Αν δεν ήταν Μητσοτάκης δεν θα γίνονταν ο… Κυριάκος. Όμως τη νίκη στην Προεδρία της Ν.Δ. την κέρδισε με το σπαθί του και όχι με το επώνυμο του, που λειτούργησε και ως βαρίδι, αφού ο επίτιμος το είχε το κουσούρι να μην είναι… ευχάριστος. Χαρακτηριστικό είναι ότι κυρίως πολιτικοί αντίπαλοι του, αναγνωρίζουν ότι είχε δίκιο για το ασφαλιστικό και αν παίρνονταν μέτρα τότε που τα πρότεινε, σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Ο Κυριάκος ξεκινάει ακόμα με τον αέρα συμμετοχής χιλιάδων πολιτών σε μια άκρως δημοκρατική διαδικασία για την εκλογή από τη βάση αρχηγού ενός ιστορικού Κόμματος. Όμως απέναντι του είναι από την μια τα προβλήματα, για τα οποία έβαλε το χεράκι της όπως μπορούσε η Ν.Δ. ας μην ξεχνάμε το δώρο του Σαμαρά πριν φύγει, την δήμευση της περιουσίας των πολιτών δια του ΕΝΦΙΑ. Από την άλλη έχει ως βασικό του αντίπαλο το χθες της Ν.Δ, κάτι που η ζωή θα δείξει και η δική του πολιτική στάση ότι δεν είναι και… σήμερα. Αναφερόμαστε στην γάγγραινα της πολιτικής ζωής τον λαϊκισμό. Μπορεί από προσωπικό στυλ και θέσεων ο Κυριάκος να μην είναι λαϊκιστής και να μην συμπεριφέρθηκε έτσι, ας μην ξεχνάμε ότι είναι από τους λίγους που τόλμησε να σκουντήσει το βόδι του Δημοσίου, αλλά στο χέρι του είναι να αποδείξει ότι τώρα δεν θα τον αλλάξει η γοητεία της εξουσίας.
Γιατί το να έρθει στην εξουσίας άλλος ένας αρχηγός Κόμματος έχει ξαναγίνει, άλλωστε τα ψωμιά του Σύριζα είναι αντιστρόφως ανάλογα με τα ψέματα του, δηλαδή μετρημένα. Το πρόβλημα είναι να αλλάξει πορεία ο τόπος και αυτό δεν θα γίνει αν ο Κυριάκος μεταλλαχθεί για να είναι ευχάριστος, αλλά αν πεί τη δυσάρεστη αλήθεια, με προτάσεις για να βγούμε από το τούνελ. Και αυτό να μην γίνει αύριο αλλά τώρα. Είναι εύκολο και ευχάριστο να λέει όχι σε όλα στον Σύριζα, το δύσκολο και το αναγκαίο για τον τόπο είναι να πεί όχι στον λαϊκισμό, τουτέστιν να λέει ναι σε ότι θετικό, για παράδειγμα η ενοποίηση όλων των ταμείων σε ένα, από μόνο του δεν είναι αρνητικό, και ταυτόχρονα όπου λέει όχι, να το συνοδεύει και με πρόταση τι πρέπει να γίνει στη θέση του. Αν ο Κυριάκος συμπεριφερθεί έτσι δίνοντας μια υπέροχη κλωτσιά στον λαϊκισμό, μπορεί να χάσει αμετανόητους κάφρους της παράταξης του, αλλά θα απορροφήσει αμέσως το Ποτάμι, τον Λεβέντη και ότι ΠΑΣΟΚ απέμεινε, για να μιλήσουμε με πολιτικά σχήματα, αν και τα πράγματα στην κοινωνία είναι διαφορετικά και έχουν άλλη δυναμική. Η ζωή θα δείξει και μάλιστα γρήγορα αν θα βρεθούμε σε μια ανατροπή σκηνικού για το καλό της χώρας ή σε μια από τα ίδια οπότε καλά κρασιά…
Υ.Γ Αν μπορέσουμε να σηκώσουμε το κεφάλι μας απ’ τη γούρνα, μπορεί ως καλά… ψαράκια να δούμε ότι αυτό που έρχεται από την Κίνα δεν θα έχει καμιά σχέση με την Lehman Brothers. Για την ακρίβεια η κατάρρευση της Αμερικάνικης Τράπεζας, που ξέρουμε τι προκάλεσε, θα είναι ένα ευχάριστο μελτεμάκι απέναντι στο τσουνάμι που θα προκαλέσει η πτώση του Κινέζου γίγαντα.
