Να αυτά γίνονται και «αλλού τραβούσαμε γι’ αλλού» και τελικά άλλα γράφουμε.
Αδέλφια γειά σας, σ’ αυτή την συνόψιση της ημέρας, μέσα από την στήλη μας, με την οποία δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω.
Να ενθουσιαστώ κι’ εγώ μαζί με τους αιρετούς μας, που μετά από 400 μέρες και έχει ο Θεός, πόσες ακόμα θα περάσουν, κατάφεραν να δώσουν την συγκοινωνία στα χωριά μας, στον Κανάρη;
Ε, ας την έδιναν στα Γιωργάκια, που φτιάχνουν… λουκουμάδες. Άντε λοιπόν να δούμε τώρα που δόθηκε η δουλειά, στον μοναδικό εν Χίω που θα μπορούσε να την κάνει, πόσο θα κρατήσει η χαρά, όποτε ξεκινήσει, γιατί βλέπετε υπάρχει μια λεπτομέρεια. Ο Μπολάς δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα, ένας σωστός επαγγελματίας είναι, συνεπώς στον πρώτο μήνα, που θα μείνει απλήρωτος θα τους κουνήσει το μαντήλι.
Με την ευκαιρία, άσχετο με τα χωριά, σχετικό με την συγκοινωνία, μια σκέψη συμπολίτη μας.
«Σας παρακαλώ, μόνο εγώ το βλέπω; Δεν υπάρχει ένα πουλμανάκι να κάνει την διαδρομή πόλη – αεροδρόμιο; Κάθε πρωϊ που πάω στη δουλειά, λυπάμαι τους ανθρώπους, που τραβάνε τις βαλίτσες τους σε όλο τον παραλιακό».
Σιγά – σιγά φίλε. Εδώ χρειάστηκαν 400 μέρες για να καταλάβουν ότι εκτός του ΚΤΕΛ λεωφορεία έχει στο νησί μόνο ο Μπολάς, θέλετε να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα συγκοινωνίας στο Αεροδρόμιο;
Συνεχίζει όμως ο συμπατριώτης μας.
«Επίσης ερχόμενος από χώρα προς αεροδρόμιο, παρατηρώ στην αρχή του διαδρόμου, που επεκτείνεται μέχρι και πριν το βιολογικό εδώ και μέρες να έρχεται μια απίστευτη μυρωδιά από ψοφίμι. Δεν εννοώ τη σκατίλα του Βιολογικού, αυτή έρχεται μετά».
Τι να του πούμε τώρα του ανθρώπου; Ας περιοριστούμε στην παροιμία «Ο καλός ο Μύλος όλα τα αλέθει» και πάμε σε έτερη απορία, πάλι από αναγνώστη.
« Άραγε γιατί γίνεται ψεκασμός και εμβάπτιση των τροχών των οχημάτων μόνο από Μυτιλήνη και ΟΧΙ από Τουρκία αφού και εκεί υπάρχει αφθώδης πυρετός;»
Και εδώ δεν γίνεται να απαντήσουμε εμείς. Ακούστε παιδιά, αυτός που θα απαντήσει γιατί δεν υπάρχει συγκοινωνία στο αεροδρόμιο, θα απαντήσει και στην επιλεκτική αφθώδη προστασία.
Επιστρέφουμε, αν μας αφήσετε βεβαίως, στον αρχικό προβληματισμό.
Είπαμε να γράψουμε για το μοναδικό φαινόμενο Γιώργης Μαλαφής, που εξακολουθεί όχι μόνο με ρομαντισμό, αλλά με το χέρι στην τσέπη, να σώσει ότι σώζεται, αν σώζεται πιά στην Βολισσό και την Αμανή. Άραγε είναι ο μοναδικός ομογενής, που έχει την οικονομική άνεση να βοηθήσει;
Μετά σκεφτήκαμε να γράψουμε για τις ζημιές στα όργανα του Δημοτικού μας κήπου, αλλά δεν το επιχειρούμε, διότι η επανάληψη κουράζει. Σημειώστε απλά, ότι δεν έχει παρθεί πρακτικά ούτε ένα μέτρο, ώστε σε ένα εξάμηνο, ο Κήπος να μην έχει διαλύσει. Διότι εκτός της Δημοτικής αρχής του «αυτόματου» υπάρχει και μια άλλη παροιμία, που κάτι λέει για «μεταξωτά βρακιά».
Αυτά που λέτε σκεφτόμαστε να γράψουμε, μέχρι που ήρθε το παρακάτω από τον δραστήριο Καρδαμυλίτη καπ. Αλέκο Καραμούζο. Διαβάστε το και αναφωνήστε μαζί με τον γνωστό Στρατηγό μας. «Αυτή η χώρα δεν σώζεται με τίποτα».
«Κάποιοι ξοδεύουν χρόνο και χρήμα προκειμένου να φυλάξουν τον τόπο μας από ενδεχόμενη πυρκαγιά. Εκεί στο φυλάκιο που φυλάνε είχαν ένα τραπεζάκι όπου πάνω του ακουμπούσαν τα κιάλια, το ημερολόγιο και τα προσωπικά τους αντικείμενα.
Το τραπεζάκι ήταν πολύ χρήσιμο για τα παιδιά της φύλαξης, ήταν όμως προφανώς χρήσιμο και για κάποιον που το έκλεψε. Τόση φτήνια όσο και η αξία ενός ευτελούς τραπεζιού».
ΥΓ. Πάντα άσχετο. Ο Σύλλογος Εστίασης έκανε εξώδικο στον ΔΕΔΔΗΕ, για τις διακοπές ρεύματος, ζητώντας του να απαντήσει εντός 15 ημερών, γιατί… αλλιώς θα τον κάνουν ντα – ντα. Στο 15θήμερο θα τους το θυμίσουμε για να απολαύσουμε την φαπομαχία.
