Κατ’ αρχάς να διευκρινίσω ότι δεν έχω τίποτα με τους χορευτές του Βούρου και τον Βούρο, ίσα – ίσα. Απλά θέλω να προσθέσω κάτι στον προβληματισμό, αν μας ενδιαφέρει και αυτός, γιατί με συγχωρείται και γι’ αυτό αμφιβάλλω.
Ο προβληματισμός είναι αν θέλουμε τουρισμό. Αν η απάντηση είναι όχι, μια χαρά τα πάμε, αν είναι ναι, ας σκεφτούμε. Ας πούμε στην υποδοχή μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί όπλα του 1980; Γιατί το να χορεύουμε στην έξοδο των επιβατών ενός ας το πούμε και Κρουαζιερόπλοιο ήταν μια πρακτική του 1980. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι από τότε πέρασε μισός αιώνας; Επίσης το ίδιο έχει περάσει και από την λογική η Κυριακή είναι αργία. Και η Δευτέρα μπορεί να είναι αργία και η Τρίτη. Και αν είναι η Κυριακή, γιατί να μην είναι και για τον οδηγό του λεωφορείου; Για το γκαρσόνι; Για τον εστιάτορα;
Και επειδή αυτό, για να επιστρέψουμε στους… χορούς, είναι το εύκολο, είμαστε έτοιμοι, θέλουμε να περάσουμε στα δυσκολότερα; Τον Δημήτρη Καρδαδιλάρη, τον γνωρίσαμε ως ένα συμπολίτη, που κατά λάθος (το λάθος ήταν ότι αν ήξεραν τι θα τους έκανε, θα του προσέφεραν ένα πουπουλένιο καναπέ στην Αστυνομία) πέρασε από τα Κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης. Ας το κρατήσουμε και αυτό αλλά να μην ξεχάσουμε την ιδιότητα του ανθρώπου. Πλοίαρχος σε Κρουαζιερόπλοια. Τι μας γράφει λοιπόν και δεν είναι ο μόνος. Τα ίδια είπε και ο επίσης Αξιωματικός πλοίων Κρουαζιέρας Γιάννης Ζύμαρης.
«Αγαπητή ΑΛΗΘΕΙΑ, βλέποντας πως αντιμετωπίζουμε στην Χίο την Κρουαζιέρα, επιτρέψτε μου να γράψω τα παρακάτω και αν θέλει όποιος θέλει ας τα πάρει υπ’ όψιν.
Γνωρίζοντας πολύ καλά την κουλτούρα της Κρουαζιέρας θα ήθελα να γράψω παρακάτω την απόλυτα τεκμηριωμένη γνώμη, μεταφέροντας εκατομμύρια επισκέπτες σε όλα τα λιμάνια του κόσμου.
Η ερώτηση είναι ΜΙΑ: Θέλουμε τουρίστες και κρουαζιερόπλοια στην Χίο;
Ερωτώ όλους, Μαγαζάτορες, Μέσα μεταφοράς, Μαγαζιά στα χωριά μας, Απλωταριά, Λιμάνι κ.λπ.
Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ: Θα θέλουν οι εταιρείες να έρχονται αυξητικά και σταδιακά και οι επιβάτες ψάχνοντας τις κριτικές επηρεάζονται απόλυτα από αυτές θα γράφουν καλά λόγια. Για κάθε είδους τουρισμό (εννοώ και εκτός από τα πλοία που επιβαίνουν τώρα !)
Αρά, σκεπτόμενοι πάντα ως επιβάτες, θα θέλαμε πολλά μαγαζιά, πολλές εκδρομές, καλές τιμές, ευγενικό κόσμο, χαμογελαστό, ασφάλεια περπατώντας στον δρόμο (όχι… Τζαμάικα) και ότι ζητά ένας απλός άνθρωπος που πληρώνει. Να ζήσει ένα μικρό όνειρο.
Αν η απάντηση είναι ΟΧΙ: Τότε κλείστε τα ΟΛΑ, μπλοκάρετε την κίνηση, με λίγα λόγια κάνετε ως Χιώτες τα ανάποδα, που γράφω παραπάνω ως ΝΑΙ.
Τότε θα αραιώσουν τα σχόλια, θα γίνουν αρνητικά, και μην τους είδατε, όπως έγινε με τα 2 Αζαμάρα πλοία (Celebrity Cruises) που κανόνισα εγώ με το Γραφείο μας στο Μαϊάμι, να έλθουν στην Χίο πριν 5-6 χρόνια αν θυμάστε.
Αυτά τα γράφω με Αγάπη για το Νησί που γεννήθηκα και ζω.»
Αυτά λοιπόν που μας λέει και ο Καρδασιλάρης θέλουμε να τα ακούσουμε;
Αν όχι θα ψάχνουμε τα... Λεωφορεία, που ψάχνει και ο Σύλλογος ενοικιαζομένων, αναρωτώμενος, πως θα γίνει τουρισμός χωρίς συγκοινωνίες; Γιατί μήπως έχουμε συνειδητοποιήσει ότι είμαστε συγκεντρωμένοι 40.000 από τους 50.000 κατοίκους, στην ουσία, γύρω από μια πλατεία; Τι να την κάνουν την συγκοινωνία τα... παστά;
Υ.Γ.: Κανείς τουρίστας δεν έρχεται να ζήσει το όνειρο του… παστού. Αλλά προφανώς δεν μας νοιάζει.
