Μια κοινωνία με 1,5 εκατομμύριο ανέργους, μια κοινωνία με 350.000 νοικοκυριά που δεν μπαίνει σπίτι ούτε ένα μεροκάματο, μια κοινωνία που προεκλογικά της έλεγες ότι έχεις τη συνταγή για τη λύση, δεν είναι ηθικό να την δουλεύεις. Εκτός αν είναι τίποτα άλλο η ανακοίνωση του τοπικού Σύριζα, που… στηρίζει την σημερινή απεργία.
Για το μέγεθος του δουλέματος αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε δύο μόνο παραγράφους.
«Οι αγώνες απέναντι στις αντιλαϊκές, ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές συνεχίζονται ακόμα πιο δυναμικά. Διεκδικούμε τα θεμελιώδη δικαιώματά μας στην εργασία, την ουσιαστική επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, τη διατήρηση του κοινωνικού και αναδιανεμητικού χαρακτήρα της Ασφάλισης, την προστασία της πρώτης κατοικίας, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, υγεία και παιδεία για όλους».
«Καλούμε τους εργαζόμενους να δώσουν τη δική τους δυναμική απάντηση σε όλους αυτούς που με κάθε μέσο προσπαθούν να επιβάλλουν τη συνέχιση των πολιτικών που οδήγησαν στην ισοπέδωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τη φτωχοποίηση της κοινωνίας, τη διάλυση του κοινωνικού κράτους, την αύξηση της ανεργίας και οδήγησαν σε απόγνωση χιλιάδες συμπολίτες μας».
Να σας πω την αλήθεια, εκείνο για τον «αναδιανεμητικό χαρακτήρα της ασφάλισης» δεν το κατάλαβα, αλλά θα είναι όπως το… αντιανεμικό. Τα άλλα όμως τα κατάλαβα. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ… έστω και ως κακέκτυπο και η συνταγή εξασφαλισμένης επιτυχίας.
Κάνουμε αντιπολίτευση στον εαυτό μας, τα βάζουμε με την κυβέρνηση σαν να μην είναι δική μας, διεκδικούμε από μας και αρνούμαστε πάλι σε μας, έχουμε δυό μούρες, όπου οι πολλοί φωνάζουμε και εμείς ώστε το μπέρδεμα να είναι τέλειο, σε λίγο δεν θα ξεχωρίζει κανείς ποιός είναι με ποιόν, σε ποιόν φωνάζουμε, από ποιόν διεκδικούμε, τι είμαστε τελικά.
Μα, συγνώμη, ο κόσμος είναι χαζός; Κατ’ αρχήν πιο προσεκτικούς χαρακτηρισμούς στον… εξυπνότερο λαό του κόσμου και μετά λέγεται και αλλιώς. Το σηκώνουμε το δούλεμα, γιατί στην ουσία έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας, μέχρι που την διαλύσαμε, αλλά και αυτό νομίζουμε ότι είναι ψευδαίσθηση, παραμύθι, όνειρο από το οποίο κάποιος θα μας ξυπνήσει.
Και όμως αυτό δεν πρόκειται να γίνει, όσα παραμύθια και να πούμε, είναι όπως τα συμπαθή «κουράγιο» που έλεγε χθες στους απόμαχους του ΝΑΤ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Καλό το κουράγιο αλλά έχει μια αδυναμία, δεν… τρώγεται. Όπως δεν μασιούνται και αυτοί που κυβερνούν στο όνομα μιάς άλλης υποτίθεται λογικής. Αντί να επαναλαμβάνουν ΠΑΣΟΚικές σαπουνόφουσκες ας πούν που θα βρεθούν όλα όσα οραματίζονται να κερδίσουν μέσω διεκδίκησης. Δεν κυβερνά σήμερα η Ν.Δ. για να την βαράνε. Αυτοί Κυβέρνησαν και πλήρωσαν.
Επί Σύριζα ο ΕΟΠΥΥ εξακολουθεί να ενοικιάζει ενώ το ΙΚΑ είναι άδειο. Επί Σύριζα έφυγε μια Δημόσια υπηρεσία από την Κουντουριώτη και πήγε σε άλλο ενοίκιο στην Καλουτά με το «Γ. Καλουτάς» άδειο. Επί Σύριζα έγινε η πρόταση αγοράς του «Ξενία» από τον Φεγγουδάκη και δεν του απάντησε κανείς ούτε δίκην… ξεφυσήματος. Επί Σύριζα άδειασε το «Μπούρτζι» και αντί να χρυσο ενοικιαστεί από την ιδιοκτήτρια Κτηματική του Δημοσίου, ετοιμάζεται να πάει εκεί η ίδια, να μπορούν οι σκληρά εργαζόμενοι εκεί να δουλεύουν με θέα τη θάλασσα, διεκδικώντας αργότερα και ένα επίδομα … αλμύρας. Αυτά σε τοπικό επίπεδο γιατί νομίζουμε ότι είναι γνωστή η έκθεση του ίδιου του υπουργείου Οικονομικών ότι ξοδεύουν ετησίως 25 εκ. ευρώ σε ενοίκια ενώ υπάρχουν ιδιόκτητα ακίνητα του Δημοσίου άδεια και περισσότερο κατάλληλα για τη στέγαση υπηρεσιών. Αυτά για να σταματήσει ο Σύριζα να μας δουλεύει αν και για να είμαστε δίκαιοι κανείς δεν αλλάζει εντεκάδα σε ομάδα που κερδίζει. Και εφόσον ο λαός μας το σηκώνει το δούλεμα, είναι κρίμα να κάτσουν οι άνθρωποι στον πάγκο.
Υ.Γ. Παραλειπόμενο στα ψιλά της επίσκεψης του Προέδρου Δημοκρατίας. Στη διάρκεια της παρέλασης δυό συνάνθρωποι μας έχασαν τις αισθήσεις τους, ο ένας μάλιστα τραυματίστηκε στο κεφάλι πέφτοντας. Είδα χωρίς να με δούν, με τι φροντίδα έπεσαν τρέχοντας πάνω τους δυό γιατροί, ο Κώστας Τρομπούκης και ο Θανάσης Καρτάλης, που έτυχε να βρίσκονταν εκεί. Το θέμα δεν μπαίνει προσωπικά. Στο πρόσωπο τους είδαμε συνολικά την φροντίδα του Χιώτη γιατρού, όχι μόνο στην έκτακτη ανάγκη, αλλά και στην συμβολή του στην υγεία των ασθενών, σε μια εποχή που τα πορτοφόλια των ανθρώπων είναι άδεια.
