Πριν λίγη ώρα έγραψα ένα σημείωμα για την ελληνική… καρακοσμάρα.
Θα ήθελα να το συμπληρώσω με την είδηση ότι το Τμήμα Κτηνιατρικής εντόπισε και κατάσχεσε 5 τόνους ληγμένα κρέατα, τυριά και λοιπά νωπά προϊόντα.
Παρακολούθησα τον σχετικό προβληματισμό, που αλλού, στις… βεγγιέρες, στα… πηγαδάκια, στις γειτονιές και στις ρούγες, δηλαδή στο… facebook.
Αυτό δηλαδή που αποδεικνύει ότι η βλακεία είναι ανίκητη.
Πείτε ονόματα μας προτρέπουν οι περισσότεροι, λες και εμείς τα ξέρουμε και αν τα ξέρουμε, μπορούμε να τα δημοσιοποιήσουμε.
Οι άνθρωποι δεν είναι από δω, δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει ένας νόμος προστασίας προσωπικών δεδομένων, που δεν επιτρέπει την δημοσιοποίηση ονομάτων, γιατί θέλει να προστατεύσει έστω και τον έναν που μπορεί να αποδειχθεί ότι αδίκως κατηγορείται.
Τώρα αν μαζί με αυτόν προστατεύονται και τα υπόλοιπα λαμόγια αυτό ο νόμος το… παρακάμπτει.
Επ’ αυτού λοιπόν οι αναζητούντες ονόματα έχουν πλήρη άγνοια.
Όπως έχουν άγνοια ότι ζούν σε μια χώρα, που κάθε τρείς και λίγο αφήνει ελεύθερο από την φυλακή ένα φονιά 11 ανθρώπων, που καταδικάστηκε όχι μία αλλά 13 φορές ισόβια.
Ενώ λοιπόν ανεχόμαστε ως φυσιολογικό αυτή την Κουφοντινοξεφτίλα απορούμε γιατί δεν δημοσιοποιούνται τα ονόματα όσων μας ταϊζουν σαπάκια.
Πάρτε λοιπόν χαρτί και γράψτε ποιοι είναι αυτοί.
Είναι όσοι στον βωμό της φθήνιας δεν αγοράζουν ένα επώνυμο πράγμα που θα φάνε, αλλά δέκα σαβούρες από τις οποίες πετάνε τις μισές.
Είναι όσοι κοιτάζουν μόνο τις τιμές και όχι την ποιότητα.
Όσοι αντί να προτιμήσουν το μαγαζί του γείτονα τους, που τον ξέρουν και να τον στηρίξουν και ας είναι ένα ευρώ ακριβότερος, προτιμούν τα ξένα προϊόντα τις περισσότερες φορές, χωρίς καν ετικέτα και ταυτότητα.
Είναι όσοι που ποτέ δεν αναρωτήθηκαν τι είναι οι… προσφορές και γιατί γίνονται.
Όσοι βλέπουν για παράδειγμα τις πολύωρες διακοπές ρεύματος και ποτέ δεν δέχτηκαν ότι ο καταστηματάρχης που έχει γεννήτρια έχει και το δικαίωμα αντί 9,99 να πουλάει 10 ευρώ το προϊόν του.
Είναι όσοι τις πρώτες μέρες του μήνα παίζουν κλωτσιές για να προλάβουν ξανά τις… προσφορές, όσοι γεμίζουν τα καρότσια τους τίγκα με σαβούρες λες και είναι παραμονές γερμανικής κατοχής.
Τους ξέρει κανείς όλους αυτούς, τους έχει συναντήσει πουθενά;
Αν ναι ας δώσει τα ονόματα τους στη δημοσιότητα, γιατί αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα υπήρχαν οι άλλοι που πουλάνε τα σαπάκια.
Υ.Γ.: Θυμόσαστε την εποχή της… Αυριανής; Τότε ήταν μία, τώρα είναι περισσότερες.
Όταν κυκλοφορούσε λοιπόν ο έντυπος αυτός βόθρος του ΠΑΣΟΚ, ερωτήθηκε ένας Σουηδός δημοσιογράφος, αν στην πατρίδα του μπορούσε να κυκλοφορήσει ένα τέτοιο έντυπο. Ξέρετε τι απάντηση έδωσε; «Θεωρητικά μπορεί, αλλά δεν έχει κανένα νόημα αφού ένα τέτοιο έντυπο δεν θα το αγόραζε κανείς».
Καλή ώρα σε όλους και όποιος κατάλαβε - κατάλαβε.
