Χίος, Σάββατο 8 Αυγούστου

Η εκδίκηση της… Αγιάς Σοφιάς

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 11/07/2020 - 19:36

Είναι από τα ζητήματα που αισθάνεσαι δέος.

Ποιός είμαι εγώ, που θα μιλήσω για κάτι τόσο μεγάλο, κι΄ αν το κάνω είναι επειδή θέλω να καταθέσω τη δική μου θεώρηση όχι για την πολιτική διάσταση του θέματος, αλλά για κάτι πιστεύω βαθύτερο, αυτό που στην ουσία κυριαρχεί και τα σκεπάζει όλα, σαν σκιά που μπορεί να ξεκουράσει από τον ήλιο αλλά και σαν βάρος όταν κυρίαρχο μέσα σου είναι το σκοτάδι.

Δεν θα σταθώ στο πολιτικό ζήτημα, έχει πολλάκις αναλυθεί. Το πολιτικό ακροατήριο του Ερντογάν. Η προσπάθεια του να κυριαρχήσει στον χώρο των φανατικών Μουσουλμάνων. Το διαζύγιο που μέσω αυτού και όσων τον ανέχονται παίρνει η χώρα του από τον κοσμικό πατέρα των Τούρκων, τον Κεμάλ Ατατούρκ. Την σκιά που ο τελευταίος ρίχνει πάνω στον Ερντογάν, αλλά εν τέλει την σκιά του ίδιο του Μνημείου της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, την Αγιά Σοφιά.

Αυτή είναι η δική μου διάσταση και με βαραίνει τόσο, που την γράφω ακριβώς γι’ αυτό, γιατί διαπιστώνω μέχρι στιγμής ότι το θέμα το βλέπουμε… κοσμικά γι’ αυτό και μας ξεπερνά.

Τι κάνει σήμερα ο νεοΣουλτάνος; Θριαμβολογεί για την επιστροφή του καθεστώτος μιας πρώην, την εμβληματικότερης Χριστιανικής Εκκλησίας σε Τζαμί. Το ίδιο και οι φανατικοί στην χώρα του, μαζί με τους ομοίους τους σε όλο τον Μουσουλμανικό κόσμο.

Και τι έγινε; Το ίδιο δεν ίσχυε 499 χρόνια πριν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποφασίσει να την κάνει Μουσείο;

Κανείς δεν σκέπτεται ότι ο Κεμάλ, κάνει ότι τώρα και ο Ερντογάν;

Ο ένας το 1934 χρησιμοποίησε την σκιά του μνημείου, για να σηματοδοτήσει την στροφή της χώρας του στο φώς. Ο άλλος το 2020 κάνει πάλι το ίδιο για να γιορτάσει την επιστροφή της χώρας του στο σκότος.

Στην ουσία συνθλίβονται και οι δύο κάτω από το βάρος της Αγιάς Σοφιάς.

Αυτό ισχύσει για όλα τα έθνη, που δεν έχουν ιστορία ή αυτή που έχουν είναι βασισμένη στο γιαταγάνι και όχι στο πνεύμα και την γραφίδα.

Θριαμβολογεί ο νέοΣουλτάνος, θριαμβολογούν όλοι και είναι τόσο τυφλοί που δεν βλέπουν ότι αυτό γίνεται κάτω από την σκιά, την θεόρατη σκιά της ιστορίας.

Αλήθεια, ας απαντήσουμε όλοι σε ένα απλό ερώτημα.

Στις 24 Ιουλίου 2020 ο Ερντογάν θέλει να γιορτάσει την σωτηρία του από τους Στρατηγούς του (ποιοτικά δεν διαφέρουν) που παρ΄ ολίγον να τον στείλουν στον Αλλάχ πριν την ώρα του. Γιατί δεν το κάνει αυτό σε ένα από 3272 Τζαμιά της Πόλης; Γιατί δεν το κάνει στο Μπλέ Τζαμί, που έφτιαξε ο Σουλτάνος Αχμέτ για να ξεπεράσει σε αίγλη την Αγιά Σοφιά, που τι είναι μπροστά στο φαντασμαγορικό Μπλέ Τζαμί; Μια… θεοσκότεινη…μουντή… Εκκλησιά.

Και όμως 404 χρόνια βρίσκονται απέναντι και στο τέλος νικητής είναι αυτή.

Εκεί λοιπόν θα πάει να γιορτάσει την σωτηρία του ο Ταγίπ. Και χωρίς να το θέλει, θα αναδείξει κι’ αυτός τον κυρίαρχο. Αυτόν τον… μουντό και… σκοτεινό όγκο, ίδιον με το βάρος της ιστορίας.

