Χίος, Δευτέρα 27 Ιανουαρίου

O Λιμένας Μεστών… ψηφίζει;

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 15/05/2019 - 16:52

Αντε καλέ, ψηφίζουν τα… λιμάνια;

Σωστά, ειδικά αν είναι φτιαγμένα επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως το λιμάνι της Χίου λίγο δύσκολο. Εχει απαλλαγεί της υποχρεώσεως ψηφοφορίας λόγω… ηλικίας.

Αυτοί που ψηφίζουν είναι οι άνθρωποι. Ενας απ’ αυτούς και εγώ, έχοντας μάλιστα το προνόμιο της δημοσίας γραφίδος, εδώ και μέρες την έχω καταθέσει σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το επίπεδο του Κοινοβουλίου, όπου ο Μητσοτάκης απώλεσε το πλεονέκτημα να δείξει πανελληνίως ότι δεν κατέχει από λασπομαχίες.

Ετσι βουτήχτηκε και εκείνος στο βούρκο λησμονώντας ότι ο Αλέξης δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει.

Και εδώ όμως παρακολουθώντας τα πράγματα, το μόνο που έχει κανείς να υπερηφανευτεί είναι το ήπιο κλίμα, που δεν είναι βεβαίως μικρή υπόθεση.

Γιατί κατά τα άλλα τα προγράμματα των υποψηφίων είναι φωτοτυπία το ένα του άλλου, που αναλογίζεσαι τελικά τι θα γινόμαστε αν είχαμε, νερό, λιμάνι και αεροδρόμιο.

Μιλάμε έπρεπε να κόψομε τις φλέβες μας από την πλήξη.

Να όμως που παρουσιάζονται τα λιμάνια, που είπαμε δεν ψηφίζουν μπας και μας κάνουν και προβληματιστούμε, αν και πολύ αμφιβάλω.

Πριν να ρθούμε όμως στο προκείμενο επιτρέψτε μου να ρωτήσω.

Πόσα χρόνια συζητάμε ότι ο Λιμένας των Μεστών φωνάζει ότι είναι η ιδανική θέση Σέγκεν;

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί δημοσίως  πότε η Χίος θα εκμεταλλευτεί την γεωγραφική της θέση, απέναντι από την μεγαλύτερη αρτηρία εξαγωγών της Τουρκίας στο Αιγαίο, που είναι ο Τσεσμές;

Μέχρι να απαντήσουμε ας δούμε σε ένα χάρτη που βρίσκεται το Πλωμάρι, έτσι για να συγκρίνουμε γεωγραφικά τη σχέση Τσεσμέ, Λιμένα Μεστών και «καρφί» Λαύριο, με τη σχέση Δικελί ή Αϊβαλί (που είναι… αλιευτικά καταφύγια μπροστά στο λιμάνι του Τσεσμέ) Πλωμαρίου.

Αν είδαμε το χάρτη τώρα μπορούμε να… προσγειωθούμε.

Οι γείτονες μας Μυτιληνιοί ήδη είναι έτοιμοι μέσω του Λιμενικού τους Ταμείου να διεκδικήσουν με αξιώσεις χρηματοδοτήσεις για την ίδρυση στο Πλωμάρι Συνοριακού Σημείου Διέλευσης, Πύλη Σέγκεν.

Τι σημαίνει αυτό; Τεράστια ανάπτυξη και δεκάδες θέσεις εργασίας.

Αλήθεια θα απαντήσει κανείς σ’ αυτό;

Τα λιμάνια δεν ψηφίζουν. Ψηφίζουν οι άνθρωποι και αυτοί οφείλουν να δούν ποιός θα δημιουργήσει στο νησί ΜΙΑ θέση εργασίας.

Και για να μην παρεξηγηθούμε. Μακριά από μας η σκέψη να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα. Μπράβο στους Μυτιληνιούς, που παρά την δυσμενή γεωγραφική τους θέση καταφέρνουν να μας βάζουν τα γυαλιά, που και αυτά δεν… ψηφίζουν.

 

Υ.Γ. Προχθές στη Μυτιλήνη έδεσε το πρώτο Κρουαζιερόπλοιο.

Σε μας θα έρθουν τα… υπόλοιπα.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 23/01/2020 - 21:47

Βεβαίως και ευκολότερα, με την διαφορά ότι στη χώρα μας έχουμε Δημοκρατία και οι διαδικασίες είναι πιο περίπλοκες αφού ισχύει η διάκριση εξουσιών.

Αν, αν όμως λέμε αν, η Χίος λέγονταν… Σακίζ, τότε ο Ερντογάν θα την είχε αδειάσει σε μια μέρα.

