κάθε ερέθισμα που έχω κάθε φορά. 

 Η περιοχή τού Αγιασμένου όπου καί ό Ναυτικός όμιλος με τήν ανοιχτή πισίνα καί τό μουσικοχορευτικό κέντρο με τόν Γιάννη Κολύβα καί τήν κυρία Δέσποινα καί με τον πατέρα τού μεγάλου μας μουσικοσυνθέτη και τραγουδιστή Παντελή Θαλασσινού τόν όποιο τόν θυμάμαι από μωρό!

Εκεί μεγάλωσε τά πρώτα χρόνια της ζωής του. Τήν δεκαετία εκείνη φιλοξένησε όλα τα μεγάλα μουσικοχορευτικά ονόματα τραγουδίστριες τραγουδιστές καί μουσικοσυνθέτες όπως ό Τζών Κατσούρης ό Γιώργος Κατσαρός καί πολλούς ακόμη!

Ή περιοχή έσφυζε από την ζωντάνια τής παιδογειτονιάς ! Συνυπήρχαν μαζί μας καί οι γόνοι τών εφοπλιστικών οικογενειών του Μίμη Χανδρή καί τού Γεωργίου Λιβανού ! Ό Γιάννης ό Μιχάλης καί ή Ευγενία Χανδρή καί η Μαρία ή Τζίνη καί ό Μιχάλης Λιβανός όπου τό σημερινό Ίδρυμα ΤΣΑΚΟΥ ! Μέσα σ'αυτό τό κτίριο καί στον πέριξ χώρο γινόταν τά καλοκαίρια πού ερχόταν οι περισσότερες οικογένειες από τό Λονδίνο τής τρελής από τόν παιδόκοσμο πού μαζευόμαστε καί παίζαμε επιτραπέζια αντισφαίριση μέχρι baysbolls στην ανατολική πλευρά πού είναι οι σημερινές πολυκατοικίες ήταν ή αλάνα με Βούρλα!

Εκτός απ'όλα αυτά είχαμε δίπλα τό γήπεδο τά μεζαρια, τό τέννις καί τό κολυμβητήριο! Για να τά περιγράψω όλα δεν φθάνουν ούτε πεντακόσιες σελίδες τίς μεγάλες ιστορικές μνήμες πού ήρθαν στο μυαλό μου καί μου ξύπνησαν γλυκές αναμνήσεις ! Ευχαριστώ τήν Μαρία Μπρη-Παπαμακαρίου πού ανέβασε στο διαδίκτυο την φωτογραφία τού Αγιασμένου !

Καλό ξημέρωμα ! Χίος 14 Σεπτεμβρίου 2019 τού Σταυρού !

Χρόνια Πολλά σ'όσους γιορτάζουν τήν σημερινή μεγάλη μέρα της Χριστιανοσύνης !

Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης

 

Σχετικά Άρθρα

Δευ, 18/11/2019 - 18:16

Το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στις 12:00 το μεσημέρι στο βιβλιοπωλεί Πάπυρος , Απλωταριάς 42, στη Χίο η συγγραφέας Άννα Μπαχά θα παρουσιάσει το βιβλίο της «Εγώ, ο κύριος Λω».

 

Οι εκδόσεις Γαβριηλίδη κυκλοφόρησαν το καινούργιο βιβλίο της Άννας Μπαχά

Μια ιστορία η οποία γράφτηκε για έναν άντρα όμως αφορά εξίσου μια γυναίκα, αφού πυρήνας της είναι ο Άνθρωπος πέρα από το φύλο, την καταγωγή ή τη γλώσσα.

Μια ιστορία η οποία περιγράφει τον αγώνα που δίνουμε καθημερινά με βασικότερο αντίπαλο τον εαυτό μας.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Ένας άντρας. Ένας άνθρωπος, ο οποίος φαινομενικά έχει όλα όσα ονειρεύτηκε, αποφασίζει παραμονές του νέου χρόνου να δώσει τέλος στη ζωή του. Οι λόγοι πολλοί μα κανείς τους πιο ισχυρός από την ίδια τη ζωή. Κανείς τους πιο δυνατός από την αλήθεια.

Μια αποκάλυψη που έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα. Μια αποκάλυψη η οποία μοιάζει καταστροφική μα ίσως τελικά να είναι το μοναδικό όχημα για να φτάσει ο ήρωας στη λύτρωση. Να βρει τον χαμένο του εαυτό.

Η ιστορία αυτή δεν έχει αρχή και τέλος. Είναι ένα μικρό κομμάτι της διαδρομής ενός ανθρώπου για να γνωρίσει τον εαυτό του. Να μάθει ποιος πραγματικά είναι, πού μπορεί να φτάσει κι αν τελικά μπορεί να ανταποκριθεί στις εκπλήξεις που του επιφυλάσσει η μοίρα.

Μια ιστορία η οποία διψάει να φτάσει στην νίκη που οφείλει καθένας από εμάς στο παιδί που ήταν κάποτε και σήμερα ζει ξεχασμένο πίσω στο χρόνο. Ένα παιδί ικανό κάθε στιγμή, να μας παρασύρει στο πραγματικό μεγαλείο της ζωής. Αρκεί να το θελήσουμε.

 

Η συγγραφέας Άννα Μπαχά αναφέρει σχετικά για τον κύριο Λω:

…Ήταν Γενάρης. Δε θυμάμαι με ποια αφορμή ξεκίνησα να γράφω την ιστορία του, πάντως η αλήθεια είναι πως ο κύριος Λω ξετυλίχθηκε ολόκληρος μπροστά στα μάτια μου μέσα σε λίγες ημέρες. Σαν ένα φαινόμενο της φύσης το οποίο παρατηρείς μέχρι να δεις πού και πώς θα καταλήξει τελικά. Δεν ήξερα από την αρχή την κατάληξη μα θυμάμαι πως η ίδια ένιωσα την ανάγκη του ήρωα να λυτρωθεί.

Ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκα αν αυτός θα γίνει συμπαθητικός ή αγαπητός. Ξέρω όμως πως ο κύριος Λω είναι αληθινός και αυτό είναι από μόνο του αρκετό για να δώσει απλόχερα την ελευθερία στον αναγνώστη να τον μισήσει ή αν τον αγαπήσει παράφορα. Κι αν πάλι δεν επιτύχει τίποτα από τα δύο θα είναι θαύμα αν μέσα από τη σύντομη ιστορία του, ο ήρωας, καταφέρει τελικά να κάνει τον αναγνώστη... να τον καταλάβει. Γιατί ίσως δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο απ’ αυτό όπως είχε γράψει κάποτε και ο μεγάλος φιλόσοφος Σπινόζα. «Να μη γελάς, να μη θρηνείς, να μην απεχθάνεσαι, αλλά να καταλαβαίνεις.»