
Διότι αδέλφια εμείς ας πούμε είμαστε άνθρωποι των καλύτερων προθέσεων, αλλά όχι ούργιοι όσο πρέπει, άρα δικαιούμαστε να ρωτήσουμε.
Αφού τελικά θα έδιναν τα χρήματα για το αεροδρόμιο, γιατί δεν έριξαν τα συνεργεία, που βλέπουμε τώρα μέσα στο έργο, να τελειώσουν έξι μήνες νωρίτερα από τον προγραμματισμό τους και όχι… έξι χρόνια μετά και βλέπουμε;
Αφού ήξεραν ότι τα πληρώματα του super puma θα τους πούν… πριτς, που θα μπαίνουμε εμείς στα πλοία, να προσεγγίζουμε τα ελικόπτερα, είπαν ότι αυτά θα μείνουν στην Χίο, ανεξαρτήτως των έργων του αεροδρομίου;
Αφού βλέπουν τώρα ότι το νησί έμεινε μόνο με πλοία, γιατί δεν υποχρεώνουν και τις δύο εταιρείες να ανακοινώσουν δρομολόγια Δεκεμβρίου και το έχει κάνει μόνο η μία;
Κοντολογίς από ψυχολογία σκίζουν. Ανάθεμα και αν καταλαβαίνουν τι σημαίνει νησιωτικότητα. Όμως σκίζουν και από… οργάνωση. Από τον όλο σχεδιασμό του έργου του αεροδρομίου, αφήστε τα υπόλοιπα, οι Χιώτες πολίτες ΕΝΑ καταλαβαίνουν. Ανάθεμα, ξανά, αν υπάρχει σχέδιο. Εδώ κάνει ότι θέλει ο καθένας, το κάθε υπουργείο έχει την δική του παντιέρα και όλοι μαζί έχουν ένα κοινό στόχο, πως θα σκάσουν τον… Μηταράκη. Διότι δεν μπορεί, λίγο να ξέρει κανείς τον χαρακτήρα του και την οργανωτικότητα που τον διακρίνει, αν την βγάλει καθαρή, με όλα αυτά τα παλαβά, που γίνονται για το αεροδρόμιο θα είναι θαύμα.
Όμως για να λέμε και του «στραβού το δίκιο» η Κυβέρνηση σε αυτό το θέατρο του παραλόγου δεν είναι μόνη. Ο άλλος ήθελε να απολύσει μια εργαζόμενη στο Ξενοδοχείο του και επικαλέστηκε το… κλείσιμο του αεροδρομίου https://www.alithia.gr/politiki/tora-kai-apolyseis-me-proshima-aerodromio, οι δε άλλοι περίμεναν και αυτοί το κλείσιμο για να αυξήσουν τα μεταφορικά https://www.alithia.gr/politiki/san-etoimoi-apo-kairo-me-kalimera-ayxisi-oi-metaforikes συνεπώς αδέλφια, για να θυμηθούμε άλλη μια παροιμία «κατά τη σάλα και τα έπιπλα».
Μετά ταύτα ας χαλαρώσουμε με ένα σημείωμα της Στέλλας Μικέδη, που προφανώς βλέπει τι γίνεται στο Κόμμα της και το έχει ρίξει στο… «Φτου και βγαίνω» γράφοντας μου τα εξής, για τα οποία την ευχαριστώ.
«Φτου και τερματίσαμε». Δεν μας παρέχεις μόνο γνώση, αλλά και θέαμα.
Ωραίες εικόνες, που δεν τις συναντάμε συχνά, όπως πάντα επιλέγεις κάθε ένα να έχει τη δική του ιστορία, αξία, ομορφιά.
Ζήλεψα την σιδερένια πόρτα, τις καμάρες με τα περιβόλια, πόσο απλά πράγματα σε κάνουν χαρούμενο, ξεχνιέμαι από τα… δυσάρεστα, αρκεί να τα ψάξεις.
Και μόνο στο «φτου και βγαίνω» τα απολαμβάνεις!
Ευχαριστούμε Γιάννη!
Πάντα να είσαι καλά, με την ίδια διάθεση και δύναμη να ασχολείσαι και να προσφέρεις ανιδιοτελώς, όλα αυτά τα χρήσιμα για τον τόπο σου και όχι μόνον.
Σέβεσαι, το κάνεις με μεράκι και για τους αναγνώστες, τηλεθεατές, ακροατές σου».
ΥΓ. Από την ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωσταντίνου Τασούλα στα Ελευθέρια της Σάμου, αναφερόμενος στην σημασία της ατομικής προσπάθειας να αλλάξουμε τα πράγματα, γιατί όχι θα λέγαμε εμείς να απαλλαγούμε και από την Κυβερνητική τρέλα.
«Θα θυμηθώ κάποιους συναρπαστικούς στίχους του Παλαμά, που τονίζουν ακριβώς τον ρόλο της προσωπικότητας: «Κι αν είναι πλήθος τ’ άσκημα, κι αν είναι τ’ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσει νόημα στων πολλών την ύπαρξη ένας φτάνει».







































