Χίος, Κυριακή 26 Ιανουαρίου

Τι αποκαλύπτει το DNA των Σταυροφόρων του 13ου αιώνα στη Μέση Ανατολή

Σάβ, 20/04/2019 - 11:28

Η πρώτη γενετική ανάλυση των Σταυροφόρων στη Μέση Ανατολή επιβεβαιώνει ότι έκαναν συχνές επιμιξίες με τον ντόπιο πληθυσμό και ότι, αφού αποκτούσαν μεγάλες οικογένειες, στρατολογούσαν τα παιδιά τους στις ιερές μάχες και πέθαιναν μαζί τους, όπως συνέβαινε και με τους ντόπιους χριστιανούς που πολεμούσαν στο πλευρό των δυτικοευρωπαίων Σταυροφόρων κατά των μουσουλμάνων.

Οι επιστήμονες από τη Βρετανία, το Λίβανο και το Βέλγιο, με επικεφαλής τον δρα Κρις Τάιλερ-Σμιθ του βρετανικού ινστιτούτου γενετικής Wellcome Trust Sanger, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό «American Journal of Human Genetics», ανέλυσαν αρχαίο DNA από εννέα σκελετούς του 13ου αιώνα, που ανακαλύφθηκαν στην παράκτια πόλη της Σιδώνας στο Λίβανο.

Στις Σταυροφορίες που διήρκεσαν μεταξύ 1095 και 1291, πολλοί Ευρωπαίοι πολέμησαν και πέθαναν. Ενώ για τους ευγενείς Σταυροφόρους αρκετά πράγματα είναι γνωστά, πολύ λιγότερες είναι οι λεπτομέρειες για τους απλούς στρατιώτες. Πριν από μερικά χρόνια οι αρχαιολόγοι είχαν ανακαλύψει σε ένα ταφικό λάκκο στη Σιδώνα 25 σκελετούς, όλοι άνδρες που είχαν σκοτωθεί με βίαιο τρόπο στη μάχη, όπως έδειχναν τα τραύματα στο κρανίο και άλλα οστά τους. Τα πτώματά τους είχαν στη συνέχεια ριχτεί στο λάκκο και είχαν καεί.

Η νέα ολοκληρωμένη ανάλυση του γονιδιώματος εννέα από αυτούς τους σκελετούς, που χρονολογήθηκαν μεταξύ του 1025 και του 1283, αποκάλυψε ότι οι τρεις ήταν καθαροί Ευρωπαίοι (από Ισπανία και Σαρδηνία), τέσσερις ήσαν μεσανατολίτες (που μάλλον είχαν στρατολογηθεί στο πλευρό των Σταυροφόρων) και δύο είχαν μεικτό γενετικό «προφίλ», κάτι που προδίδει ότι ήταν απόγονοι Ευρωπαίων και μεσανατολιτών, προφανώς μετά από επιμειξία.

«Η γονιδιωματική μας παρέχει μια άνευ προηγουμένου κατανόηση του παρελθόντος, δείχνοντας ότι οι Σταυροφόροι από τη Δυτική Ευρώπη στρατολογούσαν ντόπιους στις μάχες τους και ακόμα ότι οι Σταυροφόροι και οι μεσανατολίτες ζούσαν, πολεμούσαν και πέθαιναν δίπλα-δίπλα», δήλωσε ο δρ Τάιλερ-Σμιθ. Η εναλλακτική εξήγηση -όχι τόσο πιθανή- θα ήταν ότι τόσο οι Σταυροφόροι όσο και οι μουσουλμάνοι αντίπαλοί τους θάβονταν στο ίδιο μέρος.

Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η γενετική παρουσία των Σταυροφόρων στην περιοχή ήταν βραχύχρονη και δεν άφησε αποτύπωμα διαρκείας, όπως δείχνει το DNA των κατοίκων του σημερινού Λιβάνου. Οι σύγχρονοι Λιβανέζοι έχουν μεγαλύτερη γενετική ομοιότητα με τους κατοίκους του Λιβάνου κατά τη ρωμαϊκή περίοδο πριν από 2.000 χρόνια, με άλλα λόγια το DNA των Σταυροφόρων που μεσολάβησε, δεν άσκησε αισθητή επίδραση. Αυτό, πιθανώς, οφείλεται στο ότι, όταν τελείωναν οι μάχες, οι απόγονοι των Σταυροφόρων παντρεύονταν με ντόπιες, ώσπου τελικά, μετά από διαδοχικές γενιές, τα γενετικά ίχνη των Σταυροφόρων χάθηκαν.

 

Πηγή: http://www.skai.gr

Σχετικά Άρθρα

Τρί, 21/01/2020 - 21:49

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος(ESA)άρχισε να παράγει οξυγόνο από προσομοιωμένη σεληνιακή σκόνη (ρηγόλιθο), σε μια πιλοτική μονάδα που είναι εγκατεστημένη στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας (ESTEC) στην Ολλανδία.

Η πρωτοποριακή τεχνολογία -ουσιαστικά η δημιουργία αέρα στο φεγγάρι- μπορεί να αποδειχθεί ζωτική για τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές αποίκισης της Σελήνης, οι οποίες θα επιδιώξουν να αξιοποιήσουν τους τοπικούς πόρους τόσο για να αναπνέουν οι άνθρωποι οξυγόνο όσο και για να παράγουν πυραυλικά καύσιμα, που επίσης χρειάζονται το οξυγόνο.

Ο σεληνιακός ρηγόλιθος αποτελείται σε ποσοστό 40% ως 45% από οξυγόνο, που είναι το πιο άφθονο συστατικό της σεληνιακής σκόνης. Όμως αυτό το οξυγόνο είναι προσδεμένο χημικά με τη μορφή οξειδίων, συνεπώς δεν είναι άμεσα αξιοποιήσιμο. Η νέα ευρωπαϊκή μονάδα επιτρέπει την εξαγωγή του οξυγόνου από τον ρηγόλιθο, ενώ ό,τι απομένει από αυτόν, μετατρέπεται σε επίσης χρήσιμα κράματα μετάλλων.

Ο πυρήνας της τεχνολογίας αναπτύχθηκε από τη βρετανική εταιρεία Metalysis. Ο ρηγόλιθος τοποθετείται σε ένα μεταλλικό δοχείο μαζί με άλατα, θερμαίνεται σε θερμοκρασία έως 950 βαθμών Κελσίου και μετά διοχετεύεται σε αυτόν ηλεκτρικό ρεύμα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ο διαχωρισμός του οξυγόνου.

Η όλη διαδικασία εξαγωγής οξυγόνου είναι αθόρυβη και το οξυγόνο μπορεί να αποθηκευθεί μετά την παραγωγή του. Μια μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής οξυγόνου από σεληνόσκονη θα είναι έτοιμη έως τα μέσα της δεκαετίας μας, έτσι ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί και στη Σελήνη.

Τόσο η ESA όσο και η NASA έχουν θέσει ως στόχο να στείλουν ανθρώπους στο φεγγάρι τα επόμενα χρόνια και αυτή τη φορά διάχυτη είναι η επιθυμία για μια πιο μόνιμη εγκατάσταση και για την πρώτη σεληνιακή βάση. Ο επόμενος στόχος θα είναι ο Άρης, όπου μια ανάλογη τεχνολογία δημιουργίας οξυγόνου από τοπικές πρώτες ύλες μπορεί πιθανώς να αναπτυχθεί.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