Χίος, Δευτέρα 27 Ιανουαρίου

Οι S 400 του Αιγαίου και η Ταξιαρχία που… θα έρθει από την Μαγνησία

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 15/04/2019 - 23:41

Ενώ εντοπίως ασχολούμεθα με τα λύματα, που βγήκαν στην επιφάνεια, μαζί με τα ύδατα της βροχής στην οδό Ροδοκανάκη, γιατί κανείς Δήμαρχος μέχρι τώρα δεν τόλμησε να κόψει τον κώλο αυτών, που πετούν τα προϊόντα εξαγωγής των εντερικών τους σωλήνων, μέσα στους αγωγούς των ομβρίων απ’ όπου καταλήγουν στο λιμάνι, ενίοτε δε και στα μαγαζιά, στην γειτονιά μας παίζονται μεγάλα και σοβαρά παιχνίδια, ενώ η πατρίς παίζει μονίμως αυτό που έχει ξεθεώσει.

Παρακολουθούμε για παράδειγμα τα όσα γίνονται με την κόντρα αμερικανών και Τουρκίας για τους ρωσικούς πυραύλους S400, όπου οι ΗΠΑ ξεκαθαρίζουν ότι αυτό συνιστά μη πώληση των F-35, αλλά δεν παρακολουθούμε την απάντηση, που δόθηκε μέσω της Μιλλιέτ.

Εκεί ξεκαθαρίζεται ότι κακώς ανησυχούν, γιατί οι S 400 θα μπούν στο Αιγαίο, όπου η Τουρκία θα αμυνθεί έναντι των παραβιάσεων των ελληνικών πολεμικών αεροσκαφών!

Αν υπάρχει μετά ταύτα η απορία γιατί η Τουρκία πουλάει με πόση ευκολία… τρέλα, ας σκεφτούμε μήπως μας συμπεριφέρονται με την σοβαρότητα που μας αξίζει.

Ας γίνουμε σαφέστεροι, θυμίζοντας όχι αυτά που κατά καιρούς γράφουμε εμείς, αλλά αυτά που υπέγραψαν πρόσφατα σε κοινό τους άρθρο μισή ντουζίνα στρατηγοί, ναύαρχοι και πτέραρχοι εν αποστρατεία, που μεταξύ άλλων σημείωσαν ότι δεν νοούνται στρατόπεδα στα… ελληνο - ιταλικά σύνορα, όπως δεν νοείται και ναύσταθμος στη Σαλαμίνα!

Προφανώς είχαν υπόψιν τους την απόφαση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, κατόπιν έντονων στρατιωτικών πιέσεων να μεταφερθεί η 32η Ταξιαρχία πεζοναυτών από την Μαγνησία στην Αττική.

Αυτή η Ταξιαρχία θα επέμβει υποτίθεται σε όποιο νησί, την στιγμή που θα χτυπηθεί.

Θα συμπληρώναμε… χαιρετίσματα, αλλά ας μην χαλάσουμε τον παιδικό αυτό τον σχεδιασμό, που προβλέπει μόνο άμυνα, περιμένοντας να πέσει η φάπα.

Με δεδομένο όμως ότι ο στόλος είναι στη Σαλαμίνα, απ’ όπου έχουμε πει θα μας επιτεθεί ο… Ξέρξης, σκέφθηκαν και αποφάσισαν η Ταξιαρχία να μεταφερθεί στην Αττική, για να φτάσει γρηγορότερα εκεί που θα χρειαστεί.

Ωραία μέχρι εδώ, αν δεν ήταν ωραιότερη η συνέχεια.

18 μήνες μετά και ενώ όλα ήταν έτοιμα οι βουλευτές του Σύριζα, προεξαρχόντων της περιοχής Μαγνησίας, για να στηρίξουν προφανώς την άμυνα των… τσιπουράδικων της περιοχής, ζήτησαν να παραμείνει η 32 Ταξιαρχία στη Μαγνησία, διότι χάνουμε που χάνουμε τους ψήφους στη Βόρειο Ελλάδα λόγω Μακεδονίας, ας γλυτώσουμε αυτούς της Θεσσαλίας.

Από κοντά και οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που σκέφτηκαν πως εκτός των… τσιπουράδικων έπρεπε να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία των… πιτσαριών της περιοχής και έτσι να μην τα πολύ λέμε ο σχεδιασμός πήγε κατά διαβόλου και η 32 Ταξιαρχία παραμένει στη Μαγνησία, όπου αν επιτεθούν οι… Θηβαίοι, μιλάμε θα βρεθεί σε χρόνο μηδέν στα… σύνορα της γραμμής Καρπενησίου - Λαμίας.

Μετά ταύτα αναρωτιόμαστε γιατί μας δουλεύουν οι τούρκοι.

Και για όσους αναρωτιούνται γιατί δεν μας επιτίθενται, είναι γιατί φοβούνται να ρισκάρουν, για κάτι που θα ψοφήσει μαθηματικά μόνο του, κατ’ αρχήν από… μαλάκυνση.

