Ο Ταχυδρόμος... πέθανε;

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 02/02/2021 - 19:13

Ήταν παιδί στα δεκαεφτά που τώρα έχει πετάξει ποιός θα σου φέρει αγάπη μου το γράμμα που 'χα τάξει.

Και σαν πουλί που πέταξε η πικραμένη του ζωή, πέταξε πάει και τού 'φυγε η δροσερή πνοή

Ποιός θα σου δώσει αγάπη μου το τελευταίο φιλί μου.

Ο ταχυδρόμος πέθανε στα δεκαεφτά του χρόνια κι ήταν αυτός η αγάπη μου, η κουρασμένη του σκιά τώρα πετά στα κλώνια, φέρνει δροσιά στ' αηδόνια.

Ποιός θα σου δείξει αγάπη μου πού 'ναι του ονείρου ο δρόμος αφού πεθάναμε μαζί εγώ κι ο ταχυδρόμος.

Όταν έγραφε τους παραπάνω αθάνατους στίχους ο Μάνος Χατζηδάκης, που απέδωσε τόσο υπέροχα με την αέρινη φωνή της στο ομώνυμο τραγούδι η Ζωή Φυτούση, σίγουρα δεν είχε προβλέψει τον θάνατο των ΕΛΤΑ, αλλά μάλλον βρισκόμαστε στον δρόμο του ονείρου, όσοι πρεσβεύουμε το αντίθετο, εμείς και ο Ταχυδρόμος, αφού… πεθαίνουμε μαζί.

Δεν θέλω να το δεχτώ, γιατί σαν παιδί ναυτικού για μένα το γράμμα έχει μια ιερότητα, όπως έχει και ο Ταχυδρόμος. Όπως δεν μπορώ να δεχτώ την αδικία σε βάρος ενός τομέα του δημοσίου, που ποτέ δεν είχε εξ’ αντικειμένου καλή σχέση με την λούφα.

Αν ήθελε κανείς κάπου να… λουφάρει, η πλέον ακατάλληλη θέση ήταν αυτή των ΕΛΤΑ και δεί των Ταχυδρόμων, που δεκαετίες τώρα φτάνουν παντού, άνθρωποι του κόπου, της κούρασης, παντός καιρού.

Στεναχωριέμαι ακόμα και για ένα πρόσθετο λόγο, γιατί τρείς δεκαετίες τώρα η εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ φτάνει στους συνδρομητές της εκτός των διανομέων της, μέσω των Ταχυδρόμων.

Διαβάζοντας όμως τις εξελίξεις στα ΕΛΤΑ, αναρωτιέμαι. Εγώ πότε για τελευταία φορά έγραψα γράμμα και πότε το έστειλα και ξέρετε που φτάνω; Στην εποχή της στρατιωτικής μου θητείας, δηλαδή… χαιρετίσματα.

Ξέρω, τα ΕΛΤΑ δεν έχουν μόνο αυτή την υπηρεσία. Ξέρω, τα κάνανε και τράπεζες και πρακτορεία και μεταφορικές και αγγαριοφορεία του Δημοσίου, τους δώσανε πολλούς ρόλους και μορφές, πλην όμως ματαίως, τα ΕΛΤΑ είναι πάνω απ’ όλα γράμμα και αυτό πέθανε αδέλφια, μαζί με μας και στο μας, βάζω τους καμιά 50νταριά βλαμμένους, που απομείναμε, δεν είμαστε περισσότεροι, που αγοράζουμε εφημερίδες πλην Κυριακής από το… περίπτερο, αφού ένα πιά απέμεινε.

Αυτή είναι δυστυχώς παιδιά η πικρή αλήθεια. Τώρα οι άγονες περιοχές είναι άλλο πράγμα. Εδώ ως χώρα οφείλεις να πείς είναι ξεφτίλα να μην έχω δική μου διανομή στον ακρίτα, στον απομονωμένο, αυτόν που δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Αλλά πώς να το πείς αυτό όταν δεν έχεις δικό σου Αερομεταφορέα, δικές σου τηλεπικοινωνίες και κυρίως δική σου ηλεκτρική ενέργεια;

Δυστυχώς το πρόβλημα δεν είναι ότι τα ΕΛΤΑ πνέουν τα λοίσθια, είναι ότι ως χώρα βρισκόμαστε στον πάτο και δεν το έχουμε καταλάβει.

 

Υ.Γ.: Η Δημόσια Διοίκηση, δεν διακρίνεται και για την εξαιρετική της ευφυία. Αν άφηναν το πανό των Αστυνομικών στα κάγκελα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μυτιλήνης, το πολύ – πολύ να το έπαιρνε ο αέρας. Τώρα που τους το ξήλωσαν, το έμαθε όλη η Ελλάδα και έγιναν ρεζίλι. Θα μου πείτε, πρώτη φορά είναι; Σωστό και αυτό.

 

 

Σχετικά Άρθρα