
Αν το πρώτο σοκ ξεπεράστηκε, άλλωστε δεν είναι πρώτη φορά που μας μοιράζουν στη Χίο, πορτοκάλια… Αργους, από το πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το δεύτερο σοκ είναι μάλλον μεγαλύτερο, αφού με δεδομένες τις απορίες και τα παράπονα κάποιων, ο Αντιπεριφερειάρχης φώτισε καλύτερα τα πράγματα. Όχι μόνο δεν κάνουμε τίποτα για να ενταχθούμε στα προγράμματα αυτά, που τα χειρίζεται το υπουργείο Αγροτικής ανάπτυξης, αλλά έτσι όπως το πάμε, λόγω χρονίας βραδύτητας και υπνηλίας, θα χάσουμε και την ΠΟΠ του μανταρινιού. Οπου ΠΟΠ, προϊόν ονομασίας προέλευσης, κάτι που κατακτήθηκε με το σπαθί μας, την ποιότητα του προϊόντος και πολύ κόπο. Όμως τα πλεονεκτήματα του ΠΟΠ δεν είναι… κληρονομικά. Αν κάποιος δεν τα χρησιμοποιεί άλλος τον περνάει στην στροφή. Νόμος της φύσης και Ευρωπαϊκή πολιτική πιά, που δεν πρέπει να αγνοούμε.
Μετά λοιπόν και το δεύτερο σοκ, αν καταλαβαίνουμε την σημασία του και επειδή δεν μπορούμε να περιμένουμε ενεργητικότητα από υπέργηρους αγρότες και επειδή η γκρίνια περισσεύει, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για νέους αγρότες και κυρίως Καμπούσους.
Αλήθεια τι περιμένουν για να αρπάξουν «τον ταύρο απ’ τα κέρατα»; Ο Σταμάτης Κάρμαντζης ήταν σαφέστατος. Τόσο ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης, Μάριος Γκολέμης, όσο και οι υπάλληλοι της υπηρεσίας, είναι έτοιμοι να βοηθήσουν και σε τεχνογνωσία και σε επαφή με το αρμόδιο Υπουργείο. Στην αρχή μπορεί να φαίνεται βουνό αλλά είναι να γίνει η αρχή, που σαν καινούργια θα είναι δύσκολη.
Υπάρχουν πολλά θετικά στην υπόθεση. Τα προγράμματα αυτά δεν σταματούν, αλλά διευρύνονται, το προϊόν είναι ποιοτικό, υπάρχει στον Κάμπο και είναι διαθέσιμο. Τι μένει; Η όρεξη από νέους ανθρώπους, που σε λίγο βιολογικά δεν θα υπάρχει ο παππούς να τους συντηρεί. Τον πατέρα ας τον ξεχάσουν, αυτός δεν θα πάρει σύνταξη, ούτε οι ίδιοι αν δεν αυτασφαλιστούν ιδιωτικά από τώρα. Τα τυχόν πτυχία τους, είναι χρήσιμα, αυτό που θα κάνουν δεν είναι χειρονακτικό αν και το τελευταίο μόνο ντροπή δεν είναι. Ας τα αξιοποιήσουν λοιπόν, ας ρωτήσουν, ας μπούν σε περιβόλια, σε λίγο αν όχι τώρα, τη Χίο, για να μιλάμε για την περίπτωση μας, θα την ζούν τρία πράγματα, η Ναυτιλία, η μαστίχα και η γή, και τι καλύτερο από τα εσπεριδοειδή. Οι υπηρεσίες τελειώνουν, το εμπόριο, με την εισβολή του διαδικτύου έχει ημερομηνία λήξεως, το Δημόσιο δεν υπάρχει και ο τουρισμός είναι καλός για ορεκτικό. Συνεπώς ας μην χάσουν κι’ αυτή την ευκαιρία, ας μας ξυπνήσουν τα πορτοκάλια Αργους, γιατί αν μείνουμε κι’ άλλο αδρανείς θα μας στείλουν και… μανταρίνια.
Υ.Γ. Επιτέλους κάποιοι κατάλαβαν τις ανάγκες μας και παρακαλούμε θερμά να μην ψάχνουν για άλλες λύσεις. Η Ελένη Βουτιέρου είναι άξια, γνωρίζει το Νοσοκομείο και το κυριότερο είναι… ψυχίατρος.







































