Χίος, Δευτέρα 30 Μαρτίου

Μαιευτήρια ή… νεκροταφεία;

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 20/05/2019 - 22:40

Χριστέ και Απόστολε είναι δίλλημα αυτό, ας πούμε προεκλογικό;

Ενώ το ζητούμενο αν έχουμε το… φως του Αλέξη ή το… σκότος του Κυριάκου είναι πιό εύηχο αφήστε που το έχουμε συνηθίσει.

Θα πεί κανείς, μα τόσα χρόνια δεν το βαρεθήκαμε;

Αν πάντως είναι κάποιος πολύ… ψαγμένος  θα δεί πως από το 1500 τα ίδια πράγματα συμβούλευε ο Μακιαβέλι τον Ηγεμόνα του να κάνει, για να μην χάσει ποτέ την εξουσία, άρα μην απογοητεύεστε, 500 χρόνια μέσα στην ιστορία ούτε μια σταγόνα δεν είναι.

Βέβαια εδώ υποτίθεται ότι έχουμε να κάνουμε με… Αριστερά, που έχει άλλη ηθική, αλλά εδώ ακριβώς είναι η προσφορά του Αλέξη Τσίπρα στην ιστορία, ότι εξευτέλισε και αυτό.

Και για να γίνουμε σαφέστεροι, επειδή υποτίθεται έχουμε την Κυριακή Ευρωεκλογές, τις οποίες έχουμε μετατρέψει σε προκαταρκτικές… Βουλευτικές, δεν θα έψεγε κανείς τον Αλέξη αν άνοιγε την στρόφιγγα των παροχών αφού το τραβάει ο οργανισμός μας.

Όμως δείτε την… λεπτομέρεια. Μοίρασε κοντά ένας δις απ’ τα κλεμμένα όχι σε επιδόματα ας πούμε στο τρίτο παιδί, όχι στην απασχόληση ενός ανέργου, όχι στο φρενάρισμα ενός ακόμα  νέου από τις 500.000 που προηγήθηκαν, να φύγει και αυτός μετανάστης, όχι ας πούμε στην βελτίωση υποδομών στα Σχολεία, όχι στην υποδομή των παιδικών σταθμών, κοντολογίς αντί να βάλει στο ράφι παιδικές πάνες έβαλε τις ίδιες αλλά για την… ακράτεια ούρων των συνταξιούχων.

Διότι εδώ είναι το ζητούμενο. Ενώ κατηγορούν τον Μητσοτάκη ως εκπρόσωπο του… σκότους χρησιμοποιούν ότι πιο παλαιοκομματικό  υπάρχει, παίζουν με τον πόνο αδύναμων ανθρώπων, που στο τέλος πιά της ζωής τους πιάνονται από την σανίδα σωτηρίας των 300 ευρώ, έτσι για να αποφύγουν την πείνα, γιατί στην κυριολεξία περί αυτού πρόκειται.

Τι θα πετύχουν; Ας πούμε το στόχο τους, να αποφύγουν την πανωλεθρία και να πέσουν πιο μαλακά, αλλά αυτό είναι τόσο κοντόφθαλμο όσο απύθμενα ήταν τα ψέματα τους, γιατί μπορεί να κάνουν το μείον 8 ας πούμε μείον 6-4-3 αλλά αυτό που θα μείνει στο τέλος, δεν είναι ούτε οι κολοτούμπες, ούτε τα μνημόνια, ούτε τα ψέματα, είναι ότι εν τέλει δεν είχαν κανένα ιερό και όσιο.

Γιατί σε τελική ανάλυση και αυτοί μπροστά στο δίλλημα μαιευτήρια ή νεκροταφεία διάλεξαν το δεύτερο.

 

Υ.Γ. Παρέμβαση το πρωί στο ραδιόφωνο του Ψυχολόγου Παντελή Πρώϊου, την ώρα που ο Αντιπεριφερειάρχης Γιάννης Ξενάκης ανέλυε την απίστευτη ταλαιπωρία των συνταξιούχων κυρίως, να ανανεώσουν το δίπλωμα οδήγησης τους.

Η ίδια δουλειά  είπε ο Παντελής Πρώϊος στην Αμερική, μου πήρε 40’ και 50 δολάρια.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Κυρ, 29/03/2020 - 09:54

Την ώρα που νομίζουμε ότι έχει κατακλυσμό παγκοσμίως και εμείς δεν έχουμε βρέξει ούτε τα παπούτσια μας, δηλαδή ότι ο κορωνοϊός εν Χίω μας… ξέχασε, έχουμε ήδη τον πρώτο Χιώτη θύμα αυτής της πανδημίας, που σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστη.

Πρόκειται για τον 78χρονο κάτοικο Αυστρίας Γιώργη Ζαχαριάδη, τον καλό Χιώτη, που ανελλιπώς κάθε καλοκαίρι και όχι μόνο «άναβε κερί» στον γενέθλιο τόπο και στον αγαπημένο του Καρφά.