Η Αγιά Σοφιά για άλλη μια φορά θα πάρει την εκδίκηση της.

 

Υ.Γ. Ότι ισχύει για τον Ερντογάν ισχύει και για τον… Πάπα. Η Αγιά Σοφιά του παρέλυσε την γλώσσα.

 

 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 08/08/2020 - 17:42

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με κάτι πεζό και… κορωνοϊκό, αρχίζοντας από το τελευταίο.

Στην αρχή όλοι νομίζαμε ότι ήρθε για να φύγει όπως η κάθε πανδημία, με τα σημάδια της μεν, αλλά με την επιστροφή στην κανονικότητα δε.

Να όμως που μας διαψεύδει. Μάλλον ήρθε για να μείνει, άρα θα πρέπει όλοι μας να προσαρμοστούμε.

Και έρχομαι τώρα στο… πεζό.

Ποιά ήταν η δραστηριότητα πλήθους πολιτιστικών – εξωραϊστικών κ.λ.π. Συλλόγων;

 Κυρίως ο χορός και το τραγούδι, η ανάδειξη των εθίμων, η αναβίωση των πανηγυριών και γενικά εκδηλώσεις, που απαιτούν μαζί με την δημιουργία, συλλογικότητα και συναναστροφή.

Και να λοιπόν που ήρθε η ανατροπή και η παραλυσία, με ζητούμενο τώρα πια ένα, να ξεπεραστεί, να μην μένει, να μην προκαλέσει διάλυση.

Τι χρειάζεται κατά την ταπεινή μου γνώμη; Αλλαγή προσανατολισμού και εδώ τώρα κολλάνε τα Καρδάμυλα, με τις φωτογραφίες που μου ενεχείρισε μια φίλη.

Στις κάτω φωτογραφίες παίρνετε μια εικόνα, πως ήταν η κατάσταση κοντά στον Μύλο του Μαυρή, δίπλα στο ωραιότατο άγαλμα της Καρδαμυλίτισσας μάνας, κοντολογίς σε ένα κεντρικό κομμάτι του Μαρμάρου.

Μπάζα, σωλήνες, σκουπίδια, υλικά οικοδομών, γυφταριό και πάσης Ελλάδος.

Ε, μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων, συνεννοήθηκε και έδρασε από κοινού. Ούτε γκρίνιασαν, ούτε μετέφεραν το πρόβλημα στην… καφετέρια, ούτε τα έβαλαν με τους διπλανούς τους, ούτε πήραν τηλέφωνο τον… Δήμο, που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Τίποτα απ’ όλα αυτά. Έβαλαν τα παλιά τους ρούχα, φόρεσαν τα γάντια τους, κουβάλησαν τα εργαλεία τους και άρχισαν την δουλειά.

Το αποτέλεσμα φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία. Ντρέπεσαι να καθίσεις μην λερώσεις εκεί που ντρεπόσουνα για τον… πολιτισμό μας.

Και αυτά από μια ομάδα, που δεν την πήρε χαμπάρι η… άλλη της πάντα.

Αντιλαμβάνεστε βεβαίως ότι αυτά που κάνουν τρείς – τέσσερις άνθρωπο, πολλαπλασιαστικά ένας φορέας μπορεί να κάνει πολλά και περισσότερα.

Ιδού λοιπόν νέο πεδίο δόξης λαμπρό για τους Συλλόγους μέχρι να ξαναρχίσουν οι… χοροί.

Υπάρχουν γειτονιές που βρωμάνε, αλσύλια ζούγκλες, γωνιές σκοτεινές και ξεχασμένες, πλατείες άχρωμες και άοσμες, τοίχοι άχρωμοι, υπάρχει πολύ γκρίζο και πολύ σαβούρα.

Στη θέση τους μπορεί να κυριαρχήσει το πράσινο, η καθαριότητα, η δράση, η δημιουργία, ολόκληρες γειτονιές μπορούν να λάμψουν.

Τα Καρδάμυλα με μια απλή κίνηση μας δείχνουν τον δρόμο.

Για να δούμε πόσοι θα τον ακολουθήσουν και πόσους δεν θα φάει εν τέλει ο… κορωνοϊός, η δύναμη δηλαδή της συνήθειας και η επανάληψη.

 

Υ.Γ. Μπράβο στους Καλλιμασιώτες, που την Κυριακή, θα δώσουν χρώμα στο γκρίζο, θα ομορφύνουν το χωριό τους και θα δώσουν νέο νόημα στον Σύλλογο τους.