Ο πατέρας του νεκρού Ρίτσου και ο πατέρας που ζητά μετάθεση για τον γιό του από τα Καρδάμυλα στην… πόλη.

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 11/11/2020 - 21:17

Δεν είμαι από εκείνους, που μεμψιμοιρούν. Πιστεύω ότι η κάθε γενιά έχει τους δικούς της ήρωες. Πιστεύω ακόμα ότι στο DNA μας υπάρχει μια φλέβα τρέλας, όταν κινδυνεύει η μάνα μας, η οικογένεια μας, το σπίτι μας, η πατρίδα μας.

Επίσης πέρασαν μόλις 108 χρόνια, που το νησί αυτό δεν απελευθερώθηκε μόνο από τον Ελληνικό Στρατό αλλά και δεκάδες εθελοντές, που ήρθαν συγκροτημένα με τον οπλισμό τους, από την Κρήτη από την Ικαρία, από τα Βρουλά της Μικρασίας και αλλού.

Όμως στο άκουσμα από πολιτικό ότι ένας πατέρας του ζήτησε να μεσολαβήσει για να μετατεθεί ο γιός του από τα Καρδάμυλα στην… πόλη, είπα να δημοσιεύσω την επιστολή που έστειλε ο πατέρας του Ανθυποπλοίαρχου Νικολάου Ρίτσου, πού μαζί με άλλους ήρωες έπεσε υπέρ πατρίδος, της δικιάς μας ιδιαίτερης πατρίδας,, για την λευτεριά της τον Νοέμβριο του 1912.

Τότε ο Δήμαρχος Νικόλαος Κούβελας, είχε την ευγένεια να στείλει ένα συλλυπητήριο τηλεγράφημα στους οικείους του, οπότε εντός λίγων ημερών πήρε την παρακάτω επιστολή από τον πατέρα του Νικολάου Ρίτσου, Αντώνιο Ρίτσο.

«Αξιότιμε κ. Δήμαρχε, το μονάκριβό μου παιδί εύρε ό,τι εζήτει η ωραία ψυχή του, τον ένδοξον δια την μεγάλη μας πατρίδα θάνατον, εις το υπό τόσων μαρτυρικών αιμάτων ποτισμένον έδαφος της μυροβόλου ιδιαιτέρας πατρίδος σας.

 

Ως Έλλην αισθάνομαι όλην την τιμήν δια την μεγάλην θυσίαν, αλλά είς του πατρός του ταλαιπώρου την ψυχήν, δια την οποίαν δεν υπάρχει άλλο ίνδαλμα και άλλη στοργή, η πληγή

είναι ατέρμονος βάθους και θα παραμείνη αιωνίως νωπή.

 

Την τόσην οδύνην, το απύθμενον της ψυχής μου τρικύμισμα μαλάσσει και φέρει ούριον ανακούφισιν η πάνδημος όσον και αισθηματική συμμετοχή εις το πένθος μου ολοκλήρου της ευγενούς αδελφικής κοινωνίας της Χίου.

 

Αι σπονδαί των δακρύων άτινα τόσον αδρά έπεσαν επί του τάφου του πολύκλαυστου Νίκου μου, αποτελούσι βάλσαμον εις την ερειπωθείσαν ψυχήν μου.

 

Θα είμαι υποχρεωμένος, Κύριε Δήμαρχε, εάν δεχθήτε δι υμάς και διαβιβάσητε προς το Δημοτικό Συμβούλιον και την φιλοπάτριδα κοινωνίαν της προσφιλούς μας Χίου τας ευχαριστίας εμού και της οικογενείας μου.

 

Ευγνώμων δε εσαεί εάν ρίπτωνται επί του τάφου του Νίκου μου ολίγα άνθη, τα οποία πολύ ηγάπησεν εν τη ζωή η ωραία ψυχή του».

 

Μεθ’ υπολήψεως

Υμέτερος φίλος

Αντ. Ρίτσος

 

Υ.Γ.: Αν ήμουν… πολιτικός θα μεσολαβούσα να πάει το παλληκάρι, στο… Φυλάκιο της Παναγιάς των Οινουσσών.

Σχετικά Άρθρα