Για να μην παρεξηγηθούμε, ο ποιητής έχει συνδεθεί με τους στίχους, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Ποιεί και ένας καλλιτέχνης και ένας επιστήμονας και ένας εργάτης. Ποιεί, και οι υπόλοιποι απολαμβάνομε το καλλιτεχνικό ή και το τεχνικό έργο.
Μετά λοιπόν από αυτόν τον… ποιητικό πρόλογο, δεν θα το πρότεινα του Δημάρχου μας, γιατί είναι και σε… κρίσιμη ηλικία, αλλά άλλων στελεχών του Δήμου, να επισκεφθούν ως πολίτες και χρήστες τα δύο στέγαστρα στις στάσεις των Δημοτικών χώρων στάθμευσης στην Φάρκαινα και την Ράμνης, για λόγους δε γειτνίασης με την θάλασσα αυτόν της Φάρκαινας.
Θα διαπιστώσουν λοιπόν αυτό που ζούν καθημερινά όσοι δημότες και είναι πολλοί χρησιμοποιούν αυτούς τους χώρους, που δεν αμφιβάλλω, μπορεί και να προέκυψαν ύστερα από… Αρχιτεκτονικό διαγωνισμό.
Τι σχεδίασε λοιπόν ο… ποιητής, διότι οι εργάτες τι φταίνε, ότι τους έδωσαν έφτιαξαν.
Ένα στέγαστρο, που όταν έχει αέρα «ξυρίζει» όταν έχει βροχή βρέχεσαι, όταν έχει ήλιο ψήνεσαι και όταν ακουμπάς λερώνεσαι!!! Μιλάμε για τέτοια επιτυχία από την… ανάποδη.
Αν και φαίνεται από τις φωτογραφίες να αναλύσω το… καλλιτέχνημα.
Για κάλυψη από τον αέρα έχει περσίδες, αλλά αυτές αφήνουν κενά. Καλό δεν λέω, αλλά όταν φυσάει πρέπει να… φύγεις εκτός αν έχεις… αδελφό γιατρό.
Η στέγη του είναι σε τέτοιο ύψος, που υπολογίστηκε η βροχή να πέφτει με ακρίβεια χιλιοστού. Αν φυσάει, και στο νησί 10 στις 10 βροχές συνοδεύονται από αέρα, απλά γίνεσαι μούσκεμα.
Για κάποιο… καλλιτεχνικό πάλι λόγο, που το φτωχό μου μυαλό δεν αντιλαμβάνεται, τα στέγαστρα αυτά είναι από σιδερένια λαμαρίνα! Όπως το διαβάζετε και φαίνεται άλλωστε από τις φωτογραφίες. Αποτέλεσμα; Το Καλοκαίρι βράζουν, έτσι και κάτσεις από κάτω έχεις την αίσθηση του τεθνεώτος χοίρου στον άξονα του γύρου, αλλά ταυτόχρονα τα σιδερένια αυτά εκτρώματα είναι γεμάτα σκουριά! Ακούμπησες την… έβαψες. Το ίδιο έχουν πάθει και οι πλάκες από κάτω που ποτίζονται ασφαλώς στην… σκουριά.
Κοντολογίς Δήμαρχε μας, εσύ που δεν είσαι… ποιητής και αντιλαμβάνεσαι πρακτικά το προβλήματα δημιουργούν αυτές οι αηδίες, στείλε σε παρακαλούμε ένα συνεργείο αν δεν μπορεί να τις πετάξει στα θάλασσα, τουλάχιστον να κλείσει τις περσίδες, να μην πουντιάζουν οι δημότες και να περάσει την λαμαρίνα δυό χέρια μίνιο να σταματήσουν να γίνονται σύχριστοι οι άνθρωποι.
Υ.Γ.: Eπειδή μπορεί να σου γυρέψουν και τα ρέστα οι στεγαστρο… καλλιτέχνες, ας βαφτούν τα… στέγαστρα στο χρώμα της… σκουριάς.
