Τώρα που ας πούμε κάθισε λίγο η σκόνη, για τα γεγονότα στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας, θα ήθελα να προσπαθήσουμε να δούμε την ουσία πίσω από τα γεγονότα.
Είναι καθαρό ότι αν δεν κάθιζε η… κακιά ώρα, να θέλει να εισβάλλει η κυρία, που όπως φώναζε «είχε το θεό μέσα της» στην Εκκλησία, σήμερα δεν θα υπήρχε θέμα
Αν θέλετε να το πάω και παραπέρα, αν απουσιάζαμε εμείς με τις… μαγικές κάμερες, τότε ήταν που δεν θα γίνονταν τίποτα.
Άρα, να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι φταίμε εμείς και η κυρία;
Και επειδή αυτό θα ήταν λάθος συμπέρασμα, σας καλώ να δούμε δύο άσχετα μεταξύ τους γεγονότα, αλλά με ένα μεταξύ τους κοινό στοιχείο.
Ένας Ιερέας θεώρησε καλό να παραβιάσει τους κανόνες, που τηρεί με θρησκευτική ευλάβεια όλη η χώρα, γιατί έτσι θεώρησε ότι υπηρετούνται οι ιδέες του και την επομένη οι οπαδοί του ΠΑΟΚ μαζεύτηκαν έξω από την Τούμπα, να γιορτάσουν τα 90 χρόνια της ομάδας, γιατί θεώρησαν ιεροσυλία μια τέτοια μέρα να πάει… αγιόρταστη.
Κοινά στοιχεία; Και στις δυό περιπτώσεις επενέβη η Αστυνομία και στις δυό άκρως αντίθετες περιπτώσεις το κοινό στοιχείο είναι ο φανατισμός.
Μην μας σοκάρουν οι λέξεις. Αντιθέτως σπανίως θα βρείς ανθρώπους, που να μην είναι φανατικοί με κάτι, ή που να μην υπήρξαν φανατικοί. Άλλος με την ομάδα του, άλλος με το Κόμμα του, άλλος με την θρησκεία του, άλλος με το κυνήγι και ο κατάλογος είναι ατέλειωτος.
Μόνο που και εδώ υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Ο φανατισμός είναι ο χειρότερος σύμβουλος του μέτρου. Και αν χαθεί αυτό, το διδάσκουν παντού οι αρχαίοι πρόγονοι μας, όλα τα άλλα περιττεύουν γιατί αυτομάτως χάνουν την ουσία τους.
Αντιθέτως κατά του φανατισμού είναι η εφαρμογή των κανόνων. Γιατί μέσα από την εφαρμογή αυτή, την εποχή του κορωνοϊού, όλοι μας κάτι χάσαμε, στερούμενοι το πλέον ύψιστο από τα αγαθά, την ελευθερία μας.
Εδώ θα ήθελα να θέσω έναν άλλο προβληματισμό.
Γιατί να δούμε τον ένα Ιερέα και την μία κυρία και να μην δούμε τους άλλους Ιερείς και τις αναρίθμητες κυρίες;
Πιστεύουν λιγότερο όσοι τήρησαν τους κανόνες;
Όσοι κρατιόνταν με τα δόντια κλεισμένοι σαν ποντικοί στα διαμερίσματα, αντάλλαξαν το «Χριστός Ανέστη» λες ήταν και στην Αλβανία του Χότζα, όσοι έβλεπαν τον καιρό χαρά Θεού έξω και έψηναν στα… μπαλκόνια και μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες συνέλληνες, τι ήταν χαζοί, άπιστοι, ξενέρωτοι;
Όχι ήταν άνθρωποι που προέταξαν την λογική, που υπάκουσαν στους κανόνες, που για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία εμπιστεύτηκαν την Πολιτεία, γιατί από ένστικτο κυρίως αντιλήφθηκαν ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι πάστα… Ολαταξέρη και πριν να αποφασίσει γύρισε να ακούσει τους ειδικούς.
Μετά τον κορωνοϊό θα πρέπει να ξυπνήσουμε σε μια νέα Ελλάδα. Όχι δεν θα αλλάξουν όλα απότομα και γρήγορα, αλλά τουλάχιστον ας κρατήσουμε μόνο αυτό, σε όλους τους τομείς και στον καθένα ξεχωριστά.
Δεν υπάρχει χειρότερος σύμβουλος από τον φανατισμό.
Υ.Γ. Το γράφω επειδή μου την… δίνει, όπως το «Καλησπέρα» μέρα μεσημέρι, που έχουν περάσει στην κοινωνία οι ημιμαθείς δημοσιογράφοι των Αθηνών. Το ίδιο έχει περάσει και η ευχή «Καλό Παράδεισο». Εξηγήστε μου ωρέ αδέλφια, επειδή εγώ θα μετακομίσω στα ΜΜΕ της Κολάσεως, υπάρχει και… κακός Παράδεισος; Αν είναι να πάω... εκεί.
