Καλή εβδομάδα και σας καλώ να διαβάστε μια πραγματική ιστορία χαρακτηρίζουσα το επίπεδο της κοινωνίας μας σήμερα.
Καθημερινά όλο το χρόνο, ειδικά όταν φυσάει βοριάς, δηλαδή 300 μέρες το χρόνο, βρίσκομαι καβάλα κάθε απόγευμα στο δίκυκλο μου και απολαμβάνω το θαλάσσιο μπάνιο μου στον Μέγα Λιμνιώνα. Συνεπώς ξέρω το δρομολόγιο απ’ έξω.
Μέρες τώρα παρατηρούσα κούτες σπαρμένες από τον δρόμο του Μέγα Λιμνιώνα προς τον Περιφερειακό, αλλά υπέθετα πως από κάπου τις κουβαλάει ο αέρας.
Προχθές όμως παρατήρησα μια παγίδα, που όσοι οδηγούν δίκυκλο θα καταλάβουν πόσο επικίνδυνο είναι. Μέσα στον δρόμο, μετά το Νεκροταφείο των Θυμιανών προς τον Μέγα Λιμνιώνα και πάνω στην στροφή, κουτρουβαλούσε ένα άδειο μεγάλο πλαστικό δοχείο νερού, από αυτά που χρησιμοποιούν τα καταστήματα εστίασης.
Έχω δει χιλιάδες πλαστικά μπουκάλια στις άκρες του δρόμων, έχω φάει άδειο κεσεδάκι φραπεδιάς στο κράνος, έχω εισπνεύσει πολλά τασάκια με αποτσίγαρα, που οι νεοέλληνες αμολούν στον δρόμο, την ώρα της οδήγησης, με έχει «δροσίσει» πολλές φορές προπορευόμενος οδηγός Ι.Χ. που αποφασίζει να καθαρίσει τα τζάμια με νερό, αγνοώντας τι βρίσκεται πίσω του, γενικώς έχω γίνει κοινωνός του επιπέδου της κοινωνίας μας, αλλά μπουκάλα πλαστική να κάνει… βόλτα στην άσφαλτο πρώτη φορά έβλεπα!
Σταμάτησα και την μάζεψα, υπολογίζοντας, πως όταν ειδικά βράδυ βρεθεί ενδεχόμενα μέσα σε ρόδες δικύκλου έχει σκοτώσει τον αναβάτη. Να μην σας κουράζω, υπηρέτησα για μια ακόμα φορά τον διπλανό μου μαλθάκα και συνέχισα την πορεία μου, έχοντας όμως την απορία τι γύρευε στα… βουνά μια άδεια μπουκάλα παγίδα.
Μέχρι που την Κυριακή στις 7.30 μ.μ. η απορία μου λύθηκε. Στο ίδιο σημείο είδα ένα ημιφορτηγό, που η καρότσα του ήταν γεμάτη με άδειες κούτες. Όχι κούτες διαλυμένες και συσκευασμένες, που πιάνουν το 1/20 του όγκου, αλλά απλά άδειες, που προφανώς κάποιος τις πήγαινε από κατάστημα εστίασης σε κάδους ανακύκλωσης.
Πάνω λοιπόν στην στροφή και λόγω του αέρα βλέπω από την καρότσα να φεύγουν 5-6 κούτες. Δεν το είδα μόνο εγώ, το είδαν και άλλοι οδηγοί πίσω από το ημιφορτηγό, το είδαν και δύο νεαροί, οδηγός και συνοδηγός, του οχήματος, που σταμάτησαν μάλιστα, σε σημείο, που ήμουνα σίγουρος, πως σταμάτησαν να τις μαζέψουν, οπότε σταμάτησα να βοηθήσω. Τόσο βλάκας.
Και χαρακτηρίζω έτσι τον εαυτό μου, διότι πριν βάλω το πάτημα στο δίκυκλο, βλέπω τους δύο νεαρούς, αφού τα οχήματα πίσω τους, τους προσπέρασαν, να ρίχνουν άλλη μια ματιά στις κούτες, που σουλατσάριζαν στο δρόμο, να το σκέπτονται λίγο και να… γκαζώνουν και να φεύγουν.
Τι θα κάνατε στη θέση μου; Δεν πρόλαβα να βγάλω το κινητό να φωτογραφίσω τους λεβέντες, έβγαλα όμως φωτογραφία τις κούτες, πριν τις διαλύσω και τις κουβαλήσω σε ένα κάδο ανακύκλωσης της παραλίας του Μέγα Λιμνιώνα.
Θεωρώ ότι επειδή τα σκουπίδια… μιλάνε από τα προϊόντα και μόνο, αυτοί που πρέπει θα καταλάβουν τίνος είναι τα απορρίμματα. Αν δεν είναι λοιπόν ο ίδιος ο μαγαζάτορας, να ξέρει ότι αυτούς που στέλνει να μεταφέρουν τα ανακυκλώσιμα του, τα… ανακυκλώνουν σκορπίζοντας τα στους δρόμους.
Γιατί τα έγραψα αυτά; Για να λύσω την απορία πολλών για το επίπεδο της σημερινής δημοτικής αρχής. «Κατά τη σάλα και τα έπιπλα»
ΥΓ. Το παρακάτω σημείωμα είναι του συμπατριώτη μας Μ. Μορφάκη.
«Ήθελα να σας αναφέρω κάτι που συμβαίνει πάνω από 17 μέρες, που βρίσκομαι για διακοπές στο σπίτι μου στη Βέσσα. Σε δρόμο εντός του οικισμού έχει διαρροή νερού και αναβλύζει νερό επάνω στον δρόμο. Θα σας στείλω και σχετικό βίντεο. Ο πάρεδρος Ιωάννης Τώρας έχει ενημερώσει την αρμόδια υπηρεσία αλλά δεν κάνει κάτι. Το νερό όμως χάνεται!».
Πληροφορηθήκαμε ότι σήμερα ήρθε συνεργείο της ΔΕΥΑΧ. Κύριε Μορφάκη τελειώσατε σε χρόνο ρεκόρ.
