Ας εκληφθεί το παρόν κείμενο ως κραυγή αγωνίας αλλά και ως απάντηση σε αυτούς που θα ξύνουν το κεφάλι τους αν οι νέοι άνθρωποι, ειδικά, απαξιούν ακόμα και να προσέλθουν στις κάλπες, θεωρώντας ότι η υποκρισία πλέον στην χώρα μας πνίγει τα πάντα σε τέτοιοι βαθμό, που δεν σώζεται τίποτα, ή αυτούς που θα προσέλθουν, αλλά από αντίδραση θα προκρίνουν τύπους που μετατρέπουν την Βουλή σε σούργελο ή άλλους, που από το πουθενά εμφανίζονται ως σωτήρες εργαλοποιώντας τον πόνο τους.
Οι παλιοί θυμούνται πόσο γονάτισε τη χώρα η τρομοκρατία της 17ης Νοέμβρη. Οι νεότεροι μπορούν να πληροφορηθούν, την περίπτωση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, που μετά από πολύχρονες περιπέτειες και έρευνες τον Μάιο του 2007 καταδικάστηκε από το Εφετείο σε 17 φορές ισόβια κάθειρξη κι επιπλέον 25 χρόνια για ηθική αυτουργία σε 17 δολοφονίες, ληστείες και εκρήξεις. Η πρωτόδικη ποινή του ήταν 21 φορές ισόβια.
Δεν μπορούμε βεβαίως εδώ να παρακάμψουμε τις παλαβομάρες, που μόνο η Δικαιοσύνη καταλαβαίνει (και οι πολιτικοί βεβαίως, που έχουν κάνει την βλακεία επιστήμη) τι θα πει 21 και 17 φορές ισόβια. Μια φορά δεν αρκεί; Παρομοίως κανείς δεν μπορεί να καταλάβει το άλλο ξευτιλισμένο, οι ίδιοι που τα ψηφίζουν αυτά να αποφασίζουν επίσης ότι ο ανώτερος χρόνος φυλάκισης για κάποιον βαρύτατα παραβάτη είναι τα 25 χρόνια.
Θα μπορούσαν δηλαδή, αν είχαν στοιχειώδες φιλότιμο και σοβαρότητα όλοι τους, να αποφασίζουν 25 χρόνια φυλακή και τέλος.
Το αποτέλεσμα τώρα αυτού του παραλογισμού, είναι να ακολουθεί ο εξευτελισμός και αυτό ζούμε τις τελευταίες μέρες, με την απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά, που παρά την αντίθετη Εισαγγελική εισήγηση αποφάσισε να κάνει δεκτή την αίτηση αποφυλάκισης του καταδικασθέντα ως αρχηγού της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη και να του ανοίξει την πόρτα της φυλακής!
Ακολούθησε η άλλη ξεφτίλα και το ρεσιτάλ υποκρισίας, ότι στον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο επιβλήθηκαν οι… περιοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του και της μη απομάκρυνσης από τον τόπο κατοικίας του στον Βύρωνα. Τώρα είναι δηλαδή, που θα στάξει η ουρά του γαϊδάρου.
Και ενώ αυτά συμβαίνουν στον… χώρο της Ελλάδας και τα θεωρούμε μάλιστα και φυσιολογικά ας δούμε πως αντιδρούν οι χώρες.
Έτσι από το Τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:
«Καταδικάζουμε έντονα, την απoφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, ηγέτη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη, ο οποίος καταδικάστηκε σε 17 ισόβια για την υποκίνηση της δολοφονίας του Çetin Görgü, Ακόλουθου Τύπου της Πρεσβείας μας στην Αθήνα το 1991, την απόπειρα δολοφονίας του Deniz Bölükbaşı, Συμβούλου της Πρεσβείας μας στην Αθήνα την ίδια χρονιά, και τη δολοφονία του Haluk Sipahioğlu, Συμβούλου της Πρεσβείας μας στην Αθήνα το 1994.
Η ανοχή που επιδεικνύεται σε αυτόν τον άτιμο τρομοκράτη, ο οποίος υποκίνησε δολοφονίες και επιθέσεις με στόχο τους διπλωμάτες μας, που εκπροσώπησαν τιμητικά τη χώρα μας στο εξωτερικό, αποτελεί μεγάλη ασέβεια προς τη μνήμη των μαρτύρων διπλωματών μας και των οικογενειών τους και είναι απαράδεκτη.
Καλούμε τις ελληνικές αρχές να απόσχουν από τη λήψη μέτρων που θα εμποδίσουν την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους σχετικά με την τιμωρία των καταδικασμένων τρομοκρατών».
ΥΓ. Και επειδή η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, ας ευχηθούμε η ξεφτίλα αυτή να φρεναριστεί από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Τζαβέλα, που έδωσε παραγγελία στον αντεισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αποφασίσει εάν θα ασκήσει αναίρεση ή όχι, στην απόφαση αυτή του Συμβουλίου Εφετών Πειραιά. Τα συγχαρητήρια μας σε όλους. Ας διαβάσουν ξανά τον πρόλογο.
