H σημαία του… Κυριάκου

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 27/10/2021 - 15:22

Η ηλικία μου επιτρέπει νομίζω να πετάω πότε - πότε και κανένα…γνωμικό, για τους νέους του συναφιού μας.

Αν δεν είσαι αιρετικός και πνεύμα αντιλογίας, μην κάνεις δημοσιογραφία, άλλαξε νωρίς επάγγελμα.

Δείτε για παράδειγμα τι έγινε σήμερα, που όλοι καμάρωναν την μεγάλη σημαία, που ο Δήμαρχος Χίου κατάφερε και μπράβο του, να ανεβάσει επιτέλους σε ιστό, στον Νότιο Λιμενοβραχίονα, χορηγία του Ιδρύματος Τσάκου.

Μπορεί να χτυποκάρδισαν όλοι στην αρχή, αφού έγινε ένα μπλέξιμο στο σχοινί, όσοι νομίζουν ότι είναι απλό πράγμα η έπαρση μιας τόσο μεγάλης σημαίας ας αναθεωρήσουν, αλλά το αυθόρμητο χειροκρότημα των πολλών παρισταμένων ήταν όλα τα… λεφτά.

Την ώρα λοιπόν που δικαιολογημένα τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα εκεί, εγώ προχωρούσα στην Απλωταριά, τον εμπορικότερο δρόμο της πόλης και παραμονή της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου μέτραγα τις… σημαίες. Τις μικρές σημαίες, αυτές που μπαίνουν αυθορμήτως και που να πάρει και να σηκώσει η παρουσία τους κάτι δηλώνει.

Οι σημαίες λοιπόν που μέτρησα ήταν η εξής… μία (!!) στο κατάστημα οπτικών του Κυριάκου Μπάτση.

Η σημαία βεβαίως δεν είναι μετράρι πατριωτισμού, αλλά η παρουσία της κάτι σημαίνει όπως σημαίνει και η… απουσία της.

Και μπορεί η Χούντα να μαγάρισε στη χώρα μας και αυτό, αλλά όσοι έχουν συνδέσει την σημαία με ανελεύθερα καθεστώτα, ας μην δούν τις τουρκικές σημαίες του Ερντογάν, που σε ένα βαθμό είναι και υποχρεωτικός σημαιοστολισμός, ας δούν τις σημαίες στο λίκνο της Δημοκρατίας, την Αμερική, εκεί που τοποθετούνται άκρως αυθορμήτως.

Με την ελπίδα λοιπόν να προσεγγίσουμε σιγά – σιγά τη μέση, εγώ προσέγγισα τον… Κυριάκο.

Τι είναι εκείνο, που τον έκανε να σηκώσει σήμερα την σημαία μας έξω από το κατάστημα του;

«Όταν ξεκίναγα, μου είπε πριν 30 χρόνια, νέος στην αγορά, έβλεπα τον συγχωρεμένο τον Κώστα τον Σπανολιό. Θυμάσαι, κουστουμάκι, γραβαντούλα, σένιος, περιποιημένος, άρχοντας, με μια… σκούπα στο χέρι να καθαρίζει έξω από το μαγαζί του, στην Απλωταριά, να λάμπει ο τόπος. Μου είχε πεί λοιπόν τότε. Στο μαγαζί απ’ έξω να βάλεις βάση για να μπαίνει η σημαία μας στις εθνικές επετείους. Το τύπωσα από τότε και όπου πάω, σε όποιο μαγαζί, παίρνω μαζί μου και τη… βάση».

Το μαγαζί πρέπει να φοράει τα καλά του, η εθνική επέτειος είναι γιορτή, όταν φοράμε τα καλά μας ρούχα στην γιορτή, στην Εκκλησία, τις εθνικές επετείους δεν τιμάμε μόνο τη γιορτή αλλά και τον εαυτό μας. Σήμερα η αγορά, η Απλωταριά έπρεπε να είναι ντυμένη στα γαλανόλευκα. Δεν τιμάμε έτσι μόνο την Εθνική μας επέτειο αλλά πρωτίστως και τους εαυτούς μας.

Μακάρι η φωνή του «κυρ Κώστα» από το… υπερπέραν, να φτάσει σε περισσότερους, μακάρι το παράδειγμα του Κυριάκου να μας προβληματίσει. Περπατώντας μετά σκέφθηκα, ότι δεν μας λείπουν τελικά οι σημαίες, ούτε οι ιστοί, μας λείπουν οι… βάσεις.

Ας το πάρει όπως θέλει ο καθένας, μπορεί να είναι οι σιδερένιες βάσεις για ιστούς, που δεν είναι της… μοδός, μπορεί και οι άλλες βαθύτερες… βάσεις που δεν είναι… φυτευτές.

 

Υ.Γ.: Aισθητή η απουσία του Μητροπολίτη, απουσίαζε στην Αθήνα, από την φετινή έπαρση. Μας έλειψε η δήλωση του, που εμείς οι δημοσιογράφοι… κατοχυρώσαμε. Μπράβο στον Γιάννη Μάργαρη και τους σπουδαστές της Ακαδημίας Μηχανικών Ε.Ν. Ο Στρατός, που δεν πραγματοποίησε την φετινή έπαρση για τυπικούς λόγους, είναι αναντικατάστατος, που όμως τον… αντικατέστησαν επαξίως. Συγχαρητήρια.

 

Σ.Σ. Με δημοσιευμένο το άρθρο πήραμε την παρακάτω παρέμβαση του Κυριάκου Δηράκη.

"Διάβασα το άρθρο σου καί θυμήθηκα έναν άλλο Κυριάκο, την αφεντομουτσουνάρα μου, πού σαν πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, της ΟΕΒΕ καί τού Επιμελητηρίου έκανα πάντα την βόλτα μου τέτοιες μέρες στην αγορά προτρέποντας τούς συναδέλφους να βάλουν σημαία στα μαγαζιά τους. Το ίδιο έκανα-όπως κι εσείς - καί μέσα από την τότε καθημερινή ραδιοφωνική μου εκπομπή. Καί έβλεπες τότε αρκετές σημαίες στα καταστήματα.

Όσο γιά τα δικά μου, επειδή δεν υπήρχε εξωτερικό κοντάρι σε κανένα απ' όσα πέρασα, είχα αγοράσει από ειδικό κατάστημα της Αθήνας τέσσερις μικρές υφασμάτινες σημαίες, σε ξύλινα κονταράκια τις οποίες τοποθετούσαμε πάντοτε μπροστά - μπροστά στις τζαμαρίες των βιτρινών μας!

Εννοείται βέβαια ότι καί το σπίτι μου είναι πάντα τέτοιες μέρες σημαιοστολισμένο...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στην Ελλάδα μας! 

 

Σχετικά Άρθρα