Υπάρχει εκδίκηση στην πολιτική;
Όχι βέβαια, δεν είναι σωστό να σκεπτόμαστε έτσι, αλλά γενικώς δεν βλάπτει να… σκεπτόμαστε.
Προσπαθώ να το κάνω ερμηνεύοντας την μέχρι σήμερα σιωπή του Νότη Μηταράκη στο θέμα του αντιμονίου.
Μια εξήγηση που δίνω είναι η εξής. Γιατί να… μπλέξω, θα συλλογίστηκε, στο κάτω – κάτω είναι αυτονόητο ότι στηρίζω κάθε Κυβερνητική προσπάθεια.
Και μετά αν πω «φωναχτά» την συμφωνία μου θα βρεθώ ξανά στο στόχαστρο αυτών που ψάχνουν αφορμή για «πυροβολισμούς».
Τι έγινε όμως στην συνέχεια; Ήταν αναμενόμενη η αντίδραση της αντιπολίτευσης στον Δήμο Χίου; Η πλευρά της μόνιμης άρνησης ναι, η πλευρά του ήξεις – αφίξεις επίσης ναι, αλλά δεν ήταν ίσως αναμενόμενη η αντίδραση μιας εκ των… φυλών της Νέας Δημοκρατίας και έτσι μπλέξαμε πάλι τα… πόδια μας, έτσι όπως συνηθίσαμε πλέον σ’ αυτό τον τόπο και τρανό παράδειγμα το χάσιμο ενός Σαββατοκύριακου τουρισμού Τουρκίας, στην κυριολεξία λόγω… βλακείας.
Έτσι μια απόφαση έρευνας του κοιτάσματος του αντιμονίου στην Κέραμο, πού έπρεπε να είχε γίνει χθες, τώρα βρέθηκε να μας… προβληματίζει μέχρι του σημείου, ούτε την γνώμη μας να μην πούμε και στο τέλος να μείνουμε εκτός νυμφώνος από όλα.
Εδώ λοιπόν στα δύσκολα να η μη «εκδίκηση» Μηταράκη. Και γιατί μη εκδίκηση; Μα γιατί τους ίδιους ανθρώπους, που έχει τώρα ο Μαλαφής απέναντι του, τους είχε ο Μηταράκης σε μόνιμη βάση με το Μεταναστευτικό, μαζί και με τον σημερινό Δήμαρχο, που ήταν στοιχισμένος, με αυτούς, που τώρα έχει στην κόντρα.
Αντί λοιπόν ο Μηταράκης να το παίξει εδώ «Κινέζος» έρχεται και παρεμβαίνει στην υφυπουργό Ανάπτυξης πετυχαίνοντας να δοθεί 10ήμερη παράταση στην έκφραση της τοπικής μας γνώμης και παράλληλα να δοθεί η δυνατότητα μέσω και τηλεδιάσκεψης, διότι όταν ήρθε το υπουργείο στη Χίο να μας ενημερώσει στην συνάντηση αυτή λένε οι «κακιές γλώσσες» ήταν μόνο ο Μαλαφής και ο Σκούφαλος, να τεθεί κάθε απορία, που υπάρχει και να λυθεί.
Έτσι την ώρα, που μπορείς να προσάψεις στον Μηταράκη, ότι ατέλεια θες, αυτό που δεν μπορεί κανείς να κάνει σίγουρα, είναι να τον χαρακτηρίσει μη πολιτικό όν. Απεναντίας για πολλοστή φορά αποδεικνύει είναι ότι λέει με θάρρος την γνώμη του ακόμα και αν πετροβολείται και ότι στα δύσκολα βάζει μπουντέλι, διότι αν το κρατούσε «μανιάτικο» μπορούσε τώρα να αφήσει τον Μαλαφή να καταπιεί αμάσητη, όλη την καυτή πατάτα του… αντιμονίου.
Αυτά χωρίς να κάνουμε μάθημα σε κανένα και σε μια προσπάθεια να δούμε όλοι ότι η ωριμότητα και δη η πολιτική είναι μια αέναη διαδικασία, που μας κάνει, πρέπει να μας κάνει όλους σοφότερους.
Υ.Γ: Αφορά την φωτογραφία του πάτου της σελίδος. Οι χειμερινοί ευχαριστούν τον Δήμαρχο Χίου, που ακούγοντας την έκκληση τους άνοιξε από ένα ντούζ στις παραλίες τους.
