Όσα βλέπει ως και η… πεθερά

Γιάννης Τζούμας
Δείτε τις Φωτογραφίες
Παρ, 04/03/2022 - 19:24

Είμαστε στη δεύτερη εβδομάδα πολέμου στην γειτονιά μας και εκτός της αγανάκτησης, εκτός του φόβου, εκτός του προβληματισμού για το που πάμε ή που μας πάνε και οι Δικτάτορες, έχομε και τις δικαιολογημένες απορίες, που θα πάει όλη αυτή η ιστορία.

 

Θα καταλάβει ο Πούτιν την ισοπεδωμένη Ουκρανία του… 1900, γιατί εκεί θα την γυρίσει και τι θα την κάνει άραγε;

 

Θα την διαμελίσει και θα κρατήσει την μισή για πάρτη του;

 

Κυρίως όμως τι εννοεί ο Μακρόν ότι τα χειρότερα ακολουθούν;

 

Τι θα κάνουμε όλοι αν ο αρχιπαλαβός χτυπήσει και πυρηνικές εγκαταστάσεις;

 

Τι θα κάνουν όχι πλέον οι Ουκρανοί ή μόνο οι Ουκρανοί, αλλά και οι γείτονες τους;

 

Ποιός θα ταϊσει όχι τους πεινασμένους Ουκρανούς, σε λίγο, αλλά και τους Ρώσους, που χρόνια με αλυσοδεμένα μυαλά, αδυνατούν προς το παρόν να αντιδράσουν στο Ουκρανικό έγκλημα, αλλά θα το κάνουν σε λίγο όταν αρχίσει να γουργουρίζει η κοιλιά τους, που κάνει τον ίδιο… ήχο στα άδεια στομάχια, ανεξαρτήτως εθνικότητας;

 

Εν μέσω αυτών των προβληματισμών τα δικά μας φαντάζουν… λεπτομέρειες, που όμως, και δεν είναι, και έχουν την σημασία τους.

 

Η παροιμία ότι η νύφη καθαρίζει όσα βλέπει η πεθερά, υπάρχει. Δεν ξέρω αν ισχύει, αν οι σημερινές πεθερές είναι αυστηρές, ακόμα και αν καθαρίζουν οι… νύφες, διότι μπορεί να καθαρίζει ο… γιός, οπότε η μάνα του θα είναι λιγότερο αυστηρή μαζί του, αλλά διατηρεί την σημασία της.

 

Αυτό υποθέτω κάνει και τον παρατηρητικό συμπολίτη μας Κώστα Λουτράρη να μας στείλει αυτές τις τρείς φωτογραφίες.

 

Αλλά για να μην λέμε δικά μας πράγματα αντιγράφομε το λιτό του σημείωμα.

 

«Μετά από δύο χρόνια απραξίας λόγω κορονοϊού, θαυμάστε τα εξπρές πασαλείμματα στο Τελωνείο Χίου.

 

Σκεφθείτε τον θαυμασμό όσων αντικρίζουν τις εικόνες ερχόμενοι από τη γειτονική χώρα και έχοντας περάσει από το εκεί Τελωνείο.

 

Λίγο παραπέρα και η εικόνα από τη τζαμαρία του Λιμεναρχείου».

 

Και τώρα δεν ξέρω αν θα απαντήσει κανείς και πόσο τον ενοχλούν αυτές οι εικόνες, παράλληλα με τον παρατηρητικό μας Οδοντίατρο, αλλά ας πούμε ότι τα… πασαλείμματα στο Σαράϊ του Καραγκιόζη (αυτό το… πράμα ανεξάρτητα αν είναι… προσωρινό φέρει το Εθνόσημο της χώρας και το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης) είναι… προσωρινά, μέχρι να γίνει το καινούργιο (τι είναι άλλη μια… πενταετία μπροστά στην αιωνιότητα) αλλά τα τζάμια του Λιμεναρχείου βρε αδέλφια, δικαιολογούνται με τίποτα;

 

Να αναγνωρίσουμε και εδώ ότι είναι ένα δύσκολο κτίριο, που κάποιοι φωστήρες το σήκωσαν, το πιθανότερο αυθαίρετα πάνω στο κύμα, με αποτέλεσμα να έχει συμπεριφορά… πλοίου, μόνο που δεν φτιάχτηκε από λαμαρίνες, αλλά δεν παύει να εκπροσωπεί μια αρχή της Ελληνικής Δημοκρατίας, μια υπηρεσία βρε αδελφέ, που δεν μπορείς να βλέπεις να τζάμια της, έστω και από πίσω, και να… ξερνάς.

 

Συνεπώς ο Κώστας Λουτράρης έχει δίκιο να προσβάλλεται και εμείς το δικό μας νομίζω να προβάλλουμε την φωνή του, με την ελπίδα να εισακουστούμε όλοι μαζί.

Άλλωστε όλοι μαζί θα γίνουμε καλύτεροι.

 

Υ.Γ.: Με μεγάλη συγκίνηση άκουσα τον Πρόεδρο Παύλο Καλογεράκη, να λέει ότι η χαλάρωση από τον κορωνοϊό ίσως επιτρέψει πάλι τις δια ζώσης συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου.

Άντε γιατί ο καυγάς, ας λέμε έτσι ευγενικά το… ξεκατίνιασμα, διαδικτυακά, δεν έχει κανένα γούστο.

 

Σχετικά Άρθρα