Χίος, Σάββατο 25 Ιανουαρίου

Ψυχιατρικός Ξενώνας... ηθοποιίας στο Ομήρειο

Δείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 17/10/2019 - 07:59

  ''Εδώ δε συμβαίνει τίποτα...ποτέ''. Μια υπέροχη θεατρική παράσταση που πραγματοποιήθηκε στο Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο, από τους ''Σκηνοβάτες'' και τον Ψυχιατρικό Ξενώνα Χίου την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στις 8 μ.μ. και άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους, όπως και στην πρεμιέρα της πριν μία εβδομάδα, πάλι στο Ομήρειο, στις 10 Οκτωβρίου 2019.

 Το Θεατρικό είναι ένα έργο του Άλφρεντ Ζερί (που διέπρεψε στην πρεμιέρα του στο Παρίσι, στην παγκόσμια σκηνή...και στην Ελλάδα στο Θέατρο Κοτοπούλη) με τίτλο στο πρωτότυπο κείμμενο ''Έκτο πάτωμα''. Στο Ομήρειο παρουσιάστηκε το βράδυ της Τετάρτης σε Θεατρική Διασκευή του Γιώργου Παυλιδάκη με τίτλο ''Εδώ δε συμβαίνει τίποτα...ποτέ''.
           

Και όμως εδώ κάτι γίνεται!

 Ωραίες ερμηνείες...με στυλ, φινέτσα και περιεχόμενο! Ηθοποιοί που συνεργάστηκαν μεταξύ τους με αρμονία και τέχνη...και του καθενός ο ρόλος του πήγαινε θαύμα! Μια θεατρική παράσταση που χάρισε γέλιο και δημιούργησε μια εγκάρδια σχέση ανάμεσα στα πρόσωπα της σκηνής και τους θεατές ! Ένα θέαμα συναρπαστικό, χαριτωμένο και δροσερό που μαζί μ' όλα τ' άλλα έδωσε και σκέψεις για το ''σταυρόλεξο'' της ζωής, αφού το σενάριο διηγείται την εύθυμη και τη σοβαρή καθημερινότητα μιας συνηθισμένης γειτονιάς που θα μπορούσε να είναι και η δική μας, με τις ίδιες χαρές κι αγωνίες και την ίδια ποικιλία σε χαρακτήρες και πρόσωπα...είτε στο παρόν, είτε στο παρελθόν, είτε στο μέλλον! 

           Το θεατρικό αυτό σχήμα δημιουργήθηκε με τη σύνθεση Ηθοποιών από τους γνωστούς μας και έμπειρους ''Σκηνοβάτες''(που γεννήθηκαν από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) και από τους ενοίκους του Ψυχιατρικού Ξενώνα Χίου, που αν και ερασιτέχνες ηθοποιοί, πολύ καινούργιοι στο ''άθλημα'', στάθηκαν άνετα στο ύψος των περιστάσεων, με τη θεατρική τους απόδοση ζωηρή, επιτυχημένη και άμεση . Ένα φιλικό καλλιτεχνικό ταίριασμα που αποδίδει καρπούς και υπόσχεται στο κοινό κι άλλα θεατρικά βράδια στο μέλλον, με παραστάσεις που σίγουρα θα μας μείνουν αξέχαστες, όπως κι αυτή!

            Οι ηθοποιοί χόρεψαν με κέφι και ζωντάνια στα γενέθλια της νεαρής τους γειτόνισσας...έπαιξαν στα ζάρια την επιλογή των πρωταγωνιστικών χαρακτήρων του διηγήματος που έγραφε ο Συγγραφέας της γειτονιάς τους...έτρεξαν όλοι να συμπαρασταθούν και να βοηθήσουν τη μικρή Εντβίζ που έμεινε έγκυος από έναν απερίσκεπτο φοιτητή...παρακολουθούσαν τη μυστηριώδη κυρία με τα γκρίζα που έκανε αίσθηση με τους περιπάτους της στη γειτονιά...και δίνανε τσιγάρα στον αιωνίως χαρμάνη και άφραγκο ζωγράφο της γειτονιάς τους, που ονειρευόταν επικερδείς συμφωνίες με πλούσιους Αμερικάνους και Διαφημιστικές Εταιρίες...και...τους ζωγράφιζε όλους πολύ...αφαιρετικά...μια υπέροχη κουτσομπόλα έτρεχε συνέχεια από δω κι από κει και ''μετάφραζε'' κανονικά τα μαντάτα με μεγάλη ταχύτητα και μαεστρία...ενώ...στην παρέα υπήρχε κι ένας γιατρός, καλόκαρδος και λακωνικός στις εκφράσεις του, που ονειρευόταν να ασχοληθεί με τη μουσική!...Σε αντιδιαστολή με τον περαστικό κι απερίσκεπτο φοιτητή...υπήρχε κι ένας λα'ι'κός, εργατικός, ρομαντικός και ταυτόχρονα τόσο ρεαλιστής νεαρός, ο Ζορζ, που σαν πραγματικός Ιππότης...πήρε στην αγκαλιά του το κορίτσι διαλύοντας με μιας ''σκιές'' και ''δράκους''!

  Ήταν όλοι υπέροχοι! Περιμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο έργο και την επόμενη υπέροχη παράσταση τους!

