Με υπερηφάνεια ο Δήμαρχος Χίου έδειξε σήμερα την δουλειά, που έγινε και παραδόθηκε στην Κώμη.
Μια ωραιότατη παραλία, που πέρασε από χίλια κύματα, όχι από την θάλασσα αλλά από την ταλαιπωρία ενός πολύπλοκου έργου, που χρόνισε, κόστισε, αλλά μας δικαιώνει για το αποτέλεσμα.
Και χρησιμοποίησα πληθυντικό γιατί το έργο δεν το έκανε κανένας Δήμαρχος να το χαρεί ό ίδιος, θα το χαρούμε εμείς και οι επισκέπτες μας.
Και εδώ αρχίζει το ερώτημα. Άραγε για πόσο καιρό; Μήπως το θαύμα κρατήσει ένα καλοκαίρι στην κυριολεξία;
Δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν, αλλά θα ήθελα την προσοχή σας στην ανάρτηση ενός άλλου Δημάρχου αυτού της Αιγνούσσας.
Διαβάστε τι έγραψε ο Γιώργος Δανιήλ: Αγαπητοί Γονείς. Οι διάδρομοι αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα για τους συμπολίτες μας με κινητικές δυσκολίες (sea tracks) ΔΕΝ είναι παιδικό παιχνίδι! Ενημερώστε τα παιδιά σας ότι ΔΕΝ επιτρέπεται να τα πλησιάζουν και να ανεβαίνουν για να παίξουν. Φέρετε την απόλυτη ευθύνη για οποιαδήποτε ζημιά προκληθεί. Η πιο σημαντική ζημιά είναι ότι θα στερήσετε τη χαρά και τη δροσιά της θάλασσας από τους συνανθρώπους μας, που την έχουν ανάγκη. Δεν θα δημοσιοποιήσω φωτογραφίες, αλλά φροντίστε να ενημερώσετε τα παιδιά για το ρόλο και την αποστολή των sea tracks.»
Νάτην λοιπόν πάλι η ατομική ευθύνη. Έχω γίνει κακός στις παραλίες βλέποντας πιτσιρικάδες να παίζουν με το νερό των ντούζ. Δεκάδες παιδάκια, που προσπαθούν να βγάλουν από πάνω τους και τον τελευταίο κόκκο άμμου, χρησιμοποιώντας ένα βαρέλι νερό. Και αυτό για να ξαναπέσουν σε λίγο στην θάλασσα, να ξαναγεμίσουν άμμο και φτού και από την αρχή.
Ναι αλλά από «φτού» σε «φτού» πήγε στον αγύριστο ένα βυτίο νερό, από αυτό που δεν έχουμε ή παράγουμε σταγόνα – σταγόνα στις χρυσοφόρες αφαλατώσεις.
Κακός φυσικά εγώ δεν γίνομαι με τα παιδάκια, που αν τους μιλήσεις καταλαβαίνουν, αλλά με τους γονείς τους, που δεν τολμούν όχι αυτί να τραβήξουν, αλλά να πούν ένα ΟΧΙ στους κανακάρηδες τους.
Τι λέω λοιπόν, το αυτονόητο. Αυτό που μας «χαρίζεται» και που σε τελική ανάλυση το πληρώσαμε, μόνο η Κώμη, που παρουσιάστηκε σήμερα κόστισε 720.000 ευρώ οφείλουμε να το διαφυλάξουμε. Αλλιώς συγνώμη, αλλά είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Και μπορεί να έκανε πλάκα ο Σταμάτης Κάρμανζης λέγοντας πως η Κώμη έγινε Κώμη Καμπάνα κατά το Κόπα Καμπάνα της Βραζιλίας αλλά εμείς φοβόμαστε πώς να δεν το δούμε σοβαρά, η… καμπάνα θα είναι εκεί, αλλά θα την έχουμε σπάσει.
Ξέρετε κάτι; Έχω μετρήσει μέρες, να δώ τα νέα πεζοδρόμια της Κοκκάλη. Δείτε τα στην ένθετη φωτογραφία. Καθαριότητα, θαμνοειδή, πικροδάφνες, ένα περιβάλλον ανθρώπινο, ευρωπαϊκό. Μα την Παναγία, που θα μας πεί ο φίλος μου ο Γιώργης Παπαδόπουλος αν καλώς την επικαλούμαστε, έχω την απορία να δώ πόσο θα κρατήσει το… θαύμα.
Τα ίδια και στην Κώμη. Ελάτε να μετρήσουμε μαζί καλοκαίρια.
Υ.Γ.: Σε πόσες «Αρχές δεδομένων» θα προσκρούσαμε αν λέγαμε ότι εκεί που έδωσε 720.000 ευρώ ο Δήμος να κάνει κούκλα την Κώμη, να έδινε και άλλες 30.000 να βάλει παντού κάμερες και όποιος βανδαλίζει τον δημόσιο χώρο να του τον χρεώνουν;
