Χίος, Σάββατο 6 Ιουνίου

Το 500 ευρώ της… Τούλας

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 30/03/2020 - 20:28

Για την ακρίβεια δεν είναι δικό της, απλά βρίσκεται στο ταμείο του Συλλόγου καρκινοπαθών, του οποίου η Τούλα Βογιατζή, βρίσκεται στο τιμόνι ως Πρόεδρος.

Και βρίσκεται εκεί, γιατί… περίσσεψε ή καλύτερα απέμεινε, μετά την απόφαση για δωρεά του Συλλόγου στο Σκυλίτσειο για να θωρακιστεί καλύτερα εν όψει του κορωνοϊού.

Της απηύθυνα το ερώτημα σήμερα στη διάρκεια σχετικού ρεπορτάζ, ως απορία, πόσα πιά χρήματα έχει ένας Σύλλογος, για να διαθέσει απ’ αυτά 5000 ευρώ;

Α, μου απάντησε αυθόρμητα η Τούλα, μας έμειναν και 500 ευρώ. Δεν βαριέσαι, θα πληρώσουμε τη ΔΕΗ, το τηλέφωνο, θα μαζέψουμε πάλι και έχει ο Θεός.

Αυτός σκέφθηκα είναι ο Θεός της Ελλάδας, αυτός της συμπαράστασης, της συμπόνιας, ένας Θεός που συν… πάσχει, που συν… τρέχει.

Χρόνια ζυμωμένος τούτος ο τόπος με τις δυσκολίες. Αν εξαιρέσεις τον τελευταίο μισό αιώνα, που ζήσαμε μέσα στην μπακιρένια ευμάρεια, κουβαλάμε στο DNA μας τις δυσκολίες, την προσφυγιά, τους πολέμους, τα πάθη της ζωής και την αλμύρα της θάλασσας.

Και μετά είναι το άλλο. Σαν ζείς την ομορφιά της ζωής και ξαφνικά σου ρθεί κατακέφαλα η κεραμίδα του καρκίνου. Σαν γαντζωθείς από την ελπίδα, σαν δείς πως όλα ξαφνικά καταρρέουν σαν πύργος θεμελιωμένος στην άμμο, σαν δείς αιφνίδια μέσα από τα μάτια ενός γιατρού, όλες της θεότητες μαζί, τότε τα πράγματα γύρω σου αποκτούν άλλες αξίες.

Τότε τα μεγάλα γίνονται ασήμαντα και τα ελάχιστα γίγαντες, τότε που αναρωτιέσαι αν ήρθε ο κόσμος ανάποδα ή ανάποδα τον έβλεπες εσύ, τότε το πεντοχίλιαρο του ταμείου σου, απλά είναι κάποια χαρτιά, που αποκτούν αξία, αν αξιοποιηθούν για το καλό.

Το καλό, που είναι τόσο δυσεύρετο σε μια ζωή, που είναι τόσο μικρή για να μην είμαστε εμείς μεγάλοι μέσα από καλές πράξεις.

Τότε που ένα στραβοπάτημα, ένας τοσοδούλης ιός σε κλείνει παρέα με το γείτονα, που δεν μιλούσες μέχρι χθες, για… ένα μέτρο γής, την οποία απαγορεύεται ακόμα και να την πατήσεις κι’ εσύ κι’ αυτός.

 

Υ.Γ. Ο κορωνοϊός, θα νικηθεί. Το θέμα δεν είναι να νικήσουμε αυτόν αλλά τον εαυτό μας.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 05/06/2020 - 19:27

Ιδέα δεν έχει ο κύριος Κώστας ότι ονόμασα στύλους στο όνομα του, όμως με εντυπωσίασαν δύο πράγματα, η ευγένεια και η επιμονή του.

Πατημένος τα 80 με βρήκε στο δρόμο και με την σπανίζουσα πλέον Χιακή ευγένεια, με προέτρεψε να τον ακολουθήσω.

Βλέπω μου λέει την προσπάθεια που κάνει η Δημοτική αρχή και όχι μόνο. Όλοι δουλεύουν για το καλό, δεν πρέπει να είμαστε όλο γκρίνια και παράπονα, αλλά να, θα πρέπει να δείχνουμε τα στραβά. Και ξέρεις κάτι; Μπορεί να τους έχει ξεφύγει και κανένα θέμα, που να προλάβουν και αυτοί.

Έλεγε ο κύριος Κώστας τον ακολουθούσα κι’ εγώ, σκεπτόμενος ότι θα μου δείξει ένα από χιλιοειπωμένα πράγματα ή εν πάση περιπτώσει τι να μας ξεφύγει εμάς των δημοσιογράφων τώρα…

Φύγαμε από το κέντρο και τραβήξαμε για την νέα Ιχθυόσκαλα. Λέω τώρα θα μου πεί για τις πλάκες που… μαδάνε, αλλά φεύ προσπεράσαμε και την Ιχθυόσκαλα και μου δείχνει τους στύλους στην απέναντι πλευρά, στην προβλήτα που υπάρχει.

Τους βλέπεις μου λέει; Ωραία, πάμε τώρα να τους δούμε από κοντά.

Αυτό που αντίκρισα εγώ ο… πολύξερος το έβλεπα πρώτη φορά. Όλοι οι σιδερένιοι φωτιστικοί στύλοι είναι σάπιοι σε βαθμό κακουργήματος, ένας μάλιστα δεν άντεξε και σωριάστηκε, οι υπόλοιποι είναι θέμα χρόνου πότε θα πέσουν και θέμα τύχης ποιός θα τους φάει στο κεφάλι.

Μπήκαν μου λέει ο κύριος Κώστας και ουδείς τους συντήρησε ποτέ. Ένα σωρό έξοδα και καμιά σημασία. Εδώ δουλεύουν εργάτες από τις ανεμότρατες, έρχονται παιδιά και ψαρεύουν, γιατί αφού είναι σκούριοι δεν τους ξηλώνουν;

Θα το αναδείξω του λέω, αλλά γιατί να ξηλωθούν, θα επικρατεί το βράδυ σκοτάδι.

Εδώ ο κύριος Κώστας το τελευταίο, μου το φύλαγε για έκπληξη.

Δεν καταλάβατε μου λέει, γείτονας γαρ ο κ. Κώστας. Αυτοί οι στύλοι από την ημέρα που μπήκαν εδώ και χρόνια δεν άναψαν ποτέ!

Ας το δεί το θέμα το Λιμενικό ταμείο. Από την μία ο χώρος πρέπει να φωτίζεται, ίσως με κάτι πιο συντηρητικό, προβολείς για παράδειγμα αλλά οι υπάρχοντες στύλοι πρέπει να ξηλωθούν άμεσα.

Για… χατίρι του κυρίου Κώστα, που συνέχισε να αναρωτιέται ευγενικά.

Μα αφού δεν ήθελαν να φωτιστεί ο χώρος ή έβλεπαν ότι δεν φωτίζεται, γιατί έβαλαν τους στύλους;

Μέσα στον προϋπολογισμό κύριε Κώστα ήταν η τοποθέτηση δεν ήταν και η… ρευματοδότηση.

 

Υ.Γ. Ο πολύ ωραίος φωτεινός ανοιξιάτικος στολισμός της πόλης με τις τουλίπες, μήπως ολοκλήρωσε τον σκοπό του;