 

Υ.Γ.: Από τις φοβερότερες ειδήσεις η φωτιά στην Παναγία των Παρισίων. Απίστευτο σοκ.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 23/01/2020 - 21:47

Βεβαίως και ευκολότερα, με την διαφορά ότι στη χώρα μας έχουμε Δημοκρατία και οι διαδικασίες είναι πιο περίπλοκες αφού ισχύει η διάκριση εξουσιών.

Αν, αν όμως λέμε αν, η Χίος λέγονταν… Σακίζ, τότε ο Ερντογάν θα την είχε αδειάσει σε μια μέρα.

Αύριο, θα έλεγε για όλα τα νησιά… του, θα μεταφερθούν στην ενδοχώρα, στους 332 Δήμους (τόσους έχει η Ελλάδα) από 100 άτομα, τελεία και παύλα.

Και αφού θα προφύλασσε τα… σύνορα του, θα συνέχιζε.

Από μεθαύριο δεν θα μπαίνει μέσα ρουθούνι, κι’ αν ξεφεύγει θα κρατείται, θα εξετάζεται σε ένα δίμηνο η αίτηση ασύλου του και αν δεν δικαιούται θα γίνεται πακέτο και θα επιστρέφεται στην… Ελλάδα.

Ναι, αλλά η Ελλάδα, δεν είναι Τουρκία. Ευτυχώς και το είπαμε, αλλά αυτό τι σημαίνει, το αντίδοτο του αυταρχισμού είναι το… χύμα;

Επειδή καιρό το γράφουμε και ουδείς δίνει σημασία, αντιγράφουμε από το κύριο άρθρο σήμερα της «Καθημερινής».

«Η απάντηση στη συσσωρευμένη αγανάκτηση που αποτυπώθηκε στις μεγάλες διαδηλώσεις χθες στο Βόρειο Αιγαίο δεν μπορεί να είναι μόνο ο δημαγωγικός κατευνασμός – η συγκαταβατική αναγνώριση ότι «ο θυμός είναι δικαιολογημένος». Η απάντηση στην αγανάκτηση θα είναι μόνο τα γρήγορα αποτελέσματα στην υλοποίηση της εξαγγελθείσας πολιτικής. Υλοποίηση που προϋποθέτει ότι, εκτός από τους ιθύνοντες, θα ακούσουν το μήνυμα των νησιών και οι τοπικές κοινωνίες της ενδοχώρας. Το αντίδοτο στον θυμό είναι η εθνική αλληλεγγύη».

Ιδού λοιπόν η Ρόδος, που όλως… περιέργως, δεν έχει μετανάστη – πρόσφυγα ούτε για δείγμα, ιδού και η πρόκληση.

Πότε θα συμπαρασταθούν οι Δήμοι της υπόλοιπης Ελλάδας τους απελπισμένους συνέλληνες τους των νησιών;

Δηλαδή επειδή ο Μητσοτάκης δεν είναι Ερντογάν, να αποφασίσει και να διατάξει, τι τους εμποδίζει από μόνοι τους να δώσουν την πιο αποφασιστική ανακούφιση τώρα, που ο καιρός δεν επιτρέπει την εξαγωγή νέων ροών;

Και όμως ακόμα και αυτούς, που δεν κάνουν το κορόϊδο κάτι τους εμποδίζει. Λείπει η ΠΡΑΞΗ.

Σήμερα πάλι είχαμε μετά τις παναιγιακές κινητοποιήσεις, μια συνάντηση του υπουργού Μετανάστευσης με τους αιρετούς των νησιών, απ’ όπου όπως φάνηκε από τις σχετικές δηλώσεις, κλασσικά ελληνικά, ότι ο καθένας κατάλαβε ότι ήθελε.

Εμείς όμως κρατάμε ΕΝΑ. Συμφώνησαν κάθε 15 μέρες να προχωρούν και σε πρακτικά μέτρα λύσεων. Αν γίνει αυτό, ο Κυριάκος δεν χρειάζεται να γίνει Ρετζέπ, διαφορετικά επειδή έτσι κι’ αλλιώς δεν μπορεί να γίνει, μαύρο φίδι που τους έφαγε όλους.

Γιατί το επαναλαμβάνομε. Αν νομίζουμε ότι το μεταναστευτικό – προσφυγικό είναι μόνο νησιωτικό πρόβλημα… χαιρετίσματα.

 

Υ.Γ. Σαν το πουλάκι έφυγε η Μαρία Τομπάζη. Στην αρχή, που ήταν φυσιολογικά μαγκωμένη, μας έλεγε χωρίς δημοσιότητα εννοείται. Γράψτε κάτι για το… Μέγαρο μην μας έρθει στο κεφάλι. Αργότερα, που ο χρόνος χαλάρωσε τα πράγματα, μου λέει μια μέρα. Είδες Γιάννη, το νέο Μέγαρο (απέναντι από του Ατταλιώτη) γίνεται. Κυρία Πρόεδρε, της είπα τότε, μην αισιοδοξείτε εμείς, δεν θα το προλάβουμε. Σε τούτο το νησί τα έργα γίνονται με καθυστέρηση φάσεως 50ετίας. Που νάξερα ότι ο μισός αιώνας ήταν μόνο… τρία χρόνια.