Χελώνα μεν… μάνα δε

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 05/10/2022 - 20:24

Την παγκόσμια ημέρα των ζώων, που γιορτάζουμε εμείς οι… άνθρωποι, διάλεξε για να τερματίσει την ζωή της, μια γιγάντια χελώνα καρέτα - καρέτα, που περίμενε… υπομονετικά στα Μυλαράκια, στα Ταμπάκικα, να γίνει η σχετική διαδικασία Λιμεναρχείου και Δήμου, για να ακολουθήσει η ταφή της.

Εκεί και τελειώνει η είδηση, αν θες να τελειώσει εκεί, γιατί καμιά φορά αξίζει να το ψάξεις.

Αλήθεια, τι γύρευε μια χελώνα τέτοιου μεγέθους στα νερά μας, αφού ξέρει τους κινδύνους, που συνεπάγεται να βρίσκεσαι στα… ρηχά; Μιλάμε για ένα ζωντανό που έχει μήκος πάνω από ένα μέτρο και ζυγίζει περίπου 140 κιλά.

Είπαμε να το… ψάξουμε αφού προχθές είχαν επέτειο τα… ζώα.

Βρήκαμε λοιπόν τα εξής… ζωώδη ενδιαφέροντα.

Η χελώνα αυτή πριν δύο περίπου μήνες γέννησε τα αυγά της στην άμμο του Καρφά.

Ένα είδος με ενστικτώδη «πατρική» αίσθηση, γεννάει πάντα εκεί που θα γεννηθεί η ίδια, συνεπώς η νεκρή μας χελώνα ήταν… Χιώτισσα.

Μόλις γέννησε τα αυγά της, την είδαν στον Καρφά, αφού δεν περνάει απαρατήρητη. Θάβει λάκκο περίπου μισού μέτρου και χώνει εκεί τα 120 αυγά της, που έχουν μέγεθος μπάλας επιτραπέζιας αντισφαίρισης, όπως λέμε στα… ξένα το πινγκ πονγκ.

Εκεί ο φύλακας άγγελος του Καρφά, που κάποια στιγμή ο Δήμος πρέπει μια ανώνυμη οδό του Καρφά να την ονοματοδοτήσει σε οδό Κώστα Φασουλάκη, έκανε το εξής.

Περίφραξε τον χώρο, έβαλε καλάμια, κόκκινες ταινίες και γενικά κατέστησε σαφές ότι εκεί κάτι γίνεται, που χρίζει προσοχής.

Μετά εφόσον υπήρχε προστασία τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου. Τα αυγά χρειάζονται περίπου 2 μήνες για να επωαστούν, μια δουλειά που την κάνει η άμμος και ο ήλιος, αλλά υπάρχει μια… λεπτομέρεια. Ενώ ο αρσενικός… χελώνος την κοπανάει και φεύγει, τελικά παντού ίδιοι είμαστε σε όλο το ζωϊκό βασίλειο, η μάνα δεν φεύγει. Μένει στην περιοχή και… εποπτεύει το σημείο των αυγών. Ο εχθρός αέρας σηκώνει την άμμο και οι γλάροι κυρίως παραμονεύουν για… μεζέ. Μετά που ξέρει τι είναι η περίφραξη που έφτιαξε ο Κώστας; Μπορεί τα δίποδα, που έχουν… μυαλό να το έκαναν για να παίξουν με τίποτα… γουρούνες κόντρες στην άμμο, μπορεί να έφτιαξαν γηπεδάκι, αυτού που ελληνικά λέμε μπιτς βόλεϊ, μπορεί ένα σωρό.

Η χελώνα ξέρει τους κινδύνους, που συνεπάγεται η γειτνίαση με ρηχές παραλίες, αλλά το μητρικό της ένστικτο δεν την αφήνει να απομακρυνθεί. Μένει εκεί μέχρι να δεί τα χελωνάκια να σκάνε κεφάλι μέσα από την άμμο και να κατευθύνονται στην θάλασσα. Οι ειδικοί λένε ότι εκεί σε μύριους κινδύνους, μόνο ένα στα χίλια ενηλικιώνεται.

Ε, προχθές μάλλον ένα σκάφος την χτύπησε, άφησε την τελευταία της πνοή περιμένοντας την γέννα των παιδιών της. Ο αέρας και το κύμα την έφεραν λίγο βορειότερα στα Μυλαράκια.

Κάποιος να της πεί ότι και ο Κωστής και οι υπόλοιποι στον Καρφά είδαν τα χελωνάκια της να βγαίνουν και μάλιστα ένας τουρίστας τους έκανε και αυλάκι να πάνε ευκολότερα στη θάλασσα.

Μα θα πεί κάποιος, μιλάνε στις πεθαμένες χελώνες; Μα γιατί τι νομίζετε, από την εποχή του Περικλή, που είπε ότι μας διέσωσε ο Θουκυδίδης, για τους πεθαμένους λέμε τους επιταφίους λόγους; Ή μήπως πρέπει να λέγονται μόνο για τους… Επιφανείς. Μια μάνα είναι πάντα τέτοια κι’ ας είναι και… χελώνα.

 

Υ.Γ.: Tα συλλυπητήρια μας στα αδέλφια Αθηνάδη. Πλήρης ημερών στην αγκαλιά των παιδιών της έφυγε από την ζωή η Χαρούλα Αθηνάδη. Μια εμπόρισσα, που την εποχή που οι γυναίκες στη Χίο έβγαιναν μέχρι την… Εκκλησία ή έκαναν μερικές φορές το χρόνο ταξίδια στο… εξωτερικό, στην Προκυμαία για μια πάστα, ή ειδικά οι γυναίκες των χωριών… υπερατλαντικά ταξίδια στην πόλη, μια φορά το χρόνο και αν, κράταγε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά του νησιού στα χέρια της!  

 

 

Σχετικά Άρθρα