 Έπαιξαν οι Ηθοποιοί : Μαξ-Δημήτρης Μπαχάς, Ζερμαίν-Μαρία Αυγουστίδη, Μπερτ-Μίτση Λεγάτου, Μαρέ-Δώρα Ανανιάδου, Εντβίζ-Γωγώ Μανίκα, Ζαν-Μαρία Φαρατζή, Οσπώ-Γιώργος Κερμπάτσος, Ζορζ-Παναγιώτης Παυλίδης, Ζονβάλ-Αντώνης Λευ'ι'τικός, Γιατρός-Μιχάλης Μαρής, Ιρέν-Εριέττα Περδικάρη, Ράφτης-Γιώργος Κατσέλης, Περιπτερού-Δέσποινα Ξύδα, Ασφαλίτης-Γιάννης Παπαναστασίου.

 Συντελεστές : Σκηνοθεσία Διδασκαλία Σκηνογραφία-Γιώργος Παυλιδάκης, Ενδυματολογία-Ναυσικά Σαλιάρη, Φωτισμοί-Ανδρέας Απέσσος, Βοηθός Σκηνοθέτη-Εριέττα Περδικάρη, Επιμέλεια Ήχου-Μιχάλης Βαρκάρης, Κατ. Σκηνικού-Γιώργος Παυλιδάκης Αρθούρος Σαμπάνι Έντρι Μπαλίου Νίκος Τσόρης, Φροντιστήριο-Μαρία Φαρατζή, Βεστιάριο-Δημήτρης Μπαχάς, Μακιγιάζ-Λία Κουσκουσάκη, Φωτογραφίες-Ισίδωρος Λο'ί'ζος, Εκτέλ. Παραγωγής-Μαρία Αυγουστίδη Εριέττα Περδικάρη,...και για τα έντυπα του Έργου...Μακέτα Εξωφύλλου-Ευγενία Κλαδιά, Σχεδιασμός & Εκτύπωση Εντύπου-Εκδόσεις ''ΑΛΦΑ ΠΙ''. 

Δ. Ζαφείρης

Γράφει η Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου
Πέμ, 23/01/2020 - 15:55

Μόλις έπιασα στα χέρια μου το νέο μυθιστόρημα της εκλεκτής φίλης μου και καταξιωμένης Χιώτισσας συγγραφέως Ειρήνης Νικολάκη-Καλαμάρη, με τίτλο «Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ» από τις εκδόσεις Κέδρος, ήμουνα σίγουρη πως, ανοίγοντάς το και ξεκινώντας ν’ ακολουθώ στην περιπέτεια και στην δραματική τους ζωής τους ήρωές της θα ζούσα την συναισθηματική αλλά και ιστορική διαδρομή τους τόσο γλαφυρά, τεκμηριωμένα και ρεαλιστικά, όπως μόνο η καλή λογοτέχνης κατορθώνει πάντα στα βιβλία της ν’ αποδίδει με την ώριμη τέχνη της, βάζοντας τους αναγνώστες της να πάσχουν, να συγκινούνται, να δρουν και να αντιδρούν μαζί τους.

Από το εξώφυλλο ήδη, ο αναγνώστης βιάζεται να αποκρυπτογραφίσει την ιστορία των αρχοντικών και περήφανων προσώπων που η παλιά φωτογραφία τους δείχνει να καμαρώνουν αυτάρεσκα μπρος στο φακό για την ευτυχία τους, την κοινωνική τους θέση και την επιτυχημένη τους ζωή.

Κι ύστερα, με τον πλούσιο και συγκροτημένο της λόγο η γράφουσα, η οποία γνωρίζει καλά να ξεγελά με χαρές, ομορφιές και με στιγμές χαράς κι ευτυχίας συναρπαστικές, σε τραβά ανύποπτο κι ανυπεράσπιστο, παραδομένο στην ευδαιμονία και στην ευφορία τόσο, ώστε να μην καταλάβεις το πώς σε ρίχνει στη συνέχεια στη φρίκη και στο δράμα ρεαλιστικά κι άπονα. Και τότε πια είναι αργά να της ξεφύγεις κι ας υποφέρεις κι ας θα ήθελες κατά βάθος να ξεφύγεις από τον πόνο και την κατάντια στην οποία συμμετέχεις εκών-άκων, μα είναι αδύνατον να σταματήσεις τη συμπόρευση μέσα στην φρίκη, την αδικία και της θεάς ειμαρμένης τις βουλές, μέχρι να φτάσεις στο τέλος και στη λύτρωση μαζί με τους ήρωές της.

Ευχαριστούμε Ειρήνη για το ταξίδι το συναισθηματικό, της ψυχής μας το ξόδεμα και το δάκρυ σ’ αυτό το ιερό μνημόσυνο της βασανισμένης, ξεγελασμένης και καταστρεμμένης γενιάς των προσφύγων της ευλογημένης, της ζηλεμένης της πολυτραγουδισμένης Ιωνίας, την οποία, προδοσίες ανθελλήνων και μίσος άσπονδων φίλων κι εχθρών, την κούρσεψαν, την κατάστρεψαν και την πέταξαν στ’ ακρογιάλια της επαιτείας και της καταφρόνιας και την έστειλαν σ’ όλης της γης τη συμπόνια και τα ψίχουλα ευεργεσίας να ξαναριζώσει και να ξανασταθεί όπως της άξιζε.

Πάντα άξια αγαπητή φίλη και ομότεχνη και με πολλές κι επιτυχημένες εμπνεύσεις σου εύχομαι.