Τρέχουν τόσα πολλά γεγονότα στο νησί, που δυσκολεύεσαι να διαλέξεις το σημαντικότερο.
Ένας θεσμός πνευματικός και θρησκευτικός μας τιμά. Στο νησί βρίσκεται ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος ο Β’. Πίσω από τον τίτλο διακρίνει κανείς ένα προσιτό άνθρωπο, που σε κερδίζει με την συμπεριφορά και τον απλό του λόγο.
Ένα σημαντικό έργο ολοκληρώθηκε, ένα Βυζαντινό μνημείο σώθηκε. Με τα θυρανοίξια του Αγίου Γεωργίου Συκούση δεν πανηγύρισε μόνο ένα χωριό, αλλά όλο το νησί, για κάτι πολύ σημαντικό, που επιτέλους τελείωσε. Ήθελε βέβαια το… σπρώξιμο του, αλλά ευτυχώς, στο τέλος πάντα εμφανίζεται κάποιος από μηχανής… Βαφειάς.
Παράλληλα με αυτά έχουμε τις σημαντικές προσωπικότητες και εκδηλώσεις του Φεστιβάλ της Περιφέρειας. Γνωρίζω ότι υπάρχουν και αυτοί, που χαρακτηρίζουν το όλο γεγονός φιέστα. Αλλοίμονο αν δεν συνέβαινε και αυτό θα ζούσαμε σε άλλη χώρα, εγώ όμως θέλω να ρωτήσω κάτι απλό, κι’ ας απαντήσει κανείς με το χέρι στην καρδιά.
Πότε η Χίος είχε αυτή την προβολή πανελληνίως και διεθνώς; Από πότε έχουμε να δούμε στο λιμάνι κότερα εφοπλιστών; Κι’ αν πει κάποιος και εμάς τι μας νοιάζει, του λέμε… καληνύχτα και συνεχίζουμε οι υπόλοιποι, που δεν είμαστε αποφασισμένοι να πεθάνουμε, αλλά παράλληλα πρέπει να έχουμε το θάρρος να αναγνωρίσουμε μια αλήθεια. Η πραγματικότητα αυτή, η θετική πραγματικότητα έχει όνομα και επώνυμο, λέγεται Δήμητρα Μουτζούρη.
Εδώ τώρα αρχίζουν τα… αλλά. Τα ξέρω και τα συμμερίζομαι και συμπάσχω. Τι να την κάνεις την προβολή, όταν η ηλεκτροδότηση του νησιού, είναι περίπου αυτή, που περιέγραφε σήμερα, στην πάλαι ποτέ Νομαρχία, ο Μακαριότατος κ. Θεόδωρος για την… Αφρική;
Και μέσα στα αλλά, βάλτε και το σημερινό για το οποίο ντράπηκε και η ντροπή, αλλά όχι το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Ερχόμαστε λοιπόν να ρωτήσουμε ευθέως. Πως γίνεται στον Ναό της Δικαιοσύνης να μην τηρείται ο Νόμος;
Αναφερόμαστε στον βασικό νόμος για την πρόσβαση των ΑμεΑ σε κτίρια στην Ελλάδα, που είναι ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (ΝΟΚ) - Νόμος 4067/2012, και ειδικότερα το Άρθρο 26, το οποίο συμπληρώθηκε από νεότερες διατάξεις, όπως ο Νόμος 4759/20 και οι αντίστοιχες τεχνικές οδηγίες προσαρμογής.
Τι λέει λοιπόν ρητά και κατηγορηματικά ο Νόμος;
Όλα τα νέα δημόσια και κοινόχρηστα κτίρια, καθώς και τα κτίρια κατοικιών με πάνω από μία ιδιοκτησία, υποχρεούνται να διασφαλίζουν πλήρη προσβασιμότητα για άτομα με αναπηρία και εμποδιζόμενα άτομα.
Στα υφιστάμενα κτίρια κοινής χρήσης και κατοικίες, απαιτείται η διαμόρφωση της βασικής πρόσβασης και η κατασκευή τουλάχιστον ενός προσπελάσιμου χώρου υγιεινής (τουαλέτας) για ΑμεΑ.
Χωρίς λοιπόν περιστροφές και υπεκφυγές ρωτάμε. Γιατί παρανομεί το υπουργείο Δικαιοσύνης; Μήπως περιμένοντας το νέο… Μέγαρο; Ας μην δουλευόμαστε μεταξύ μας. Αν αυτό γίνει ποτέ, δεν σημαίνει ότι μέχρι τότε πρέπει οι πολίτες, όπως σήμερα η Σοφία Μιχάλα να μπαίνουν σηκωτοί στις δικαστικές Αίθουσες.
Να επεκτείνω τον προβληματισμό; Εγώ να χτυπήσω χίλια ξύλα, αλλά αν αύριο ένας δικαστής είναι υποχρεωμένος να δικάσει με την βοήθεια αναπηρικού αμαξιδίου, τι θα κάνει θα ακυρωθεί; Αν ένας δικηγόρος έχει την ίδια ανάγκη, τι θα κάνει θα αλλάξει επάγγελμα;
Ας μην το ζαλίζουμε περισσότερο. ΚΟΨΤΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ σας στο υπουργείο Δικαιοσύνης ΧΘΕΣ, ΤΩΡΑ, όχι αύριο, να δημιουργήσετε πρόσβαση για ΑμΕΑ στην δικαστική Αίθουσα της Χίου. Αλλιώς ΚΛΕΙΣΤΕ την αμέσως.
Δεν μπορείτε να αποδίδετε δικαιοσύνη και να είσθε οι πρώτοι παρανομούντες!
Υ.Γ. Να ελπίσουμε να ακουστεί η φωνή της Νινέττας Βαφειά στην εκδήλωση στον Άγιο Γιώργη Συκούση;
«Προστατέψτε τα χωριά από τους νεωτερισμούς, σεβαστείτε την πέτρα, τις στοές, τον πολιτιστικό μας πλούτο».