Αύριο, θα έλεγε για όλα τα νησιά… του, θα μεταφερθούν στην ενδοχώρα, στους 332 Δήμους (τόσους έχει η Ελλάδα) από 100 άτομα, τελεία και παύλα.

Και αφού θα προφύλασσε τα… σύνορα του, θα συνέχιζε.

Από μεθαύριο δεν θα μπαίνει μέσα ρουθούνι, κι’ αν ξεφεύγει θα κρατείται, θα εξετάζεται σε ένα δίμηνο η αίτηση ασύλου του και αν δεν δικαιούται θα γίνεται πακέτο και θα επιστρέφεται στην… Ελλάδα.

Ναι, αλλά η Ελλάδα, δεν είναι Τουρκία. Ευτυχώς και το είπαμε, αλλά αυτό τι σημαίνει, το αντίδοτο του αυταρχισμού είναι το… χύμα;

Επειδή καιρό το γράφουμε και ουδείς δίνει σημασία, αντιγράφουμε από το κύριο άρθρο σήμερα της «Καθημερινής».

«Η απάντηση στη συσσωρευμένη αγανάκτηση που αποτυπώθηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις χθες στο Βόρειο Αιγαίο δεν μπορεί να είναι μόνο ο δημαγωγικός κατευνασμός – η συγκαταβατική αναγνώριση ότι «ο θυμός είναι δικαιολογημένος». Η απάντηση στην αγανάκτηση θα είναι μόνο τα γρήγορα αποτελέσματα στην υλοποίηση της εξαγγελθείσας πολιτικής. Υλοποίηση που προϋποθέτει ότι, εκτός από τους ιθύνοντες, θα ακούσουν το μήνυμα των νησιών και οι τοπικές κοινωνίες της ενδοχώρας. Το αντίδοτο στον θυμό είναι η εθνική αλληλεγγύη».

Ιδού λοιπόν η Ρόδος, που όλως… περιέργως, δεν έχει μετανάστη – πρόσφυγα ούτε για δείγμα, ιδού και η πρόκληση.

Πότε θα συμπαρασταθούν οι Δήμοι της υπόλοιπης Ελλάδας τους απελπισμένους συνέλληνες τους των νησιών;

Δηλαδή επειδή ο Μητσοτάκης δεν είναι Ερντογάν, να αποφασίσει και να διατάξει, τι τους εμποδίζει από μόνοι τους να δώσουν την πιο αποφασιστική ανακούφιση τώρα, που ο καιρός δεν επιτρέπει την εξαγωγή νέων ροών;

Και όμως ακόμα και αυτούς, που δεν κάνουν το κορόϊδο κάτι τους εμποδίζει. Λείπει η ΠΡΑΞΗ.

Σήμερα πάλι είχαμε μετά τις παναιγιακές κινητοποιήσεις, μια συνάντηση του υπουργού Μετανάστευσης με τους αιρετούς των νησιών, απ’ όπου όπως φάνηκε από τις σχετικές δηλώσεις, κλασσικά ελληνικά, ότι ο καθένας κατάλαβε ότι ήθελε.

Εμείς όμως κρατάμε ΕΝΑ. Συμφώνησαν κάθε 15 μέρες να προχωρούν και σε πρακτικά μέτρα λύσεων. Αν γίνει αυτό, ο Κυριάκος δεν χρειάζεται να γίνει Ρετζέπ, διαφορετικά επειδή έτσι κι’ αλλιώς δεν μπορεί να γίνει, μαύρο φίδι που τους έφαγε όλους.

Γιατί το επαναλαμβάνομε. Αν νομίζουμε ότι το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι μόνο νησιωτικό πρόβλημα… χαιρετίσματα.

 

Υ.Γ. Σαν το πουλάκι έφυγε η Μαρία Τομπάζη. Στην αρχή, που ήταν φυσιολογικά μαγκωμένη, μας έλεγε χωρίς δημοσιότητα εννοείται. Γράψτε κάτι για το… Μέγαρο μην μας έρθει στο κεφάλι. Αργότερα, που ο χρόνος χαλάρωσε τα πράγματα, μου λέει μια μέρα. Είδες Γιάννη, το νέο Μέγαρο (απέναντι από του Ατταλιώτη) γίνεται. Κυρία Πρόεδρε, της είπα τότε, μην αισιοδοξείτε εμείς, δεν θα το προλάβουμε. Σε τούτο το νησί τα έργα γίνονται με καθυστέρηση φάσεως 50ετίας. Που νάξερα ότι ο μισός αιώνας ήταν μόνο… τρία χρόνια.