Ο Γιώργης γεννήθηκε το 1942, ένας από τους γιούς του Παντελή Ζαχαριάδη και της αγωνίστριας της Εθνικής Αντίστασης Ευτυχίας, αδελφός του αξέχαστου ταλαντούχου δημοσιογράφου Στρατή, του «Μουγκού ντελάλη» από την μοναδική ποιητική συλλογή του, του επίσης ταλαντούχου φωτογράφου Νίκου, αγαπημένος ξάδελφος του γιατρού Μάνου Ζαχαριάδη και θείος του Βουλευτή του Σύριζα Κώστα Ζαχαριάδη.

Ανήσυχο πνεύμα ο Γιώργης, Χιολάτρης και μονίμως… μπερδεμένος μεταξύ της Αυστριακής νοοτροπίας, έμενε στο Γκράτς από το 1965, φτιάχνοντας μια υπέροχη οικογένεια και της ελληνικής πραγματικότητας, που δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι η τελευταία, μονίμως συγκρούονταν με την… λογική.

Ειδικός στην Πολεοδομία, δεν μπορούσε με τίποτα να χωνέψει αυτά που έβλεπε κάθε καλοκαίρι, προετοιμασμένος ήδη από τα Χιακά μέσα, που παρακολουθούσε με φανατισμό.

Δεν θα ξεχάσω όταν στα παλιά γραφεία της Αλήθειας, τα οποία επισκέπτονταν συχνά και λόγω της πορείας του προς τον Καρφά, καταθέτοντας τα στραβά και ανάποδα που έβλεπε, χτύπησε μια μέρα το γραφείο μου και με τον μοναδικό τρόπο που είχε να εκθέτει τα πράγματα, άρχισε.

«Επειδή ξέρω πως θα μου πείς να πάω στον Νομάρχη (Σ.Σ. δεν θα πω ποιός ήταν, θα καταλάβετε) πήγα ήδη και ήρθα να σου πω την απάντηση του.

Χτυπώ την πόρτα του και του λέω. Συγνώμη, επειδή έχω φτιάξει τους μισούς ανισόπεδους κόμβους της Αυστρίας, αυτός που φτιάχνετε απέναντι από την ΔΕΗ, τι συγκοινωνιακό φόρτο εξυπηρετεί; Γιατί δαπανώνται χρήματα τριών Σχολείων για να γίνει μια «γέφυρα» που θα περνάει ένα αυτοκίνητο το πεντάλεπτο;

Ξέρεις τι μου απάντησε; Και τι σε νοιάζει εσένα, εδώ μας φτιάχνουν με ξένα λεφτά, εννοούσε… Ευρωπαϊκά, τον μοναδικό ανισόπεδο κόμβο στο Αιγαίο και θα τους πούμε όχι;».

Άλλη μια φορά, προφανώς για μα μου δείξει έμμεσα, πόσο… μπροστά είμαστε ως χώρα, ανεβαίνει στην Αλήθεια και μου λέει. «Να στείλω αυτό το FAX στην Αυστρία; Κάτι τακτοποιώ εδώ και θέλουν από την τάδε υπηρεσία, πότε πήγα στην Αυστρία, τα χρόνια που είμαι ασφαλισμένος, την οικογενειακή μερίδα κ.α.».

Βεβαίως του λέω, ρωτάς Γιώργη, στείλε το. Το κάνει και με όλη την φυσικότητα του κόσμου, μου λέει. «Πειράζει να περιμένω λίγο εδώ;»

Βεβαίως, αλλά τι; «Την απάντηση, μου λέει, το πολύ σε 15 λεπτά θα έχει έρθει».

Έμεινα κάγκελο και περίμενα. Αυτά που ζητούσε στην Ελλάδα θα ήθελαν τουλάχιστον… δυό χρόνια να εκδοθούν.

Όντως δεν πρόλαβε να πιεί μια ρουφηξιά καφέ και το μηχάνημα άρχισε να εκτυπώνει την απάντηση.

«Αντε γεια μου λέει. Πάω τώρα να δω τα μούτρα αυτών, που για να με ξεφορτωθούν μου γύρεψαν ένα κάρο βεβαιώσεις, σίγουροι ότι θα της έχω σε κανένα χρόνο».

Αυτός ήταν ο ανήσυχος, Χιολάτρης Γιώργης, που δεν θα τον ξαναδούμε με την αθάνατη «βέσπα» να στέκεται στους… κόμβους της πόλης και να ξύνει το κεφάλι σε τι Πανεπιστήμια σπούδασαν όσοι τους σχεδίασαν.

 

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι του Βύρωνα Κατσόγιαννου, τον οποίο και ευχαριστώ.

Ο Γιώργης Ζαχαριάδης, που έφυγε χθες στο Γκράτς της Αυστράς χτυπημένος από κορωνοϊό, είναι αυτός δεξιά με τα κόκκινα, μαζί με τους φίλους Σ. Μακρυά και Σ. Κοκκινάκη, στη γέφυρα του Κοκκαλά στον Κάμπο το περασμένο φθινόπωρο...